Бози гашт аз Миср то Бағдод ӯ

باز گشت از مصر تا بغداد او

Соҷду рокъи саногари шкргў

ساجد و راکع ثناگر شکرگو

Ҷумлаи раҳи ҳайрону маст ӯ зини аҷаб

جمله ره حیران و مست او زین عجب

зи инъикоси рӯзӣу роҳи талаб

ز انعکاس روزی و راه طلب

Каз куҷо аўмидўорм карда буд

کز کجا اومیدوارم کرده بود

Ваз куҷо ифшоанд бар ман симу суд

وز کجا افشاند بر من سیم و سود

Ин чаҳ ҳикмат буд ки қиблаи мурод

این چه حکمت بود که قبلهٔ مراد

Кардам аз хонаи буруни гумроҳу шод

کردم از خانه برون گمراه و شاد

То шитобон дар залолат ме шудам

تا شتابان در ضلالت می‌شدم

Ҳар дам аз матлаб ҷудотар ме бидам

هر دم از مطلب جداتر می‌بدم

Бози он айни залолатро ба ҷӯад

باز آن عین ضلالت را به جود

Ҳақ всилт кард андари рушду суд

حق وسیلت کرد اندر رشد و سود

Гмрҳиро мнҳҷ имон кунад

گمرهی را منهج ایمان کند

Кжрўиро мҳсд эҳсон кунад

کژروی را محصد احسان کند

То набошад ҳеҷ Муҳсин бе вҷо

تا نباشد هیچ محسن بی‌وجا

То набошад ҳеҷ хоин бе раҷо

تا نباشد هیچ خاین بی‌رجا

Андаруни заҳри трёқи он ҳФӣ

اندرون زهر تریاق آن حفی

Кард то гӯйанд зўоллтФи алхФӣ

کرد تا گویند ذواللطف الخفی

Нест махфӣ дар намози он мкрмт

نیست مخفی در نماز آن مکرمت

Дар гунаҳи халъат наад он мағфират

در گنه خلعت نهد آن مغفرت

Мункиронро қасди азлоли сқот

منکران را قصد اذلال ثقات

Зл шудаи ъзу зуҳӯри мӯъҷизот

ذل شده عز و ظهور معجزات

Қасдашони зи инкори зл дайн бидиҳ

قصدشان ز انکار ذل دین بده

Айни зли ъзи расӯлони омада

عین ذل عز رسولان آمده

Гар на инкор омадӣ аз ҳар бадӣ

گر نه انکار آمدی از هر بدی

Муъҷизау бурҳон чаро нозил шудӣ

معجزه و برهان چرا نازل شدی

Хасми мункир то нашуд мисдоқи хоҳ

خصم منکر تا نشد مصداق‌خواه

Кӣ кунад қозии тақозои гувоҳ

کی کند قاضی تقاضای گواه

Муъҷизаи ҳам чун гувоҳ омад зкӣ

معجزه هم‌چون گواه آمد زکی

Баҳри сидқи муддаӣ дар бе шаккӣ

بهر صدق مدعی در بی‌شکی

Таън чун меомад аз ҳар ношинохт

طعن چون می‌آمد از هر ناشناخت

Муъҷиза медод ҳақ ва ме навохт

معجزه می‌داد حق و می‌نواخت

Макри он фиръавни сесад ту бидиҳ

مکر آن فرعون سیصد تو بده

Ҷумлаи зл ӯу қамъ ӯ шуда

جمله ذل او و قمع او شده

Соҳирон оварда ҳозири неку бад

ساحران آورده حاضر نیک و بد

То ки ҷарҳи муъҷиза Мӯсо кунад

تا که جرح معجزهٔ موسی کند

То Асоро ботил ва расво кунад

تا عصا را باطل و رسوا کند

Эътиборашро зи дилҳо бар кунад

اعتبارش را ز دلها بر کند

Айни он макри оят Мӯсо шавад

عین آن مکر آیت موسی شود

Эътибори он Асо боло равад

اعتبار آن عصا بالا رود

Лашкари орад ӯ пгаҳ то ҳавли нил

لشکر آرد او پگه تا حول نیل

То занад бар Мӯсоу қавмаши сиблат

تا زند بر موسی و قومش سبیل

Омнии уммат Мӯсо шавад

آمنی امت موسی شود

ӯ ба таҳти аларзу ҳомӯн дар равад

او به تحت‌الارض و هامون در رود

Гар ба Мисри андари бадӣ ӯ номадӣ

گر به مصر اندر بدی او نامدی

Ваҳм аз сибтии куҷо зоил шудӣ

وهم از سبطی کجا زایل شدی

Омад ва дар сибти афканд ӯ гудоз

آمد و در سبط افکند او گداز

Ки бдонки амн дар хавфаст роз

که بدانک امن در خوفست راز

Он буд лутфи хФии кӯро самад

آن بود لطف خفی کو را صمد

