Тани фидоӣ хор мекард он балол

تن فدای خار می‌کرد آن بلال

Хоҷа аш мезад барои гӯшмол

خواجه‌اش می‌زد برای گوشمال

Ки чаро ту ёд Аҳмад ме кунӣ

که چرا تو یاد احمد می‌کنی

Бандаи бади мункири дайни манӣ

بندهٔ بد منکر دین منی

намезад андари офтобаш ӯ ба хор

می‌زد اندر آفتابش او به خار

ӯ аҳад мегуфт баҳри ифтихор

او احد می‌گفت بهر افتخار

То ки садиқи он тараф бар май гузашт

تا که صدیق آن طرف بر می‌گذشت

Он аҳади гуфтан ба гӯш ӯ бирафт

آن احد گفتن به گوش او برفت

Чашм ӯ пар об шуд дили пари ъно

چشم او پر آب شد دل پر عنا

Зон аҳад меёфт буии ошно

زان احد می‌یافت بوی آشنا

Баъд аз он хилват бидидаш панд дод

بعد از آن خلوت بدیدش پند داد

Каз ҷуҳудони хФиаҳ май дори эътиқод

کز جهودان خفیه می‌دار اعتقاد

Олами алсрсти пинҳони дори ком

عالم السرست پنهان دار کام

Гуфт кардам тавбаи пешат Эй ҳамам

گفت کردم توبه پیشت ای همام

Рӯзи дигар аз пгаҳи садиқи тафт

روز دیگر از پگه صدیق تفت

Он тараф аз баҳр корӣ ме бирафт

آن طرف از بهر کاری می‌برفت

Боз аҳад бишуниду зарби захми хор

باز احد بشنید و ضرب زخم خار

БрФрўзид аз дилаши сӯзу шарор

برفروزید از دلش سوز و شرار

Боз пандаш дод боз ӯ тавба кард

باز پندش داد باز او توبه کرد

Ишқ омад тавба ӯро бихӯрад

عشق آمد توبهٔ او را بخورد

Тавба кардани зини нмт бисёр шуд

توبه کردن زین نمط بسیار شد

Оқибат аз тавба ӯ безор шуд

عاقبت از توبه او بیزار شد

Фош кард аспрди танро дар бало

فاش کرد اسپرد تن را در بلا

К-эии Муҳамад эй адуи тавба ҳо

کای محمد ای عدو توبه‌ها

эй тани ман ваии раги ман пари зи ту

ای تن من وی رگ من پر ز تو

Тавбаро гнҷо куҷо бошад дарав

توبه را گنجا کجا باشد درو

Тавбаро зини пас зи дил берун кунам

توبه را زین پس ز دل بیرون کنم

Аз ҳаёти хулди тавба чун кунам

از حیات خلد توبه چون کنم

Ишқ қаҳҳораст ва ман мақҳури ишқ

عشق قهارست و من مقهور عشق

Чун шукр ширин шудам аз шӯри ишқ

چون شکر شیرین شدم از شور عشق

Барги коҳами пеши ту эй тунди бод

برگ کاهم پیش تو ای تند باد

Ман чаҳ донам ки куҷо хоҳам фитод

من چه دانم که کجا خواهم فتاد

Гар ҳилоламгар балолам май дувум

گر هلالم گر بلالم می‌دوم

Муқтада офтобат ме шавам

مقتدی آفتابت می‌شوم

Моҳро бо зафтӣу зорӣ чаҳ кор

ماه را با زفتی و زاری چه کار

Дар пай хуршед пуед сояи вор

در پی خورشید پوید سایه‌وار

Бо қазо ҳар кӯ қарорӣ ме диҳад

با قضا هر کو قراری می‌دهد

Риш ханд сблт худ ме кунад

ریش‌خند سبلت خود می‌کند

Коҳи баррагии пеши бод онгаҳ қарор

کاه‌برگی پیش باد آنگه قرار

Растхезии вонгҳонии азми кор

رستخیزی وانگهانی عزم‌کار

Гурба дар анбонами андари дасти ишқ

گربه در انبانم اندر دست عشق

Як дамии боло ва як дами пасти ишқ

یک‌دمی بالا و یک‌دم پست عشق

ӯ ҳамеи грдондм бар гирди сар

او همی‌گرداندم بر گرد سر

