Ҷони басии кундӣу андари парда Эй

جان بسی کندی و اندر پرده‌ای

Зонк мурдани асл бад новарда Эй

زانک مردن اصل بد ناورده‌ای

То намирӣ нест ҷон кандан тамом

تا نمیری نیست جان کندن تمام

Бе камоли нардбони ное ба бом

بی‌کمال نردبان نایی به بام

Чун зи сад пояи ду поя кам буд

چون ز صد پایه دو پایه کم بود

Бомро кӯшндаи номаҳрам буд

بام را کوشنده نامحرم بود

Чун расани як гази зи сад газ кам буд

چون رسن یک گز ز صد گز کم بود

Оби андари далв аз чаҳ кӣ равад

آب اندر دلو از چه کی رود

Ғарқи ин киштӣ наёбӣ эй амир

غرق این کشتی نیابی ای امیر

То бннҳии андрўи ман алохир

تا بننهی اندرو من الاخیر

Ман охири асли дон кӯ ториқаст

من آخر اصل دان کو طارقست

Киштии васвосу ғиро ғорқст

کشتی وسواس و غی را غارقست

Офтоби гунбад азрақ шавад

آفتاب گنبد ازرق شود

Киштии ҳаш чунк мустағриқ шавад

کشتی هش چونک مستغرق شود

Чун намардӣ гашт ҷон кандан дароз

چون نمردی گشت جان کندن دراز

Моти шӯ дар субҳ эй шамъи тароз

مات شو در صبح ای شمع طراز

То нагаштанд ахтарони мо ниҳон

تا نگشتند اختران ما نهان

Донк пинҳонаст хуршеди ҷаҳон

دانک پنهانست خورشید جهان

Гурз бар худ зани манӣ дар ҳам шикан

گرز بر خود زن منی در هم شکن

Зонк пунба гӯш омад чашми тан

زانک پنبهٔ گوش آمد چشم تن

Гурз бар худ май зании худ эй ?данӣ

گرز بر خود می‌زنی خود ای دنی

Акси тести андари фаъолами ин манӣ

عکس تست اندر فعالم این منی

Акси худ дар сӯрати ман дида Эй

عکس خود در صورت من دیده‌ای

Дар қаттоли хеш бар ҷӯшида Эй

در قتال خویش بر جوشیده‌ای

Ҳам чу он ширӣ ки дар чаҳ шуд фурӯ

هم‌چو آن شیری که در چه شد فرو

Акси худро хасми худ пиндошт ӯ

عکس خود را خصم خود پنداشت او

Нафй зид ҳаст бошад бе шаккӣ

نفی ضد هست باشد بی‌شکی

То зи зиди зидро бадонеи андакӣ

تا ز ضد ضد را بدانی اندکی

Ин замони ҷузи нафии зид эълом нест

این زمان جز نفی ضد اعلام نیست

Андарин нашъати дамӣ бедом нест

اندرین نشات دمی بی‌دام نیست

Беҳиҷобат бояд он эй зўи лбоб

بی‌حجابت باید آن ای ذو لباب

Маргро багазин ва бар дарон ҳиҷоб

مرگ را بگزین و بر دران حجاب

На чунон маргӣ ки дар гӯрӣ рӯй

نه چنان مرگی که در گوری روی

Марги табдилӣ ки дар нурӣ рӯй

مرگ تبدیلی که در نوری روی

Марди болиғи гашти он Баччагӣ бамурд

مرد بالغ گشت آن بچگی بمرد

Рӯме шуд сбғти зангии стрд

رومیی شد صبغت زنگی سترد

Хок зар шуд ҳайат хокӣ намонад

خاک زر شد هیات خاکی نماند

Ғам фараҷ шуд хор ғамнокӣ намонад

غم فرج شد خار غمناکی نماند

Мустафо зин гуфт к-эии асрорҷу

مصطفی زین گفت کای اسرارجو

Мурдаро хоҳӣ ки бинии зиндаи ту

مرده را خواهی که بینی زنده تو

намеравад чун зиндагон бар хокдон

می‌رود چون زندگان بر خاکدان

Мурдау ҷонаш шуда бар осмон

مرده و جانش شده بر آسمان

Ҷонашро ин дам ба болои мскнист

جانش را این دم به بالا مسکنیست

Гар бимиради рӯҳ ӯро нақл нест

گر بمیرد روح او را نقل نیست

Зонк пеш аз марг ӯ кардаст нақл

زانک پیش از مرگ او کردست نقل

Ин бмрдн фаҳм ояд на ба ақл

این بمردن فهم آید نه به عقل

Нақл бошад на чу нақли ҷони ом

نقل باشد نه چو نقل جان عام

Ҳам чу нақулӣ аз мақомӣ то мақом

هم‌چو نقلی از مقامی تا مقام

Ҳарки хоҳад ки бибинад бар замин

هرکه خواهد که ببیند بر زمین

Мурдаеро меравад зоҳири чунин

مرده‌ای را می‌رود ظاهر چنین

Мари Абубакри тақиро гӯ бибин

مر ابوبکر تقی را گو ببین

Шуд зи сиддиқии амиролмҳшрин

شد ز صدیقی امیرالمحشرین

Андарин нашъати нигари садиқ ро

اندرین نشات نگر صدیق را

То ба ҳашар афзӯн кунӣ тасдиқ ро

تا به حشر افزون کنی تصدیق را