Нор бинмоед худ он нурӣ буд

نار بنماید خود آن نوری بود

Нест махфии музд додан дар тақӣ

نیست مخفی مزد دادن در تقی

Соҳиронро аҷри байни баъд аз хато

ساحران را اجر بین بعد از خطا

Нест махфии васли андари парвариш

نیست مخفی وصل اندر پرورش

Соҳиронро васл дод ӯ дар буриш

ساحران را وصل داد او در برش

Нест махфии сайр бо пои раво

نیست مخفی سیر با پای روا

Соҳиронро сайри байн дар қатъи по

ساحران را سیر بین در قطع پا

Орифон зонанд доими омнўн

عارفان زانند دایم آمنون

Ки гузар карданд аз дарёии хӯн

که گذر کردند از دریای خون

Амнашон аз айн хавф омад падед

امنشان از عین خوف آمد پدید

Лоҷарам бошанд ҳар дам дар мазид

لاجرم باشند هر دم در مزید

Амн дидӣ гашта дар хавфии хФӣ

امن دیدی گشته در خوفی خفی

Хавфи байни ҳам дар умедӣ эй ҳФӣ

خوف بین هم در امیدی ای حفی

Он амир аз макр бар исои тунд

آن امیر از مکر بر عیسی تند

Исои андари хонаи рӯ пинҳон кунад

عیسی اندر خانه رو پنهان کند

Андар ояд то шавад ӯ тоҷдор

اندر آید تا شود او تاجدار

Худ зи шабаҳ исо ояд тоҷи дор

خود ز شبه عیسی آید تاج‌دار

Ҳаии мёўизиди ман исои ним

هی میاویزید من عیسی نیم

Ман амирам бар ҷуҳудон хуш пем

من امیرم بر جهودان خوش‌پیم

Зўтрш бурдор овезед кӯ

زوترش بردار آویزید کو

Исоаст аз дасти мо тхлити ҷӯ

عیسی است از دست ما تخلیط‌جو

Чанд лашкар меравад то бар хӯрд

چند لشکر می‌رود تا بر خورد

Барг ӯ фӣ гардад ва бар сар хӯрд

برگ او فی گردد و بر سر خورد

Чанд дар олам буд баракси ин

چند در عالم بود برعکس این

Заҳри пиндорад буд он ангабин

زهر پندارد بود آن انگبین

Бас сипаҳ биниҳода дил бар марги хеш

بس سپه بنهاده دل بر مرگ خویش

Равшанӣҳо ва зафар ояд ба пеш

روشنیها و ظفر آید به پیش

Абраҳа бо пели баҳри зли байт

ابرهه با پیل بهر ذل بیت

Омада то афканди ҳиро чу мет

آمده تا افکند حی را چو میت

То ҳарими каъбаро вайрон кунад

تا حریم کعبه را ویران کند

Ҷумларо зон ҷой саргардон кунад

جمله را زان جای سرگردان کند

То ҳамаи зуввори гирд ӯ тананд

تا همه زوار گرد او تنند

Каъба ӯро ҳама қибла кунанд

کعبهٔ او را همه قبله کنند

Вази араб кӣна кашад андари газанд

وز عرب کینه کشد اندر گزند

Ки чаро дар каъбаам оташ зананд

که چرا در کعبه‌ام آتش زنند

Айни съиши иззати каъба шуда

عین سعیش عزت کعبه شده

Мӯҷиби эъзози он байти омада

موجب اعزاز آن بیت آمده

Макёнро ъзи яке бади сад шуда

مکیان را عز یکی بد صد شده

То қиёмати ъзшони мумтад шуда

تا قیامت عزشان ممتد شده

ӯу каъба ӯ шудаи мхсўФ тар

او و کعبهٔ او شده مخسوف‌تر

Аз чист ин аз ъаноёти қадар

از چیست این از عنایات قدر

Аз ҷҳози абраҳаи ҳам чун дада

از جهاز ابرهه هم‌چون دده

Он фақирони араби тавонгар шуда

آن فقیران عرب توانگر شده

ӯ гумони барда ки лашкар ме кашид

او گمان برده که لشکر می‌کشید

Баҳри аҳли байт ӯ зар ме кашид

بهر اهل بیت او زر می‌کشید

Андарин фасх азоем венаи ҳамм

اندرین فسخ عزایم وین همم

Дар тамошо буд дар раҳ ҳар қадам

در تماشا بود در ره هر قدم

Хона омад ганҷро ӯ боз ёфт

خانه آمد گنج را او باز یافت

Кораш аз лутфи худоӣ соз ёфт

کارش از لطف خدایی ساز یافت