эй хурӯсон аз вай омӯзед бонг

ای خروسان از وی آموزید بانگ

Бонги баҳр ҳақ кунад на баҳри донг

بانگ بهرِ حقّ کند نه بهرِ دانگ

Субҳ козиб ояду нФрибдш

صبح کاذب آید و نفریبدش

Субҳи козиби оламу неку бадаш

صبحِ کاذب عالَم و نیک و بَدَش

Аҳли дунёи ақл ноқис доштанд

اهلِ دنیا عقلِ ناقص داشتند

То ки субҳ содиқаш пиндоштанд

تا که صبحِ صادقش پنداشتند

Субҳи козиби корвонҳоро задаст

صبحِ کاذب کاروان‌ها را زَدَست

Ки ба буии рӯз берун омадаст

که به بوی روز بیرون آمدَست

Субҳи козиби халқро раҳбар мабод

صبحِ کاذب خَلق را رهبر مباد

Кӯ диҳад баси корвонҳоро ба бод

کو دهد بس کاروان‌ها را به باد

эй шуда ту субҳи козибро раҳин

ای شده تو صبحِ کاذب را رَهین

Субҳи содиқро ту козиби ҳам мубин

صبحِ صادق را تو کاذب هم مَبین

Гар надорӣ аз нифоқу бади амон

گر نداری از نفاق و بَد امان

Аз чаҳ дорӣ бар бародари занни ҳамон

از چه داری بر برادر ظن همان

бадгумон бошад ҳамеша зишти кор

بَدگمان باشد همیشه زشت‌کار

Нома худ хонд андари ҳақи ёр

نامهٔ خود خواند اندر حقِّ یار

Он хасон ки дар кжиҳо монда анд

آن خَسان که در کژی‌ها مانده‌اند

Анбиёро соҳиру каж хонда анд

انبیا را ساحر و کژ خوانده‌اند

Вони амирони хасиси қалби соз

وآن امیرانِ خسیسِ قلب‌ساز

Ин гумони бурданд бар ҳуҷраи Аёз

این گمان بردند بر حُجرهٔ ایاز

Кӯ дафина дораду ганҷи андари он

کو دَفینه دارد و گنج اندر آن

зи оинаи худ мангар андари дигарон

ز آینهٔ خود مَنگَر اندر دیگران

Шоҳ медонист худ покӣ ӯ

شاه می‌دانست خود پاکیِّ او

Баҳр эшон кард ӯ он ҷусту ҷӯ

بهرِ ایشان کرد او آن جست و جو

К-эии амири он ҳуҷраро бигушоӣ дар

کای امیر آن حُجره را بگشای دَر

Ним шаб ки бошад ӯ зон бе хабар

نیم‌شب که باشد او زان بی‌خبر

То падед ояд сголшҳоӣ ӯ

تا پدید آید سِگالش‌های او

Баъд аз он бар мости молшҳоӣ ӯ

بعد از آن بر ماست مالِش‌های او

Мари шуморо додам он зару гуҳар

مَر شما را دادم آن زرّ و گُهَر

Ман аз он зарҳо нахоҳам ҷузи хабар

من از آن زرها نخواهم جز خبر

Ин ҳаме гуфту дил ӯ май тпид

این همی‌گفت و دلِ او می‌طپید

Аз барои он Аёз бе надид

از برای آن ایازِ بی‌ندید

Ки манам кин бар забонам ме равад

که منم کین بر زبانم می‌رود

Ин ҷафогар башнавад ӯ чун шавад

این جفاگر بشنود او چون شود

Боз мегуяд ба ҳақи дайн ӯ

باز می‌گوید به حقِّ دینِ او

Ки азин афзӯн буд тамкин ӯ

که ازین افزون بُوَد تمکینِ او

Кӣ ба қзФи зишти ман тайра шавад

کی به قَذفِ زشتِ من طِیره شود

Вази ғарази вази сари ман ғофил буд

وز غَرَض وز سِرِّ من غافل بُوَد

Мбтлӣ чун дид тоўилоти ранҷ

مُبتَلی چون دید تاویلاتِ رنج

Барад бинад кӣ шавад ӯ моти ранҷ

بُرد بیند کِی شود او ماتِ رنج

Соҳиби тоўил Аёз собираст

صاحبِ تاویل ایازِ صابرست

Кӯ ба баҳр оқибатҳо нозираст

کو به بحرِ عاقبت‌ها ناظرست

Ҳам чу Юсуфи хоби ин зиндониён

هم‌چو یوسف خوابِ این زندانیان

Ҳаст таъбираш ба пеш ӯ аён

هست تعبیرش به پیشِ او عیان

Хоби худро чун надонад марди хайр

خوابِ خود را چون نداند مردِ خیر

Кӯ буд воқифи зи сари хоби ғайр

کو بُوَد واقف ز سِرِّ خوابِ غیر

Гар занами сад теғ ӯро зи имтиҳон

گر زنم صد تیغ او را ز امتحان

Кам нагардад васлати он меҳрбон

کم نگردد وُصلَتِ آن مهربان

Донад ӯ ки он теғ бар худ май занам

داند او که آن تیغ بر خود می‌زنم

Ман ваем андари ҳақиқат ӯ манам

من وِیَم اندر حقیقت او منم