Вофеонро чун бибинӣ карда суд

وافیان را چون ببینی کرده سود

Ту чу шайтонии шӯии онҷои ҳасуд

تو چو شیطانی شوی آنجا حسود

Ҳркро бошад мизоҷу табъи суст

هرکرا باشد مزاج و طبع سست

ӯ нахоҳад ҳеҷ касро тани дуруст

او نخواهد هیچ کس را تن‌درست

Гар нахоҳӣ рашки Иблисии биё

گر نخواهی رشک ابلیسی بیا

Аз дар даъвӣ ба даргоҳи вафо

از در دعوی به درگاه وفا

Чун вафоот нест борӣ дам мазан

چون وفاات نیست باری دم مزن

Ки сухан даъвӣаст ағлаби мо ва ман

که سخن دعویست اغلب ما و من

Ин сухан дар синаи дахли мғзҳост

این سخن در سینه دخل مغزهاست

Дар хамӯшӣ мағзи ҷонро сад намост

در خموشی مغز جان را صد نماست

Чун биёмад дар забон шуд харҷи мағз

چون بیامد در زبان شد خرج مغز

Харҷ кам кун то бимонад мағзи нағз

خرج کم کن تا بماند مغز نغز

Мард кам гӯяндаро фикраст зафт

مرد کم گوینده را فکرست زفت

Қишри гуфтан чун фузун шуд мағз рафт

قشر گفتن چون فزون شد مغز رفت

Пӯсти афзӯн буд лоғар буд мағз

پوست افزون بود لاغر بود مغز

Пӯст лоғар шуд чу комили гашту нағз

پوست لاغر شد چو کامل گشت و نغز

Бингар ин ҳар се зи хомии руста ро

بنگر این هر سه ز خامی رسته را

Ҷўзроу лўзроу писта ро

جوز را و لوز را و پسته را

Ҳар ки ӯ исён кунад шайтон шавад

هر که او عصیان کند شیطان شود

Ки ҳасуди давлат некон шавад

که حسود دولت نیکان شود

Чунк дар аҳд худо кардӣ вафо

چونک در عهد خدا کردی وفا

Аз карами аҳдат нигаҳ дорад худо

از کرم عهدت نگه دارد خدا

Аз вафои ҳақи ту бастаи дида Эй

از وفای حق تو بسته دیده‌ای

Азкрўо азкркм нашунида Эй

اذکروا اذکرکم نشنیده‌ای

Гӯш на аўФўо ба аҳдии гӯши дор

گوش نه اوفوا به عهدی گوش‌دار

То ки аўФӣ ъҳдкм ояд зи ёр

تا که اوفی عهدکم آید ز یار

Аҳду қарзи мо чаҳ бошад эй ҳазин

عهد و قرض ما چه باشد ای حزین

Ҳам чу донаи хушки куштан дар замин

هم‌چو دانهٔ خشک کشتن در زمین

На заминро зон фурӯғу лмтрӣ

نه زمین را زان فروغ و لمتری

На худованди заминро тавонгарӣ

نه خداوند زمین را توانگری

Ҷузи ишорат ки азин май боядам

جز اشارت که ازین می‌بایدم

Ки ту додӣ асли инро аз адам

که تو دادی اصل این را از عدم

Хӯрдам ва дона биоварадам нишон

خوردم و دانه بیاوردم نشان

Ки азин неъмат ба сӯии мо кашон

که ازین نعمت به سوی ما کشان

Пас дуои хушки ҳилл эй неки бахт

پس دعای خشک هل ای نیک‌بخت

Ки фишонд дона мехоҳад дарахт

که فشاند دانه می‌خواهد درخت

Гар надории донаи эзад зон дуо

گر نداری دانه ایزد زان دعا

Бахшадат нахлӣ ки нъми мо саъй

بخشدت نخلی که نعم ما سعی

Ҳам чу Марями дард будаш донаи не

هم‌چو مریم درد بودش دانه نی

Сабз кард он нахлро соҳиби фаннӣ

سبز کرد آن نخل را صاحب‌فنی

Зонк вофе буд он хотуни род

زانک وافی بود آن خاتون راد

Бемуродаш дод яздони сад мурод

بی‌مرادش داد یزدان صد مراد

Он ҷамоатро ки вофе бӯда анд

آن جماعت را که وافی بوده‌اند

Бар ҳамаи аснофашон афзӯда анд

بر همه اصنافشان افزوده‌اند

Гашти дарёҳо мусаххарашону кӯҳ

گشت دریاها مسخرشان و کوه

Чори унсур низ бандаи он гуруҳ

چار عنصر نیز بندهٔ آن گروه

Ин худ акромист аз баҳри нишон

این خود اکرامیست از بهر نشان

То бибинанди аҳли инкори он аён

تا ببینند اهل انکار آن عیان

Он кароматҳои пинҳонашон ки он

آن کرامتهای پنهانشان که آن

Дар наёяд дар ҳавос ва дар баён

در نیاید در حواس و در بیان

Кор он дорад худ он бошад абад

کار آن دارد خود آن باشد ابد

Доимо на мунқатиъ на мустарад

دایما نه منقطع نه مسترد