Тӯтӣӣ дар оина мебинад ӯ
طوطیی در آینه میبیند او
Акси худро пеш ӯ оварда рӯ
عکس خود را پیش او آورده رو
Дар пас ойӣнаи он астои ниҳон
در پس آیینه آن استا نهان
Ҳарф мегуяд адиби хуши забон
حرف میگوید ادیب خوشزبان
Тўтики пиндошта кин гуфт паст
طوطیک پنداشته کین گفت پست
Гуфтан тӯтӣаст ки андари оинаи сет
گفتن طوطیست که اندر آینهست
Пас зи ҷинс хеш омӯзад сухан
پس ز جنس خویش آموزد سخن
Бехабар аз макри он гурги куҳан
بیخبر از مکر آن گرگ کهن
Аз пас ойӣна май омўздш
از پس آیینه میآموزدش
Варна номўзди ҷуз аз ҷинси худаш
ورنه ناموزد جز از جنس خودش
Гуфтро омухт зон марди ҳунар
گفت را آموخت زان مرد هنر
Лек аз маънӣу сараш бе хабар
لیک از معنی و سرش بیخبر
Аз башар бигирифт мантиқи як ба як
از بشر بگرفت منطق یک به یک
Аз башари ҷузи ин чаҳ донад тўтик
از بشر جز این چه داند طوطیک
Ҳам чунон дар оинаи ҷисм вале
همچنان در آینهٔ جسم ولی
Хешро бинад мардии ммтлӣ
خویش را بیند مردی ممتلی
Аз пас ойӣнаи ақли кул ро
از پس آیینه عقل کل را
Кӣ бибинад вақт гуфту моҷаро
کی ببیند وقت گفت و ماجرا
ӯ гумон дорад ки мегуяд башар
او گمان دارد که میگوید بشر
Ваон агар сараст ва ӯ зон бе хабар
وان اگر سرست و او زان بیخبر
Ҳарф омӯзад вале сари қадим
حرف آموزد ولی سر قدیم
ӯ надонад тӯтӣаст ӯ неи надим
او نداند طوطی است او نی ندیم
Ҳам сафир мурғ омӯзанд халқ
هم صفیر مرغ آموزند خلق
Кини сухани кор даҳон афтоду ҳалқ
کین سخن کار دهان افتاد و حلق
Лек аз маънии мурғон бе хабар
لیک از معنی مرغان بیخبر
Ҷузи сулаймони қиронии хуши назар
جز سلیمان قرانی خوشنظر
Ҳарфи даравишон басӣ омухтанд
حرف درویشان بسی آموختند
Минбар ва маҳфил бидон афрӯхтанд
منبر و محفل بدان افروختند
ё ба ҷузи он ҳарфашон рӯзӣ набӯд
یا به جز آن حرفشان روزی نبود
ё дар охир раҳмат омад раҳ намӯд
یا در آخر رحمت آمد ره نمود