эйдиҳанда қӯту тамкину сабот

ای دهندهٔ قوت و تمکین و ثبات

Халқро зин бе саботии даҳ наҷот

خلق را زین بی‌ثباتی ده نجات

Андари он корӣ ки собити бўднист

اندر آن کاری که ثابت بودنیست

Қоимии даҳ нафасро ки мнснист

قایمی ده نفس را که منثنیست

Сабрашони бахшу каффаи мизони гарон

صبرشان بخش و کفهٔ میزان گران

Вои раҳонишон аз фани сӯратгарон

وا رهانشان از فن صورتگران

Вази ҳасудии бозашони хар эй Карим

وز حسودی بازشان خر ای کریم

То набошанд аз ҳасади деви раҷим

تا نباشند از حسد دیو رجیم

Дар Наими фонии молу ҷасад

در نعیم فانی مال و جسد

Чун ҳаме сӯзанд омма аз ҳасад

چون همی‌سوزند عامه از حسد

Подшоҳони байн ки лашкар май кашанд

پادشاهان بین که لشکر می‌کشند

Аз ҳасади хуишони худро май кашанд

از حسد خویشان خود را می‌کشند

Ошиқони лаъибатони пари қзр

عاشقان لعبتان پر قذر

Карда қасди хӯну ҷон ҳамдигар

کرده قصد خون و جان همدگر

Вису ромини хусрав ва ширин бихон

ویس و رامین خسرو و شیرین بخوان

Ки чаҳ карданд аз ҳасади он аблаҳон

که چه کردند از حسد آن ابلهان

Ки фано шуд ошиқу маъшӯқ низ

که فنا شد عاشق و معشوق نیز

Ҳам на чизанду ҳавоашони ҳам на чиз

هم نه چیزند و هواشان هم نه چیز

Поки илоҳӣ ки адам бар ҳам занад

پاک الهی که عدم بر هم زند

Мари адамро бар адам ошиқ кунад

مر عدم را بر عدم عاشق کند

Дар дил на дили ҳасадҳо сар кунад

در دل نه‌دل حسدها سر کند

Нестро ҳаст ин чунин музтар кунад

نیست را هست این چنین مضطر کند

Ин заноне каз ҳама мушфиқ таранд

این زنانی کز همه مشفق‌تراند

Аз ҳасади ду зраҳи худро ме хуранд

از حسد دو ضره خود را می‌خورند

То ки мардоне ки худ сангин диланд

تا که مردانی که خود سنگین‌دلند

Аз ҳасад то дар кадомин манзиланд

از حسد تا در کدامین منزلند

Гар накардӣ шаръи афсунии латиф

گر نکردی شرع افسونی لطیف

Бар даридӣ ҳар касе ҷисми ҳариф

بر دریدی هر کسی جسم حریف

Шаръи баҳри дафъи шар рое занад

شرع بهر دفع شر رایی زند

Девро дар шиша ҳуҷҷат кунад

دیو را در شیشهٔ حجت کند

Аз гувоҳ ва аз ямин ва аз накӯл

از گواه و از یمین و از نکول

То ба шиша дар равад деви фузул

تا به شیشه در رود دیو فضول

Мисли мизоне ки хушнӯдии ду зид

مثل میزانی که خشنودی دو ضد

Ҷамъ меояд яқин дар ҳазлу ҷад

جمع می‌آید یقین در هزل و جد

Шаръ чун килаҳу тарозуи дони яқин

شرع چون کیله و ترازو دان یقین

Ки бадв хасмон раҳанд аз ҷангу кин

که بدو خصمان رهند از جنگ و کین

Гар тарозу набӯд он хасм аз ҷидол

گر ترازو نبود آن خصم از جدال

Кӣ раҳад аз ваҳми ҳайфу аҳтёл

کی رهد از وهم حیف و احتیال

Пас дарин мурдори зишт бе вафо

پس درین مردار زشت بی‌وفا

Ин ҳама рашкаст ва хасмасту ҷафо

این همه رشکست و خصمست و جفا

Пас дар он иқболу давлат чун буд

پس در آن اقبال و دولت چون بود

Чун шавад ҷинӣу инсӣ дар ҳасад

چون شود جنی و انسی در حسد

Он шаётини худ ҳасуд куҳна анд

آن شیاطین خود حسود کهنه‌اند

Як замон аз раҳи зании холӣ на анд

یک زمان از ره‌زنی خالی نه‌اند

Вон банӣ одам ки исён кушта анд

وآن بنی آدم که عصیان کشته‌اند

Аз ҳасудӣ низ шайтон гашта анд

از حسودی نیز شیطان گشته‌اند

Аз набӣ бархон ки шайтонони инс

از نبی برخوان که شیطانان انس

Гаштаанд аз масхи ҳақ бо деви ҷинс

گشته‌اند از مسخ حق با دیو جنس

Дев чун оҷиз шавад дар уфтатон

دیو چون عاجز شود در افتتان

Истионат ҷӯяд ӯ зини инсён

استعانت جوید او زین انسیان

Ки шумо ёред бо мо ёре

که شما یارید با ما یاریی

Ҷониб мойед ҷониби доре

جانب مایید جانب داریی

Гар касеро раҳ зананд андари ҷаҳон

گر کسی را ره زنند اندر جهان

Ҳар ду гавани шайтон бар ояд шодмон

هر دو گون شیطان بر آید شادمان

Вар касе ҷони барад ва шуд дар дайни баланд

ور کسی جان برد و شد در دین بلند

Навҳа медоранд он ду рашки манд

نوحه می‌دارند آن دو رشک‌مند

Ҳар ду май хоинди дандони ҳасад

هر دو می‌خایند دندان حسد

Бар касе ки дод адиб ӯро хирад

بر کسی که داد ادیب او را خرد