Пас Муҳамади сад қиёмат буд нақд

پس محمد صد قیامت بود نقد

Зонк ҳал шуд дар фанои ҳалу ақд

زانک حل شد در فنای حل و عقد

Зода сонӣаст Аҳмад дар ҷаҳон

زادهٔ ثانیست احمد در جهان

Сад қиёмат буд ӯ андари аён

صد قیامت بود او اندر عیان

Зу қиёматро ҳаме пурсида анд

زو قیامت را همی‌پرسیده‌اند

эй қиёмат то қиёмати роҳ чанд

ای قیامت تا قیامت راه چند

Бо забон ҳол мегуфтӣ басӣ

با زبان حال می‌گفتی بسی

Ки зи маҳшари ҳашарро пурсад касе

که ز محشر حشر را پرسد کسی

Баҳр ин гуфт он расӯли хуши паём

بهر این گفت آن رسول خوش‌پیام

Рамзи мўтўо қабл мӯат ё киром

رمز موتوا قبل موت یا کرام

Ҳамчинонкӣ мурдаам ман қабл мӯат

همچنانکه مرده‌ام من قبل موت

Зон тараф овардаам ин сяту савт

زان طرف آورده‌ام این صیت و صوت

Пас қиёмати шӯи қиёматро бибин

پس قیامت شو قیامت را ببین

Дидан ҳар чизро шартаст ин

دیدن هر چیز را شرطست این

То нагардӣ ӯ ндониаш тамом

تا نگردی او ندانی‌اش تمام

Хоҳи он анвор бошад ё злом

خواه آن انوار باشد یا ظلام

Ақли гардии ақлро донеи камол

عقل گردی عقل را دانی کمال

Ишқи гардии ишқро донеи збол

عشق گردی عشق را دانی ذبال

Гуфтамӣ бурҳони ин даъвии мубин

گفتمی برهان این دعوی مبین

Гар бадии идрок андар хӯрд ин

گر بدی ادراک اندر خورد این

Ҳаст анҷӣри ин тараф бисёру хор

هست انجیر این طرف بسیار و خوار

Гар расад мурғии қнқи анҷирхўор

گر رسد مرغی قنق انجیرخوار

Дар ҳамаи олам агар мард ва зананд

در همه عالم اگر مرد و زنند

Дам ба дам дар назъ ва андар мурдананд

دم به دم در نزع و اندر مردنند

Он суханашонро васиятҳо шимур

آن سخنشان را وصیتها شمر

Ки падар гуяд дар он дам бо писар

که پدر گوید در آن دم با پسر

То бирӯяд ибрату раҳмати бад-ӣн

تا بروید عبرت و رحمت بدین

То бабради бехи буғзу рашку кин

تا ببرد بیخ بغض و رشک و کین

Ту бидон нияти нигар дар ақрабо

تو بدان نیت نگر در اقربا

То зи назъ ӯ насузад дили туро

تا ز نزع او نسوزد دل ترا

Кули оати оати онро нақди дон

کل آت آت آن را نقد دان

Дӯстро дар назъу андари Фқди дон

دوست را در نزع و اندر فقد دان

Вари ғаразҳо зин назар гардад ҳҷиб

ور غرضها زین نظر گردد حجیب

Ин ғаразҳоро буруни афкани зи ҷайб

این غرضها را برون افکن ز جیب

Вар наёрӣ хушк бар аҷзӣ моиаст

ور نیاری خشک بر عجزی مَایست

Донкаҳ бо оҷизи гузидаи мъҷзист

دانکه با عاجز گزیده معجزیست

Аҷзи знҷиристи занҷирати ниҳод

عجز زنجیریست زنجیرت نهاد

Чашм дар знҷирнаҳ бояд кушод

چشم در زنجیرنه باید گشاد

Пас тазаррӯъ кун ки эй ҳодӣ зист

پس تضرع کن که ای هادی زیست

Боз будам бастаи гаштами ин з чист

باز بودم بسته گشتم این ز چیست

Сахттар афшурдаам дар шари қадам

سخت‌تر افشرده‌ام در شر قدم

Ки лФии хусрами зи қаҳрати дам ба дам

که لفی خسرم ز قهرت دم به دم

Аз насиҳатҳои ту кар бӯда ам

از نصیحتهای تو کر بوده‌ام

Бути шикани даъвӣу бут гар бӯда ам

بت‌شکن دعوی و بت‌گر بوده‌ام

Ёди санъати фарзтар ё ёди марг

یاد صنعت فرض‌تر یا یاد مرگ

Марг монанди хазони ту асли барг

مرگ مانند خزان تو اصل برگ

Солҳо ин марг таблак ме занад

سالها این مرگ طبلک می‌زند

Гӯши ту бегоҳ ҷунбиш ме кунад

گوش تو بیگاه جنبش می‌کند

Гуяд андари назъ аз ҷони оҳи марг

گوید اندر نزع از جان آه مرگ

Ин замон кардат зи худ огоҳи марг

این زمان کردت ز خود آگاه مرگ

Ин гулӯии марг аз наъра гирифт

این گلوی مرگ از نعره گرفت

Табл ӯ бшикофт аз зарби шигифт

طبل او بشکافت از ضرب شگفت

Дар дақоиқи хешро дар бофтӣ

در دقایق خویش را در بافتی

Рамзи мурдани ин замон дар ёфтӣ

رمز مردن این زمان در یافتی