Ошиқӣ будаст дар айёми пеш

عاشقی بودست در ایام پیش

Посбони аҳди андари аҳди хеш

پاسبان عهد اندر عهد خویش

Солҳо дар банди васли моҳи худ

سالها در بند وصل ماه خود

Шоҳмоту моти шоҳаншоҳи худ

شاهمات و مات شاهنشاه خود

Оқибат ҷӯянда ёбанда буд

عاقبت جوینده یابنده بود

Ки фараҷ аз сабри зоянда буд

که فرج از صبر زاینده بود

Гуфт рӯзии ёр ӯ ки имшаби биё

گفت روزی یار او که امشب بیا

Ки бпхтм аз паии ту лӯбиё

که بپختم از پی تو لوبیا

Дар фалон ҳуҷра нишин то ним шаб

در فلان حجره نشین تا نیم‌شب

То биёями ним шаби ман бе талаб

تا بیایم نیم‌شب من بی طلب

Мард қурбон кард ва нонҳо бахш кард

مرد قربان کرد و نانها بخش کرد

Чун падед омад мааш аз зери гирд

چون پدید آمد مهش از زیر گرد

Шаб дар он ҳуҷра нишаст он гармдор

شب در آن حجره نشست آن گرمدار

Бар умеди ваъдаи он ёри ғор

بر امید وعدهٔ آن یار غار

Баъди нисф аллил омад ёр ӯ

بعد نصف اللیل آمد یار او

Содиқи алўъдонаҳи он дилдор ӯ

صادق الوعدانه آن دلدار او

Ошиқи худро фитода хуфта дид

عاشق خود را فتاده خفته دید

Андакӣ аз остин ӯ дарид

اندکی از آستین او درید

Грдконӣ чандаш андар ҷайб кард

گردکانی چندش اندر جیب کرد

Ки ту тифлии гири ин мебоз нарад

که تو طفلی گیر این می‌باز نرد

Чун саҳар аз хоби ошиқ бар ҷаҳид

چون سحر از خواب عاشق بر جهید

Остину грдконҳоро бидид

آستین و گردکانها را بدید

Гуфт шоҳи мо ҳамаи сидқ ва вафост

گفت شاه ما همه صدق و وفاست

Онч бар мо мерасад он ҳам зи мост

آنچ بر ما می‌رسد آن هم ز ماست

эй дил бе хоби мо зин эминем

ای دل بی‌خواب ما زین ایمنیم

Чун ҳрс бар бом чӯбак ме занем

چون حرس بر بام چوبک می‌زنیم

Грдкони мо дарин мтҳни шикаст

گردکان ما درین مطحن شکست

Ҳар чаҳ гӯйем аз ғам худ андакаст

هر چه گوییم از غم خود اندکست

Ъозло чанд ин салои моҷаро

عاذلا چند این صلای ماجرا

Панд кам даҳ баъди азин девона ро

پند کم ده بعد ازین دیوانه را

Ман нахоҳам ишваи ҳиҷрони шунӯд

من نخواهم عشوهٔ هجران شنود

Озмудам чанд хоҳам озмуд

آزمودم چند خواهم آزمود

Ҳарчӣ ғайри шӯриш ва девонагӣаст

هرچه غیر شورش و دیوانگیست

Андарин раҳи даврӣ ва бегонагӣаст

اندرین ره دوری و بیگانگیست

Ҳин буна бар поем он занҷир ро

هین بنه بر پایم آن زنجیر را

Ки даридам силсилаи тадбир ро

که دریدم سلسلهٔ تدبیر را

Ғайри он ҷаъднигор мқблм

غیر آن جعد نگار مقبلم

Гар ду сад занҷири ореи бугсалам

گر دو صد زنجیر آری بگسلم

Ишқу номӯс эй бародар рост нест

عشق و ناموس ای برادر راست نیست

Бар дар номӯс эй ошиқ моиаст

بر در ناموس ای عاشق مَایست

Вақт он омад ки ман урён шавам

وقت آن آمد که من عریان شوم

Нақш бигзорам саросар ҷон шавам

نقش بگذارم سراسر جان شوم

эй адуи шарму андешаи биё

ای عدوّ شرم و اندیشه بیا

Ки даридам пардаи шарму ҳаё

که دریدم پردهٔ شرم و حیا

эй бибаста хоби ҷон аз ҷодӯӣ

ای ببسته خواب جان از جادوی

Сахти дили ёро ки дар олами тӯй

سخت‌دل یارا که در عالم توی

Ҳин гулӯии сабр май гиру фишор

هین گلوی صبر می گیر و فشار

То хунак гардад дили ишқ эй савор

تا خنک گردد دل عشق ای سوار

То насузам кӣ хунак гардад дилаш

تا نسوزم کی خنک گردد دلش

эй дили мо хонадону манзилаш

ای دل ما خاندان و منزلش

Хонаи худро ҳаме сӯзӣ бисӯз