На ба зер ором дорам на зибр

نه به زیر آرام دارم نه زبر

Ошиқон дар сайли тунд афтода анд

عاشقان در سیل تند افتاده‌اند

Бар қазои ишқ дил биниҳода анд

بر قضای عشق دل بنهاده‌اند

Ҳам чу санги Асияи андари мадор

هم‌چو سنگ آسیا اندر مدار

Рӯзу шаби гардону нолон бе қарор

روز و شب گردان و نالان بی‌قرار

Гардишаш бар ҷӯй ҷӯён шоҳидаст

گردشش بر جوی جویان شاهدست

То нагӯяд кас ки он ҷӯи рокдст

تا نگوید کس که آن جو راکدست

Гар наме бинии ту ҷӯро дар камӣн

گر نمی‌بینی تو جو را در کمین

Гардиши дулоб гардунӣ бибин

گردش دولاب گردونی ببین

Чун қарорӣ нест гардунро азу

چون قراری نیست گردون را ازو

эй дили ахтрўори оромии мҷу

ای دل اختروار آرامی مجو

Гар занӣ дар шохи дастӣ кӣ ҳиллад

گر زنی در شاخ دستی کی هلد

Ҳар куҷои пайвандсозӣ бсклд

هر کجا پیوند سازی بسکلد

Гар наме бинии ту тдўири қадар

گر نمی‌بینی تو تدویر قدر

Дар аносири ҷӯшашу гардиши нигар

در عناصر جوشش و گردش نگر

Зонк гардишҳои он хошоку каф

زانک گردشهای آن خاشاک و کف

Бошад аз ғалаёни баҳр бо шараф

باشد از غلیان بحر با شرف

Бод саргардон бибин андари хурӯш

باد سرگردان ببین اندر خروش

Пеши амраши мавҷи дарё байн Биҷӯш

پیش امرش موج دریا بین بجوش

Офтобу моҳи ду гови хрос

آفتاب و ماه دو گاو خراس

Гирд мегирданд ва медоранд пос

گرد می‌گردند و می‌دارند پاس

Ахтарони ҳам хона хона ме дуанд

اختران هم خانه خانه می‌دوند

Мураккаб ҳар саъд ва наҳиссӣ ме шаванд

مرکب هر سعد و نحسی می‌شوند

Ахтарони чарх гар давранд ҳай

اختران چرخ گر دورند هی

Вена ҳаввост коҳиланду сусти пай

وین حواست کاهل‌اند و سست‌پی

Ахтарони чашму гӯшу ҳуши мо

اختران چشم و گوش و هوش ما

Шаб куҷоанд ва ба бедории куҷо

شب کجااند و به بیداری کجا

Гоҳ дар саъду висолу дилхушӣ

گاه در سعد و وصال و دلخوشی

Гоҳ дар наҳси фироқу биҳшӣ

گاه در نحس فراق و بیهشی

Моҳи гардун чун дарин гардиданаст

ماه گردون چون درین گردیدنست

Гоҳи торик ва замонӣ равшанаст

گاه تاریک و زمانی روشنست

Гуҳи баҳору сиФи ҳам чун шаҳду шер

گه بهار و صیف هم‌چون شهد و شیر

Гуҳи сиёсатгоҳи барфу змҳрир

گه سیاستگاه برف و زمهریر

Чунк куллиёти пеш ӯ чу гӯаст

چونک کلیات پیش او چو گوست

Сухра ва саҷда кун чавгон ӯст

سخره و سجده کن چوگان اوست

Ту ки як ҷузвӣ дило зини садҳазор

تو که یک جزوی دلا زین صدهزار

Чун набошӣ пеши ҳукмаш бе қарор

چون نباشی پیش حکمش بی‌قرار

Чун сутурӣ бош дар ҳукми амир

چون ستوری باش در حکم امیر

Гуҳ дар охири ҳабс гоҳе дар масир

گه در آخر حبس گاهی در مسیر

Чунк бар мехати бибандад баста бош

چونک بر میخت ببندد بسته باش

Чунк бигушоед бирав бар ҷуста бош

چونک بگشاید برو بر جسته باش

Офтоби андари фалаки каж май ҷаҳд

آفتاب اندر فلک کژ می‌جهد

Дар сияҳи рӯе хусуфаш ме диҳад

در سیه‌رویی خسوفش می‌دهد

Каз занб парҳез кун ҳин ҳуши дор

