Қисса кӯтаҳ кун ки рои нафаси кӯр

قصه کوته کن که رای نفس کور

Барад ӯро баъди солии сӯии гӯр

برد او را بعد سالی سوی گور

Шоҳ чун аз маҳв шуд сӯии вуҷӯд

شاه چون از محو شد سوی وجود

Чашми миррӣхяши он хӯн карда буд

چشم مریخیش آن خون کرده بود

Чун ба таркиш бингаред он бе назир

چون به ترکش بنگرید آن بی‌نظیر

Дид кам аз таркишаши як чӯбаи тир

دید کم از ترکشش یک چوبه تیر

Гуфт кӯи он тир ва аз ҳақи бози ҷуст

گفت کو آن تیر و از حق باز جست

Гуфт ки андари ҳалқ ӯ каз тири тест

گفت که اندر حلق او کز تیر تست

Афв кард он шоҳи дарёдил вале

عفو کرد آن شاه دریادل ولی

Омадаи бади тири аҳ бар мақталӣ

آمده بد تیر اه بر مقتلی

Кушта шуд дар навҳа ӯ ме гирист

کشته شد در نوحهٔ او می‌گریست

ӯст ҷумлаи ҳам кушанда ва ҳам валеаст

اوست جمله هم کشنده و هم ولیست

Вар набошад ҳар ду ӯ пас кул нест

ور نباشد هر دو او پس کل نیست

Ҳам кушандаи халқ ва ҳам мотам кунӣаст

هم کشندهٔ خلق و هم ماتم‌کنیست

Шукр мекард он шаҳиди зрдхд

شکر می‌کرد آن شهید زردخد

Кони бузад бар ҷисм ва бар маънӣ назд

کان بزد بر جسم و بر معنی نزد

Ҷисми зоҳири оқибати худ рФтнист

جسم ظاهر عاقبت خود رفتنیست

То абад маънӣ бихоҳад шод зист

تا ابد معنی بخواهد شاد زیست

Он итоб ар рафт ҳам бар пӯст рафт

آن عتاب ار رفت هم بر پوست رفت

Дӯст бе озори сӯй дӯст рафт

دوست بی‌آزار سوی دوست رفت

Гарчи ӯ фитрок шоҳаншаҳ гирифт

گرچه او فتراک شاهنشه گرفت

Охир аз айни алкмол ӯ раҳ гирифт

آخر از عین الکمال او ره گرفت

Ва он сеюм коҳилтарин ҳар се буд

و آن سوم کاهل‌ترین هر سه بود

Сӯрату маънӣ ба куллӣ ӯ рабӯд

صورت و معنی به کلی او ربود