Он яке мегуфт хуш будӣ ҷаҳон
آن یکی میگفت خوش بودی جهان
Гар набӯдӣ пои марги андари миён
گر نبودی پای مرگ اندر میان
Он дигар гуфт ар набӯдӣ марги ҳеҷ
آن دگر گفت ار نبودی مرگ هیچ
Ки нирзидии ҷаҳони печи печ
که نیرزیدی جهان پیچپیچ
Хирманӣ будӣ ба дашти афрошта
خرمنی بودی به دشت افراشته
Мӯҳмалу нокўФтаҳи бгзоштаҳ
مهمل و ناکوفته بگذاشته
Маргро ту зиндагии пиндоштӣ
مرگ را تو زندگی پنداشتی
Тухмро дар шӯра хокӣ коштӣ
تخم را در شوره خاکی کاشتی
Ақл козиб ҳаст худ маъкӯси байн
عقل کاذب هست خود معکوسبین
Зиндагиро марг бинад эй ғбин
زندگی را مرگ بیند ای غبین
эй худо бинмоӣ ту ҳар чиз ро
ای خدا بنمای تو هر چیز را
Ончунон ки ҳаст дар худъаи саро
آنچنان که هست در خدعهسرا
Ҳеҷ мурда нест пари ҳасрати зи марг
هیچ مرده نیست پر حسرت ز مرگ
Ҳасраташ онаст каш кам буд барг
حسرتش آنست کش کم بود برگ
Варна аз чоҳӣ ба саҳрои аўФтод
ورنه از چاهی به صحرا اوفتاد
Дар миёни давлату айшу кушод
در میان دولت و عیش و گشاد
Зини мақоми мотаму нангини мнох
زین مقام ماتم و ننگین مناخ
Нақл афтодаш ба саҳрои фарох
نقل افتادش به صحرای فراخ
Мақъади сидқӣ на айвони дурӯғ
مقعد صدقی نه ایوان دروغ
Бодаи хосӣ на мастеи зи дуғ
بادهٔ خاصی نه مستیی ز دوغ
Мақъади сидқу ҷлисши ҳақ шуда
مقعد صدق و جلیسش حق شده
Рустаи зини обу гули оташкада
رسته زین آب و گل آتشکده
Вар накардӣ зиндагонии мунир
ور نکردی زندگانی منیر
Як ду дам монадаст мардонаи бимир
یک دو دم ماندست مردانه بمیر