Он яке мезад сҳўрӣ бар дарӣ

آن یکی می‌زد سحوری بر دری

Даргаӣ буду равоқи меҳтарӣ

درگهی بود و رواق مهتری

Ним шаб мезад сҳўриро ба ҷад

نیم‌شب می‌زد سحوری را به جد

Гуфт ӯро қойилии к-эии мстмд

گفت او را قایلی کای مستمد

Авлои вақти саҳари зани ин сҳўр

اولا وقت سحر زن این سحور

Ним шаб набӯд гуҳи ин шару шӯр

نیم‌شب نبود گه این شر و شور

Дигари онк фаҳм кун эй булҳавас

دیگر آنک فهم کن ای بوالهوس

Ки дарин хонаи дарун худ ҳаст кас

که درین خانه درون خود هست کس

Кас дринҷо нест ҷузи деву парӣ

کس درینجا نیست جز دیو و پری

Рӯзгори худ чаҳ ёва май барӣ ?

روزگار خود چه یاوه می‌بری‌؟

Баҳри гӯшӣ май зании даф , гӯши кӯ ?

بهر گوشی می‌زنی دف‌، گوش کو‌؟

Ҳуш бояд то бидонад , ҳуши кӯ ?

هوش باید تا بداند‌، هوش کو‌؟

Гуфт гуфтӣ бишинав аз чокари ҷавоб

گفت گفتی بشنو از چاکر جواب

То наМонӣ дар таҳайюру изтироб

تا نمانی در تحیر و اضطراب

Гарчи ҳаст ин дам бар ту ним шаб

گرچه هست این دم بر تو نیم‌شب

Назд ман наздик шуд субҳи тараб

نزد من نزدیک شد صبح طرب

Ҳар шикастии пеши ман пирӯз шуд

هر شکستی پیش من پیروز شد

Ҷумлаи шабҳо пеши чашмам рӯз шуд

جمله شب‌ها پیش چشمم روز شد

Пеши ту хӯнаст об равад нил

پیش تو خون است آب رود نیل

Назд ман хӯн нест обаст Эй набел

نزد من خون نیست آبست ای نبیل

Дар ҳақи ту оҳанаст ону рухом

در حق تو آهن است آن و رخام

Пеши Довӯди набӣ мумасту ром

پیش داود نبی موم است و رام

Пеши ту ки бас гаронасту ҷамод

پیش تو کُه بس گران است و جماد

Мутрибаст ӯ пеши Довӯди Авестоад

مطرب است او پیش داود اوستاد

Пеши ту он санги реза сокит аст

پیش تو آن سنگ‌ریزه ساکت است

Пеши Аҳмад ӯ фасеҳ ва қонт аст

پیش احمد او فصیح و قانت است

Пеши ту асетони масҷиди мурдаи ист

پیش تو استون مسجد مرده‌ایست

Пеши Аҳмади ошиқии дили бардаи ист

پیش احمد عاشقی دل برده‌ایست

Ҷумлаи аҷзои ҷаҳони пеши авом

جمله اجزای جهان پیش عوام

Мурдау пеши худои доноу ром

مرده و پیش خدا دانا و رام

Онч гуфтӣ кандарин хонау саро

آنچ گفتی کاندرین خانه و سرا

Нест кас чун май зании ин табл ро

نیست کس چون می‌زنی این طبل را

Баҳри ҳақи ин халқ зарҳо ме диҳанд

بهر حق این خلق زرها می‌دهند

Сад асоси хайр ва масҷид ме ниҳанд

صد اساس خیر و مسجد می‌نهند

Молу тан дар роҳи ҳаҷи дурдаст

مال و تن در راه حج دوردست

Хуш ҳаме бозанад чун ушшоқи маст

خوش همی‌بازند چون عشاق مست

Ҳеҷ мегӯйанд кони хонаи тиҳии сет

هیچ می‌گویند کان خانه تهی‌ست

Блаки соҳиби хонаи ҷони мхтбии сет

بلک صاحب‌خانه جان مختبی‌ست

Пар ҳаме бинад сарои дӯст ро

پر همی‌بیند سرای دوست را

Онк аз нури алҳстши зё

آنک از نور الهستش ضیا

Баси сарои пари зи ҷамъу анбаӣ

بس سرای پر ز جمع و انبهی

Пеши чашми оқибати байнони тиҳӣ

پیش چشم عاقبت‌بینان تهی

Ҳар киро хоҳии ту дар каъба биҷӯ

هر که را خواهی تو در کعبه بجو

