Андар омад пеши пайғомбари зрир
اندر آمد پیش پیغامبر ضریر
К-эии нўобхши танур ҳар хамир
کای نوابخش تنور هر خمیر
эй ту мейри об ва ман мстсқим
ای تو میر آب و من مستسقیم
Мстғоси алмстғос Эй соқем
مستغاث المستغاث ای ساقیم
Чун дар омад он зрир аз дар шитоб
چون در آمد آن ضریر از در شتاب
Оиша бигурехт баҳри эҳтиҷоб
عایشه بگریخت بهر احتجاب
Зонк воқиф буд он хотуни пок
زانک واقف بود آن خاتون پاک
Аз ғаюрии расӯли ршкнок
از غیوری رسول رشکناک
Ҳар ки зеботар буд рашкаши фузун
هر که زیباتر بود رشکش فزون
Зонк рашк аз нози хезад ё бнўн
زانک رشک از ناز خیزد یا بنون
Гандаи перони шӯйро қмо диҳанд
گندهپیران شوی را قما دهند
Чунк аз зиштӣ ва перӣ огаҳанд
چونک از زشتی و پیری آگهند
Чун ҷамоли Аҳмадӣ дар ҳар ду кун
چون جمال احمدی در هر دو کون
Кӣ бадаст эй фари яздоняши Авн
کی بدست ای فر یزدانیش عون
Нозҳои ҳар ду кун ӯро расад
نازهای هر دو کون او را رسد
Ғайрати он хуршеди сдтўро расад
غیرت آن خورشید صدتو را رسد
Ки дар афкандам ба кайвони гӯй ро
که در افکندم به کیوان گوی را
Дар кашид эй ахтарони ҳам рӯй ро
در کشید ای اختران هم روی را
Дар шуъоъ беназирам ло шавед
در شعاع بینظیرم لا شوید
Варна пеши нури ман расво шавед
ورنه پیش نور من رسوا شوید
Аз карами ман ҳар шабӣ ғоиб шавам
از کرم من هر شبی غایب شوم
Кӣ рӯми алои намоям ки рӯм
کی روم الا نمایم که روم
То шумо бе ман шабии хафоаши вор
تا شما بی من شبی خفاشوار
Пар занон парид гирди ин мтор
پر زنان پرید گرد این مطار
Ҳам чу товусони парӣ арза кунед
همچو طاووسان پری عرضه کنید
Бози масту саркаш ва мъҷб шавед
باز مست و سرکش و معجب شوید
Нанигаред он пои худро зишти соз
ننگرید آن پای خود را زشتساز
Ҳам чу чорқи кӯ буд шамъи Аёз
همچو چارق کو بود شمع ایاز
Рӯи намоями субҳи баҳри гӯшмол
رو نمایم صبح بهر گوشمال
То нигарадед аз манӣ зи аҳли шимол
تا نگردید از منی ز اهل شمال
Тарк он кун ки дарозаст он сухан
ترک آن کن که درازست آن سخن
Наҳй кардаст аз дарозӣ амр кун
نهی کردست از درازی امر کن