Гуфт пайғомбар барои имтиҳон
گفت پیغامبر برای امتحان
ӯ намебинад туро кам шӯи ниҳон
او نمیبیند ترا کم شو نهان
Кард ишорати Оиша бо дастҳо
کرد اشارت عایشه با دستها
ӯ набинад ман ҳамеи байнами варо
او نبیند من همیبینم ورا
Ғайрат ақласт бар хӯбии рӯҳ
غیرت عقل است بر خوبی روح
Пари зи ташбеҳоту тамсили ин насӯҳ
پر ز تشبیهات و تمثیل این نصوح
Бо чунин пинҳонеи кини рӯҳи рост
با چنین پنهانییی کاین روح راست
Ақл бар ваии ин чунин рашкин чарост
عقل بر وی این چنین رشکین چراست
Аз ки пинҳон мекунӣ эй рашки ху
از که پنهان میکنی ای رشکخو
Онк пӯшедаст нураш рӯй ӯ
آنکه پوشیدهست نورش روی او
намеравад бе рӯй пӯши ин офтоб
میرود بیرویپوش این آفتاب
Фарт нур ӯст рӯйишро ниқоб
فرط نور اوست رویش را نقاب
Аз ки пинҳон мекунӣ эй рашки вар
از که پنهان میکنی ای رشکور
Ки офтоб аз вай намебинад асар
که آفتاب از وی نمیبیند اثر
Рашк аз он афзӯн тараст андари танам
رشک از آن افزونترست اندر تنم
Каз худаш хоҳам ки ҳам пинҳон кунам
کز خودش خواهم که هم پنهان کنم
зи оташи рашки гарони оҳанг , ман
ز آتشِ رشکِ گرانآهنگ، من
Бо ду чашму гӯши худ дар ҷанг , ман
با دو چشم و گوشِ خود در جنگ، من
Чун чунин ршкистт эй ҷону дил
چون چنین رشکیستت ای جان و دل
Пас даҳон бар банду гуфтанро бҳл
پس دهان بر بند و گفتن را بهل
Тарсам ар хомаш кунам он офтоб
ترسم ار خامش کنم آن آفتاب
Аз сӯй дигар бадаранд ҳиҷоб
از سوی دیگر بدراند حجاب
Дар хамӯшӣ гуфт мо азҳар шавад
در خموشی گفت ما اظهر شود
Ки зи манъи он майли афзӯн тар шавад
که ز منع آن میل افزونتر شود
Гар буғуррад баҳри ғарраи ш каф шавад
گر بغرد بحر غرهش کف شود
Ҷӯши аҳббти бон аърФ шавад
جوش احببت بان اعرف شود
Ҳарфи гуфтан бастан он равзанаст
حرف گفتن بستن آن روزنست
Айни изҳор сухан пӯшиданаст
عین اظهار سخن پوشیدنست
Булбулонаи наъраи зан дар рӯй гул
بلبلانه نعره زن در روی گل
То кунӣ машғӯлашон аз буии гул
تا کنی مشغولشان از بوی گل
То ба қул машғӯл гардад гӯшашон
تا به قل مشغول گردد گوششان
Сӯй рӯй гул напарад ҳушашон
سوی روی گل نپرد هوششان
Пеши ин хуршеди кӯ бас равшанӣаст
پیش این خورشید کو بس روشنیست
Дар ҳақиқат ҳар далелӣ раҳ занӣаст
در حقیقت هر دلیلی رهزنیست