Ин бигуфтанду равони гаштанди зуд

این بگفتند و روان گشتند زود

Ҳар чаҳ буд эй ёри ман он лаҳза буд

هر چه بود ای یار من آن لحظه بود

Сабри бгзиднд ва садиқин шуданд

صبر بگزیدند و صدیقین شدند

Баъд аз он сӯии билод чин шуданд

بعد از آن سوی بلاد چین شدند

Волидайну маликро бгзоштнд

والدین و ملک را بگذاشتند

Роҳи маъшӯқи ниҳон бар доштанд

راه معشوق نهان بر داشتند

Ҳам чу иброҳӣми адҳам аз сарир

هم‌چو ابراهیم ادهم از سریر

Ишқашон бепо ва сар карду фақир

عشقشان بی‌پا و سر کرد و فقیر

ё чу иброҳӣми мурсали сархушӣ

یا چو ابراهیم مرسل سرخوشی

Хешро афканди андари оташӣ

خویش را افکند اندر آتشی

ё чу асмъили сбори Маҷид

یا چو اسمعیل صبار مجید

Пеши ишқу ханҷараш ҳалқӣ кашид

پیش عشق و خنجرش حلقی کشید