خانهٔ خود را همی‌سوزی بسوز

Кист он кас кат бигӯед лоиҷўз

کیست آن کس کت بگوید لایجوز

Хуш бисӯз ин хонаро эй шери маст

خوش بسوز این خانه را ای شیر مست

Хонаи ошиқи чунин аўлитрст

خانهٔ عاشق چنین اولیترست

Баъди азин ин сӯзро қибла кунам

بعد ازین این سوز را قبله کنم

Зонка шамъам бисӯзаш равшанам

زانکه شمعم  بسوزش روشنم

Хобро бигзор имшаб эй падар

خواب را بگذار امشب ای پدر

Як шабӣ бар кӯй бе хобони гузар

یک شبی بر کوی بی‌خوابان گذر

Бингар инҳоро ки маҷнӯн гашта анд

بنگر اینها را که مجنون گشته‌اند

Ҳам чу парвонаи бўслт кушта анд

هم‌چو پروانه بوصلت کشته‌اند

Бингар ин киштии халқони ғарқи ишқ

بنگر این کشتی خلقان غرق عشق

Аждаҳоеи гашти гӯйии ҳалқи ишқ

اژدهایی گشت گویی حلق عشق

Аждаҳоеи нопадиди дилрабо

اژدهایی ناپدید دلربا

Ақли ҳам чун кӯҳро ӯ каҳрабо

عقل هم‌چون کوه را او کهربا

Ақл ҳар аттор когаҳ шуд азу

عقل هر عطار کآگه شد ازو

Таблаҳоро рехти андари оби ҷӯ

طبله‌ها را ریخت اندر آب جو

Рӯи казин ҷӯи брнёиӣ то абад

رو کزین جو برنیایی تا ابد

Лами икни ҳқои ?лаи кФўои аҳад

لم یکن حقا له کفوا احد

эй музаввар чашм бигушоӣ ва бибин

ای مزوّر چشم بگشای و ببین

Чанд гӯйӣ менадонам он ва ин

چند گویی می‌ندانم آن و این

Аз вабои зарқу маҳрӯмӣ бар о

از وبای زرق و محرومی بر آ

Дар ҷаҳони ҳӣу қиўмӣ дар о

در جهان حی و قیومی در آ

То наме байнами ҳаме байнам шавад

تا نمی‌بینم همی‌بینم شود

Вена ндонмҳот медонам буд

وین ندانمهات می‌دانم بود

Бигузар аз мастӣу мастӣ бахш бош

بگذر از مستی و مستی‌بخش باش

Зини тлўн нақл кун дар устувоаш

زین تلوّن نقل کن در استواش

Чанд нозии ту бад-ӣни мастӣ бас аст

چند نازی تو بدین مستی بس است

Бар сар ҳар кӯии чандон маст ҳаст

بر سر هر کوی چندان مست هست

Гар ду олам пар шавад сармасти ёр

گر دو عالم پر شود سرمست یار

Ҷумла як бошанд ва он як нест хор

جمله یک باشند و آن یک نیست خوار

Ин з бисёре наёбади хоре

این ز بسیاری نیابد خواریی

Хор ки буд тани парастии норайӣ

خوار که بود تن‌پرستی ناریی

Гар ҷаҳон пар шуд зи нури офтоб

گر جهان پر شد ز نور آفتاب

Кӣ буд хори он туфи хуши илтиҳоб

کی بود خوار آن تف خوش‌التهاب

Лек бо ин ҷумлаи болотар хиром

لیک با این جمله بالاتر خرام

Чунк арзи аллоҳи восеъ буду ром

چونک ارض الله واسع بود و رام

Гарчи ин мастӣ чу бози ашҳбст

گرچه این مستی چو باز اشهبست

Бартар аз вай дар замин қудс ҳаст

برتر از وی در زمین قدس هست

Рӯи сроФилии шӯи андари имтиёз

رو سرافیلی شو اندر امتیاز

Дар дамандаи рӯҳу масту масти соз

در دمندهٔ روح و مست و مست‌ساز

Мастро чун дили мазоҳ андеша шуд

مست را چون دل مزاح اندیشه شد

Ин надонам ва он надонам пеша шуд

این ندانم و آن ندانم پیشه شد

Ин надонам ваон надонам баҳр чист

این ندانم وان ندانم بهر چیست

То бигӯе онк медонем кист

تا بگویی آنک می‌دانیم کیست

Нафии баҳр сабт бошад дар сухан

نفی بهر ثبت باشد در سخن

Нафй бигзору зи сабт оғоз кун

نفی بگذار و ز ثبت آغاز کن

Нест ин ва нест он ҳин вогузор

نیست این و نیست آن هین واگذار

Онк он ҳастаст онро пеши ор

آنک آن هستست آن را پیش آر

Нафй бигзор ва ҳамон ҳастӣ параст

نفی بگذار و همان هستی پرست

Ин дар омӯз эй падар зон тарки маст

این در آموز ای پدر زان ترک مست