Он яке шахсе ба вақти марги хеш

آن یکی شخصی به وقت مرگ خویش

Гуфта буд андари васияти пеши пеш

گفته بود اندر وصیت پیش‌پیش

Се писар будаш чу се сарви равон

سه پسر بودش چو سه سرو روان

Вақф эшон карда ӯ ҷону равон

وقف ایشان کرده او جان و روان

Гуфт ҳарчӣ дар кафами кола ва зараст

گفت هرچه در کفم کاله و زرست

ӯ баради зин ҳар се кӯ коҳил тараст

او برد زین هر سه کو کاهل‌ترست

Гуфт бо қозӣ ва пас андарз кард

گفت با قاضی و پس اندرز کرد

Баъд аз он ҷоми шароб марг хӯрд

بعد از آن جام شراب مرگ خورد

Гуфта фарзандон ба қозии к-эии Карим

گفته فرزندان به قاضی کای کریم

Нагузарем аз ҳукм ӯ мо се ятем

نگذریم از حکم او ما سه یتیم

Мо чу асмъили зи иброҳӣми худ

ما چو اسمعیل ز ابراهیم خود

Срнпичим арча қурбон ме кунад

سرنپیچیم ارچه قربان می‌کند

Гуфт қозӣ ҳар яке бо оқиляш

گفت قاضی هر یکی با عاقلیش

То бигӯед қиссае аз коҳиляш

تا بگوید قصه‌ای از کاهلیش

То бубинами коҳилӣ ҳар яке

تا ببینم کاهلی هر یکی

То бидонам ҳол ҳар як бе шаккӣ

تا بدانم حال هر یک بی‌شکی

Орифон аз ду ҷаҳон коҳил таранд

عارفان از دو جهان کاهل‌ترند

Зонк бе шуд ёр хирман ме баранд

زانک بی شد یار خرمن می‌برند

Коҳилиро кардаанд эшон санад

کاهلی را کرده‌اند ایشان سند

Кори эшонро чу яздон ме кунад

کار ایشان را چو یزدان می‌کند

Кори яздонро наме бенанди ом

کار یزدان را نمی‌بینند عام

Май нёсоинд аз коди субҳу шом

می‌نیاسایند از کد صبح و شام

Ҳин зи ҳад коҳилӣ гуед боз

هین ز حد کاهلی گویید باز

То бидонам ҳади он аз кашфи роз

تا بدانم حد آن از کشف راز

Бегумон ки ҳар забон парда диласт

بی‌گمان که هر زبان پردهٔ دلست

Чун биҷунбад парда сарҳо восиласт

چون بجنبد پرده سرها واصلست

Пардаи кучак чу як шарҳаи кабоб

پردهٔ کوچک چو یک شرحه کباب

Май бипушади сӯрати сад офтоб

می‌بپوشد صورت صد آفتاب

Гар баёни нутқи козиб низ ҳаст

گر بیان نطق کاذب نیز هست

Лек буи аз сидқ ва кизбаш мухбираст

لیک بوی از صدق و کذبش مخبرست

Он насимӣ ки бияёдат аз чаман

آن نسیمی که بیایدت از چمن

Ҳаст пайдо аз сумуми гўлхн

هست پیدا از سموم گولخن

Буии сидқу буии кизби гӯли гир

بوی صدق و بوی کذب گول‌گیر

Ҳаст пайдо дар нафас чун машку сайр

هست پیدا در نفس چون مشک و سیر

Гар ндонӣ ёрро аз даҳ дила

گر ندانی یار را از ده‌دله

Аз машоми фосид худ кун гила

از مشام فاسد خود کن گله

Бонги ҳизону шуҷоъони далер

بانگ حیزان و شجاعان دلیر

Ҳаст пайдо чун фани рӯбоҳу шер

هست پیدا چون فن روباه و شیر

ё забони ҳам чун сар дегаст рост

یا زبان هم‌چون سر دیگست راست

Чун биҷунбад ту бадоне чаҳ абост

چون بجنبد تو بدانی چه اباست

Аз бухори он бидонади тизҳш

از بخار آن بداند تیزهش

Деги ширинии зи скбоҷи турш

دیگ شیرینی ز سکباج ترش

Даст бар дег навай чун зад Фтӣ

دست بر دیگ نوی چون زد فتی

Вақт бхридн бидид ашкстаҳ ро

وقت بخریدن بدید اشکسته را

Гуфт донам мардро дар ҳайни зи пўз

گفت دانم مرد را در حین ز پوز

Вар нагӯяд донамаш андари се рӯз

ور نگوید دانمش اندر سه روز

Вон дигар гуфт ар бигӯед донамаш

وآن دگر گفت ار بگوید دانمش

Вар нагӯяд дар сухани пичонмш

ور نگوید در سخن پیچانمش

Гуфт агар ин макри бишнида буд

گفت اگر این مکر بشنیده بود

Лаби бибандад дар хамӯшӣ дар равад

لب ببندد در خموشی در رود

Хониш
бхш 139 - всӣт крдн он шхс кӣ бъд оз мн ов брд мол мро оз сҳ фрзнд мн кӣ коҳл трст — фотмҳ зндӣ