کز ذنب پرهیز کن هین هوش‌دار

То нагардӣ ту сияҳи рӯи деги вор

تا نگردی تو سیه‌رو دیگ‌وار

Абрро ҳам тозӣонаи оташин

ابر را هم تازیانهٔ آتشین

Май знндши кончнони рӯ на чунин

می‌زنندش کانچنان رو نه چنین

Бар фалони водии бабори ин сӯ мабор

بر فلان وادی ببار این سو مبار

Гӯшмолаш медиҳад ки гӯши дор

گوشمالش می‌دهد که گوش دار

Ақли ту аз офтобӣ беш нест

عقل تو از آفتابی بیش نیست

Андари он фикрӣ ки наҳй омад моиаст

اندر آن فکری که نهی آمد مَایست

Каж манеҳ эй ақли ту ҳам гоми хеш

کژ منه ای عقل تو هم گام خویش

То наёяд он хусуфи рӯ ба пеш

تا نیاید آن خسوف رو به پیش

Чун гунаҳи камтар буд ним офтоб

چون گنه کمتر بود نیم آفتاب

МнксФи бинӣ ва нимӣ нўртоб

منکسف بینی و نیمی نورتاب

Ки ба қадари ҷурм май гирами туро

که به قدر جرم می‌گیرم ترا

Ин буд тақрир дар доду ҷазо

این بود تقریر در داد و جزا

Хоҳи неку хоҳи бади фошу стир

خواه نیک و خواه بد فاش و ستیر

Бар ҳама ашё самиъему басир

بر همه اشیا سمیعیم و بصیر

Зин гузар кун эй падар наврӯз шуд

زین گذر کن ای پدر نوروز شد

Халқ аз халлоқи хуш пдФўз шуд

خلق از خلاق خوش پدفوز شد

Боз омад оби ҷон дар ҷӯии мо

باز آمد آب جان در جوی ما

Боз омад шоҳи мо дар кӯии мо

باز آمد شاه ما در کوی ما

Май хиромади бахт ва доман ме кашад

می‌خرامد بخت و دامن می‌کشد

Навбати тавба шикастан ме занад

نوبت توبه شکستن می‌زند

Тавбаро бор дигар сайлоби барад

توبه را بار دگر سیلاب برد

Фурсат омад посбонро хоби барад

فرصت آمد پاسبان را خواب برد

Ҳар хумории масти гашт ва бода хӯрд

هر خماری مست گشت و باده خورد

Рахтро имшаби гарав хоҳем кард

رخت را امشب گرو خواهیم کرد

Зон шароби лаъли ҷони ҷони Фзо

زان شراب لعل جان جان‌فزا

Лаъли андари лаъли андари лаъли мо

لعل اندر لعل اندر لعل ما

Бози хуррами гашти маҷлиси длФрўз

باز خرم گشت مجلس دلفروز

Хези дафъи чашм бад аспанд сӯз

خیز دفع چشم بد اسپند سوز

Наъраи мисатон хуш ме оядам

نعرهٔ مستان خوش می‌آیدم

То абади ҷонои чунин май боядам

تا ابد جانا چنین می‌بایدم

Нак ҳилолӣ бо балолӣ ёр шуд

نک هلالی با بلالی یار شد

Захми хор ӯро гул ва гулзор шуд

زخم خار او را گل و گلزار شد

Гар зи захми хори тан ғарбол шуд

گر ز زخم خار تن غربال شد

Ҷону ҷисмами гулшан иқбол шуд

جان و جسمم گلشن اقبال شد

Тан ба пеши захми хори он ҷуҳуд

تن به پیش زخم خار آن جهود

Ҷони ман масту хароби он вдўд

جان من مست و خراب آن ودود

Буии ҷонии сӯй ҷонам ме расад

بوی جانی سوی جانم می‌رسد

Буии ёр меҳрбонам ме расад

بوی یار مهربانم می‌رسد

Аз сӯй миъроҷ омад Мустафо

از سوی معراج آمد مصطفی

Бар балолаши ҳбзои лии ҳбзо

بر بلالش حبذا لی حبذا

Чунк садиқ аз балоли дами дуруст

چونک صدیق از بلال دم‌درست

Ин шунид аз тавба ӯ дасти шаст

این شنید از توبهٔ او دست شست