Гуфт маъшӯқӣ ба ошиқи зи имтиҳон

گفت معشوقی به عاشق ز امتحان

Дар сабӯҳии к-эии фалони ибни алФлон

در صبوحی کای فلان ابن الفلان

Мари марои ту дӯсттар дории аҷаб

مر مرا تو دوست‌تر داری عجب

ё ки худро рости гӯ ё зои алкрб

یا که خود را راست گو یا ذا الکرب

Гуфт ман дар ту чунон фонӣ шудам

گفت من در تو چنان فانی شدم

Ки пурм аз ту зсорон то қадам

که پرم از تو ز ساران تا قدم

Бар ман аз ҳастӣ ман ҷуз ном нест

بر من از هستی من جز نام نیست

Дар вуҷӯдами ҷузи ту эй хуш ком нест

در وجودم جز تو ای خوش‌کام نیست

Зон сабаб фонӣ шудам ман ин чунин

زان سبب فانی شدم من این چنین

Ҳам чу сирка дар ту баҳри ангабин

هم‌چو سرکه در تو بحر انگبین

Ҳам чу сангӣ кӯ шавад кули лаъли ноб

هم‌چو سنگی کو شود کل لعل ناب

Пар шавад ӯ аз сифоти офтоб

پر شود او از صفات آفتاب

Васфи он сангӣ намонад андрў

وصف آن سنگی نماند اندرو

Пар шавад аз васфи хур ӯ пушту рӯ

پر شود از وصف خور او پشت و رو

Баъд аз онгар дӯст дорад хеш ро

بعد از آن گر دوست دارد خویش را

Дӯстии хур буд он эй фато

دوستی خور بود آن ای فتا

Вар ки хурро дӯст дорад ӯ бҷон

ور که خور را دوست دارد او بجان

Дӯстӣ хеш бошад бе гумон

دوستی خویش باشد بی‌گمان

Хоҳи худро дӯст дорад лаъли ноб

خواه خود را دوست دارد لعل ناب

Хоҳ то ӯ дӯст дорад офтоб

خواه تا او دوست دارد آفتاب

Андарин ду дӯстии худ фарқ нест

اندرین دو دوستی خود فرق نیست

Ҳар ду ҷониби ҷузи зёӣ шарқ нест

هر دو جانب جز ضیای شرق نیست

То нашуд ӯ лаъли худро душманаст

تا نشد او لعل خود را دشمنست

Зонк як ман нест онҷо ду манаст

زانک یک من نیست آنجا دو منست

Зонк злмонисти сангу рўзкўр

زانک ظلمانیست سنگ و روزکور

Ҳаст зулмонеи ҳақиқати зиди нур

هست ظلمانی حقیقت ضد نور

Хештанро дӯст дорад кофараст

خویشتن را دوست دارد کافرست

Зонк ӯ мноъ шамс Акбараст

زانک او مناع شمس اکبرست

Пас нишоед ки бигӯед санги ано

پس نشاید که بگوید سنگ انا

ӯ ҳама торикӣаст ва дар фано

او همه تاریکیست و در فنا

Гуфт фиръавнии ано алҳақ гашти паст

گفت فرعونی انا الحق گشت پست

Гуфт мансӯрии аноолҳқ ва бараст

گفت منصوری اناالحق و برست

Он аноро лаънаи аллоҳ дар ақаб

آن انا را لعنة الله در عقب

Венаи аноро рҳмҳоллаҳ эй муҳиб

وین انا را رحمةالله ای محب

Зонк ӯ санги сияҳи бади ин ақиқ

زانک او سنگ سیه بد این عقیق

Он адуии нур буд ва ин ъшиқ

آن عدوی نور بود و این عشیق

Ин анои ҳў буд дар сар эй фузул

این انا هو بود در سر ای فضول

зи иттиҳоди нур на аз рои ҳулӯл

ز اتحاد نور نه از رای حلول

Ҷаҳд кун то сангят камтар шавад

جهد کن تا سنگیت کمتر شود

То ба лаълии санги ту анвар шавад

تا به لعلی سنگ تو انور شود

Сабр кун андари ҷиҳод ва дар ъно

صبر کن اندر جهاد و در عنا

Дам ба дам май байни бақои андари фано

دم به دم می‌بین بقا اندر فنا

Васфи сангӣ ҳар замон кам ме шавад

وصف سنگی هر زمان کم می‌شود

Васфи лаълӣ дар ту муҳкам ме шавад

وصف لعلی در تو محکم می‌شود

Васф ҳастӣ меравад аз пайкарат

وصف هستی می‌رود از پیکرت

Васф мастӣ мефазояд дар сарат

وصف مستی می‌فزاید در سرت

Самъи шӯи якборагии ту гӯши вор

سمع شو یکبارگی تو گوش‌وار

То зи ҳалқаи лаъли ёбии гӯшвор

تا ز حلقهٔ لعل یابی گوشوار

Ҳам чу чаҳ кун хок мекунгар касе

هم‌چو چه کن خاک می‌کن گر کسی

Зини тани хокӣ ки дар обии рисӣ

زین تن خاکی که در آبی رسی

Гар расад ҷазбаи худои оби муайян

گر رسد جذبهٔ خدا آب معین

Чоҳ ноканда баҷушад аз замин

چاه ناکنده بجوشد از زمین

Кор мекун ту бигӯаш он мабош

کار می‌کن تو بگوش آن مباش

Андаки андаки хок чаҳро май тарош

اندک اندک خاک چه را می‌تراش

Ҳар ки ранҷӣ дид ганҷӣ шуд падед

هر که رنجی دید گنجی شد پدید

Ҳар ки ҷаддӣ кард дар ҷаддӣ расед

هر که جدی کرد در جدی رسید

Гуфт пайғамбар рукӯъасту суҷуд

گفت پیغمبر رکوعست و سجود

Бар дар ҳақ кӯфтани ҳалқаи вуҷӯд

بر در حق کوفتن حلقهٔ وجود

Ҳалқаи он дар ҳар онкў ме занад

حلقهٔ آن در هر آنکو می‌زند

Баҳр ӯ давлати сиррӣ берун кунад

بهر او دولت سری بیرون کند