Ин сухан поён надорад он гуруҳ
این سخن پایان ندارد آن گروه
Сӯратии диданд бо ҳасану шиква
صورتی دیدند با حسن و شکوه
Хубтар зон дида буданд он Фриқ
خوبتر زان دیده بودند آن فریق
Лек зини рафтанд дар баҳри амиқ
لیک زین رفتند در بحر عمیق
Зонк афюнашони дарин коса расед
زانک افیونشان درین کاسه رسید
Косаҳо маҳсусу афюни нопадид
کاسهها محسوس و افیون ناپدید
Кард феъли хеши қалъаи ҳаши рибо
کرد فعل خویش قلعهٔ هشربا
Ҳар серо андохт дар чоҳи бало
هر سه را انداخت در چاه بلا
Тир ғамза дӯхт дилро бе камон
تیر غمزه دوخت دل را بیکمان
Аломону аломон эй бе амон
الامان و الامان ای بیامان
Қарнҳоро сӯрат сангин бсухт
قرنها را صورت سنگین بسوخت
Оташӣ дар дайну дилашон бар фурухт
آتشی در دین و دلشان بر فروخت
Чунк рӯҳонӣ буд худ чун буд
چونک روحانی بود خود چون بود
Фитнааш ҳар лаҳзаи дигргўн буд
فتنهاش هر لحظه دیگرگون بود
Ишқи сӯрат дар дили шаҳи зодагон
عشق صورت در دل شهزادگان
Чун хулаш мекард монанди синон
چون خلش میکرد مانند سنان
Ашк меборид ҳар як ҳам чу меғ
اشک میبارید هر یک همچو میغ
Даст мехойид ва мегуфт эй дареғ
دست میخایید و میگفت ای دریغ
Мо кунун дидеми шаҳи з оғоз дид
ما کنون دیدیم شه ز آغاز دید
Чандмон савганд дод он бе надид
چندمان سوگند داد آن بیندید
Анбиёро ҳақ бисёраст аз он
انبیا را حق بسیارست از آن
Ки хабар карданд аз поёнмон
که خبر کردند از پایانمان
Коинч мекорӣ наравед ҷуз ки хор
کاینچ میکاری نروید جز که خار
Венаи тараф парӣ наёбӣ зу мтор
وین طرف پری نیابی زو مطار
Тухм аз ман бар ки то риъӣ диҳад
تخم از من بر که تا ریعی دهد
Бо пари ман пар ки тири он сӯи ҷаҳд
با پر من پر که تیر آن سو جهد
Ту ндонӣ воҷибии он ва ҳаст
تو ندانی واجبی آن و هست
Ҳам ту гӯйии охири он воҷиби бадаст
هم تو گویی آخر آن واجب بدست
ӯ туаст аммо на ин ту он туаст
او توست اما نه این تو آن توست
Ки дар охири воқиф берун шӯаст
که در آخر واقف بیرونشوست
Тӯии охири сӯии тӯии аввалат
توی آخر سوی توی اولت
Омадаст аз баҳри танбеҳу слт
آمدست از بهر تنبیه و صلت
Тӯии ту дар дайгарӣ омад дафин
توی تو در دیگری آمد دفین
Ман ғуломи марди худбинии чунин
من غلام مرد خودبینی چنین
Онч дар ойӣна мебинад ҷавон
آنچ در آیینه میبیند جوان
Пери андар хишт бинад беш аз он
پیر اندر خشت بیند بیش از آن
зи амри шоҳи хеши беруни омадем
ز امر شاه خویش بیرون آمدیم
Бо ъаноёти падари ёғии шудем
با عنایات پدر یاغی شدیم
Саҳл донистем қавли шоҳ ро
سهل دانستیم قول شاه را
Ваон аноятҳои беашбоаҳ ро
وان عنایتهای بی اشباه را
Нак дар афтодем дар хандақи ҳама
نک در افتادیم در خندق همه
Куштау хастаи бало бе млҳмаҳ
کشته و خستهٔ بلا بی ملحمه
Такя бар ақли худу фарҳанги хеш
تکیه بر عقل خود و فرهنگ خویش
Будмон то ин бало омад ба пеш
بودمان تا این بلا آمد به پیش
Бе марази дидеми хеш ва бе зи рқ
بیمرض دیدیم خویش و بی ز رق
Ончунон ки хешро бемори диқ
آنچنان که خویش را بیمار دق
Иллати пинҳон кунун шуд ошкор
علت پنهان کنون شد آشکار
Баъд аз онк банд гаштему шикор
بعد از آنک بند گشتیم و شکار
Соя раҳбар бааст аз зикри ҳақ
سایهٔ رهبر بهست از ذکر حق
Як қаноат ба ки сад лӯту тибқ
یک قناعت به که صد لوت و طبق
Чашми бинои беҳтар аз сесад Асо
چشم بینا بهتر از سیصد عصا
Чашм бишносад гуҳарро аз ҳсо
چشم بشناسد گهر را از حصا
Дар тафаҳҳус омаданд аз андҳон
در تفحص آمدند از اندهان
Сӯрат кӣ буд аҷаби ин дар ҷаҳон
صورت کی بود عجب این در جهان
Баъд бисёре тафаҳҳус дар масир
بعد بسیاری تفحص در مسیر
Кашф кард он розро шайхии басир
کشف کرد آن راز را شیخی بصیر
На аз тариқи гӯши бал аз ваҳии ҳуш
نه از طریق گوش بل از وحی هوش
Розҳо бади пеш ӯ бе рӯй пӯш
رازها بد پیش او بی رویپوش
Гуфт нақш рашк парвинаст ин
گفت نقش رشک پروینست این
Сӯрати шаҳ зода чинаст ин
صورت شهزادهٔ چینست این
Ҳам чу ҷон ва чун ҷанин пинҳонаст ӯ
همچو جان و چون جنین پنهانست او
Дар мктми парда ва айвонаст ӯ
در مکتم پرده و ایوانست او
Сӯй ӯ на мард раҳ дорад на зан
سوی او نه مرد ره دارد نه زن
Шоҳ пинҳон кард ӯро аз Фтн
شاه پنهان کرد او را از فتن
Ғайритӣ дорад малик бар ном ӯ
غیرتی دارد ملک بر نام او
Ки напарад мурғи ҳам бар бом ӯ
که نپرد مرغ هم بر بام او
Вои он дили каши чунин савдо фитод
وای آن دل کش چنین سودا فتاد
Ҳеҷ касро ин чунин савдо мабод
هیچ کس را این چنین سودا مباد
Ин сазои онки тухм ҷаҳл кошт
این سزای آنک تخم جهل کاشت
Вони насиҳатро касод ва саҳл дошт
وآن نصیحت را کساد و سهل داشت
Эътимодӣ кард бар тадбири хеш
اعتمادی کرد بر تدبیر خویش
Ки барам ман кори худ бо ақли пеш
که برم من کار خود با عقل پیش
Ним зарра зон аноят ба буд
نیم ذره زان عنایت به بود
Ки зи тадбири хиради сесад расад
که ز تدبیر خرد سیصد رصد
Тарки макри хештани гир эй амир
ترک مکر خویشتن گیر ای امیر
По бикаш пеши анояти хуши бимир
پا بکش پیش عنایت خوش بمیر
Ин ба қадари ҳила маъдӯд нест
این به قدر حیلهٔ معدود نیست
Зини ҳиял то ту намирӣ суд нест
زین حیل تا تو نمیری سود نیست