То бирӯяд дар замон ӯ пеши рӯ

تا بروید در زمان او پیش رو

Сӯратии кови фахриу олӣ буд

صورتی کاو فاخر و عالی بود

ӯ зи байти аллоҳ кӣ холӣ буд

او ز بیت الله کی خالی بود

ӯ буд ҳозири муназзаҳ аз ртоҷ

او بود حاضر منزه از رتاج

Боқии мардум барои эҳтиёҷ

باقی مردم برای احتیاج

Ҳеҷ мегӯйанд кин лаббайк ҳо

هیچ می‌گویند کاین لبیک‌ها

БенаДоӣ мекунем охир чаро

بی‌ندایی می‌کنیم آخر چرا

Блаки тавфиқӣ ки лаббайк оварад

بلک توفیقی که لبیک آورد

Ҳаст ҳар лаҳза наДоӣ аз аҳад

هست هر لحظه ندایی از احد

Ман ббў донам ки ин қасру саро

من ببو دانم که این قصر و سرا

Базм ҷон афтоду хокаши кимиё

بزم جان افتاد و خاکش کیمیا

Миси худро бар тариқи зеру Бам

مس خود را بر طریق زیر و بم

То абад бар кимёош май занам

تا ابد بر کیمیااش می‌زنم

То баҷушад зини чунин зарби сҳўр

تا بجوشد زین چنین ضرب سحور

Дар дроФшонӣу бахшоиши бҳўр

در دُرافشانی و بخشایش بحور

Халқ дар сафи қаттолу корзор

خلق در صف قتال و کارزار

Ҷон ҳаме бозанад баҳри кирдигор

جان همی‌بازند بهر کردگار

Он яке андари балои Айюби вор

آن یکی اندر بلا ایوب‌وار

Ваон дигар дар собирии ёқӯби вор

وان دگر در صابری یعقوب‌وار

Сад ҳазорон халқи ташнау мустаманд

صد هزاران خلق تشنه و مستمند

Баҳри ҳақ аз тамаъ ҷаҳдӣ ме кунанд

بهر حق از طمع جهدی می‌کنند

Ман ҳам аз баҳри худованди ғафур

من هم از بهر خداوند غفور

Май занам бар дар ба аўмидши сҳўр

می‌زنم بر در به اومیدش سحور

Муштарии хоҳӣ ки аз ваии зари барӣ

مشتری خواهی که از وی زر بری

Ба зи ҳақ кӣ бошад эй дили муштарӣ

به ز حق کی باشد ای دل مشتری

Май хирад аз Малтаи анбонии наҷис

می‌خرد از مالت انبانی نجس

намедиҳад нури замирии муқтабас

می‌دهد نور ضمیری مقتبس

намесетанд ин яхи ҷисми фано

می‌ستاند این یخ جسم فنا

намедиҳад мулкии бурун аз ваҳми мо

می‌دهد ملکی برون از وهم ما

намесетанд қатра чанде зи ашк

می‌ستاند قطرهٔ چندی ز اشک

намедиҳад кавсар ки оради қанди рашк

می‌دهد کوثر که آرد قند رشک

намесетанд оҳи пари савдоу дӯд

می‌ستاند آه پر سودا و دود

намедиҳад ҳар оҳро сад ҷоҳи суд

می‌دهد هر آه را صد جاه سود

Боди оҳӣ ки абри ашк чашм ронад

باد آهی که ابر اشک چشم راند

Мари халилиро бидон аўоаҳ хонд

مر خلیلی را بدان اواه خواند

Ҳин дарин бозори гарм бе назир

هین درین بازار گرم بی‌نظیر

Куҳна ҳо бифурӯшу малики нақди гир

کهنه‌ها بفروش و ملک نقد گیر

Вари турои шаккӣу рибӣ раҳ занад

ور ترا شکی و ریبی ره زند

Тоҷирони анбиёро кун санад

تاجران انبیا را کن سند

Бас ки афзуди он шҳншаҳи бахташон

بس که افزود آن شهنشه بختشان

наменетанд ки кашӣдан рахташон

می‌نتاند که کشیدن رختشان

Хониш
бхш 26 - достон он шхс кӣ бр др сроӣӣ нӣм шб сҳврӣ мӣ зд ҳмсоӣҳ ов ро гфт кӣ охр нӣм шбст сҳр нӣст в дӣгр онк дрӣн сро ксӣ нӣст бҳр кӣ мӣ знӣ в ҷвоб гфтн мтрб ов ро — фотмҳ зндӣ