Ҷўҳӣ ҳар солии зи дарвешӣ ба фан
جوحی هر سالی ز درویشی به فن
Рӯ бизан кардӣ к-эии дилхоҳи зан
رو بزن کردی کای دلخواه زن
Чун силаҳат ҳаст рӯ сайдӣ бигир
چون سلاحت هست رو صیدی بگیر
То бдўшоним аз сайди ту шер
تا بدوشانیم از صید تو شیر
Қавси абрӯи тири ғамза дом кед
قوس ابرو تیر غمزه دام کید
Баҳр чаҳ додат худо аз баҳри сайд
بهر چه دادت خدا از بهر صید
Рӯи паии мурғии шигарфии дом на
رو پی مرغی شگرفی دام نه
Дона бинмо лек дар хӯрдаш мада
دانه بنما لیک در خوردش مده
Ком бинмо ва кун ӯро талхи ком
کام بنما و کن او را تلخکام
Кӣ хӯрд дона чу шуд дар ҳабси дом
کی خورد دانه چو شد در حبس دام
Шуд зан ӯ назд қозӣ дар гила
شد زن او نزد قاضی در گله
Ки марои афғони зи шӯии даҳ дила
که مرا افغان ز شوی دهدله
Қисса кӯтаҳ кун ки қозӣ шуд шикор
قصه کوته کن که قاضی شد شکار
Аз мақол ва аз ҷамоли он нигор
از مقال و از جمال آن نگار
Гуфт андари маҳкамаи сети ин ғулғула
گفت اندر محکمهست این غلغله
Ман нтонми фаҳм кардан ин гила
من نتانم فهم کردن این گله
Гар ба хилвати ое эй сарви сеӣ
گر به خلوت آیی ای سرو سهی
Аз ситами кории шӯи шарҳами диҳӣ
از ستمکاری شو شرحم دهی
Гуфт хонаи ту з ҳар неку бадӣ
گفت خانهٔ تو ز هر نیک و بدی
Бошад аз баҳр гила омад шудӣ
باشد از بهر گله آمد شدی
Хонаи сари ҷумлаи пари савдо буд
خانهٔ سر جمله پر سودا بود
Садри пари васвосу пари ғавғо буд
صدر پر وسواس و پر غوغا بود
Боқии аъзои зи фикр осӯда анд
باقی اعضا ز فکر آسودهاند
Вони судӯр аз содирон фарсӯда анд
وآن صدور از صادران فرسودهاند
Дар хазону боди хавфи ҳақи гурез
در خزان و باد خوف حق گریز
Он шақоӣқҳои поринро бирез
آن شقایقهای پارین را بریز
Ин шақоӣқи манъи нави ашкўФаҳ ҳост
این شقایق منع نو اشکوفههاست
Ки дарахти дил барои он намост
که درخت دل برای آن نماست
Хешро дар хоб кун зини аФткор
خویش را در خواب کن زین افتکار
Сари зи зери хоб дар иқзт бар ор
سر ز زیر خواب در یقظت بر آر
Ҳам чу он асҳоби Каҳф эй хоҷаи зуд
همچو آن اصحاب کهف ای خواجه زود
Рӯ ба аиқозо ки тҳсбҳми рқўд
رو به ایقاظا که تحسبهم رقود
Гуфт қозӣ эй санам маъмӯл чист
گفت قاضی ای صنم معمول چیست
Гуфт хонаи ин канизак бас тиҳӣаст
گفت خانهٔ این کنیزک بس تهیست
Хасм дар даҳ рафту ҳорс низ нест
خصم در ده رفت و حارس نیز نیست
Баҳри хилвати сахти некӯи мскнист
بهر خلوت سخت نیکو مسکنیست
Имшаб ар имкон буд онҷои биё
امشب ار امکان بود آنجا بیا
Кори шаб бесамъааст ва бе риё
کار شب بی سمعه است و بیریا
Ҷумлаи ҷосусони зи хамри хоби маст
جمله جاسوسان ز خمر خواب مست
Зангии шаби ҷумларо гардан задаст
زنگی شب جمله را گردن زدست
Хонд бар қозии фусунҳои аҷаб
خواند بر قاضی فسونهای عجب
Он шакарлаби вонгҳонӣ аз чаҳ лаб
آن شکرلب وانگهانی از چه لب
Чанд бо одами блис афсона кард
چند با آدم بلیس افسانه کرد
Чун ҳавво гуфташ бихӯр онгоҳ хӯрд
چون حوا گفتش بخور آنگاه خورد
Аввалин хӯн дар ҷаҳони зулм ва дод
اولین خون در جهان ظلم و داد
Аз кафи қобили баҳр зан фитод
از کف قابیل بهر زن فتاد
Нӯҳ чун бар тобаи бирёни сохтӣ
نوح چون بر تابه بریان ساختی
Воҳлаҳ бар тобаи санги андохтӣ
واهله بر تابه سنگ انداختی
Макри зан бар кор ӯ чира шудӣ
مکر زن بر کار او چیره شدی
Оби софи ваъз ӯ тира шудӣ
آب صاف وعظ او تیره شدی
Қавмро пайғом кардӣ аз ниҳон
قوم را پیغام کردی از نهان
Ки нигаҳ доред дайни зини гмрҳон
که نگه دارید دین زین گمرهان