эй зиё алҳақ ҳисоми аддӣни биё

ای ضیاء الحق حسام‌الدین بیا

эй сқоли рӯҳу султони алҳдӣ

ای صقال روح و سلطان الهدی

Маснавиро мсрҳи машрӯҳи даҳ

مثنوی را مسرح مشروح ده

Сӯрати амсол ӯро рӯҳи даҳ

صورت امثال او را روح ده

То ҳуруфаши ҷумлаи ақл ва ҷон шаванд

تا حروفش جمله عقل و جان شوند

Сӯии хлдстони ҷон парон шаванд

سوی خلدستان جان پران شوند

Ҳам ба саъии ту з арвоҳ омаданд

هم به سعی تو ز ارواح آمدند

Сӯии доми ҳарф ва мстҳқн шуданд

سوی دام حرف و مستحقن شدند

Боди умрат дар ҷаҳони ҳам чун Хизр

باد عمرت در جهان هم‌چون خضر

Ҷони Фзоу дастгиру мустамар

جان‌فزا و دستگیر و مستمر

Чун Хизру Илёси Монӣ дар ҷаҳон

چون خضر و الیاس مانی در جهان

То замин гардад зи лутфати осмон

تا زمین گردد ز لطفت آسمان

Гуфтамӣ аз лутфи ту ҷузвии зи сад

گفتمی از لطف تو جزوی ز صد

Гар набӯдӣ тумтароқи чашми бад

گر نبودی طمطراق چشم بد

Лек аз чашми бади зҳроби дам

لیک از چشم بد زهراب دم

Захмҳои рӯҳи Фрсо хӯрда ам

زخمهای روح‌فرسا خورده‌ام

Ҷуз ба рамзи зикри ҳоли дигарон

جز به رمز ذکر حال دیگران

Шарҳ ҳолат менаёрам дар баён

شرح حالت می‌نیارم در بیان

Ин баҳонаи ҳам зи дастони длист

این بهانه هم ز دستان دلیست

Ки азуи поҳои дил андар гулӣаст

که ازو پاهای دل اندر گلیست

Сад дилу ҷони ошиқи сонеъ шуда

صد دل و جان عاشق صانع شده

Чашми бад ё гӯши бади монеъ шуда

چشم بد یا گوش بد مانع شده

Худ яке бўтолби он ъам расӯл

خود یکی بوطالب آن عم رسول

наменамӯдаш шнъаҳи арабони мҳўл

می‌نمودش شنعهٔ عربان مهول

Ки чаҳ гўиндми араб каз Тифли худ

که چه گویندم عرب کز طفل خود

ӯ бгрдониди дайни муътамад

او بگردانید دین معتمد

Гуфташ эй ъам як шаҳодат ту бигӯ

گفتش ای عم یک شهادت تو بگو

То кунам бо ҳақи хусумати баҳри ту

تا کنم با حق خصومت بهر تو

Гуфт лекин фош гардад азсмоъ

گفت لیکن فاش گردد ازسماع

Кули сари ҷоўзи алоснини шоъ

کل سر جاوز الاثنین شاع

Ман бимонам дар забони ин араб

من بمانم در زبان این عرب

Пеши эшон хори гирдами зини сабаб

پیش ایشان خوار گردم زین سبب

Лекгар будяш лутфи мо сабақ

لیک گر بودیش لطف ما سبق

Кӣ бадии ин баддилӣ бо ҷазби ҳақ

کی بدی این بددلی با جذب حق

Алғёс эй ту ғиоси алмстғис

الغیاث ای تو غیاث المستغیث

Зини ду шохаи ихтиёроти хабис

زین دو شاخهٔ اختیارات خبیث

Ман зи дастону зи макри дили чунон

من ز دستان و ز مکر دل چنان

Моти гаштам ки бимонадам аз фиғон

مات گشتم که بماندم از فغان

Ман ки бошам чарх бо сад кору бор

من که باشم چرخ با صد کار و بار

Зини камӣн фарёд кард аз ихтиёр

زین کمین فریاد کرد از اختیار

Ки эй худованди Кариму бурдбор

که ای خداوند کریم و بردبار

Даҳ амонами зини ду шохаи ихтиёр

ده امانم زین دو شاخهٔ اختیار

Ҷазби як роҳаи сироти алмстқим

جذب یک راههٔ صراط المستقیم

Ба зи ду роҳи тараддуд эй Карим

به ز دو راه تردد ای کریم

Зини ду раҳ гарчи ҳамаи мақсади тӯй

زین دو ره گرچه همه مقصد توی

Лек худ ҷон кандан омад ин дуӣ

لیک خود جان کندن آمد این دوی

Зини ду раҳ гарчи ба ҷузи ту азм нест

زین دو ره گرچه به جز تو عزم نیست

Лек ҳаргизи разми ҳам чун базм нест

لیک هرگز رزم هم‌چون بزم نیست

Дар набӣ бишинав беонаш аз худо

در نبی بشنو بیانش از خدا

Ояти ашФқни ани иҳмлнҳо

آیت اشفقن ان یحملنها

Ин тараддуд ҳаст дар дил чун вғо

این تردد هست در دل چون وغا

Кин буд ба ё ки он ҳоли маро

کاین بود به یا که آن حال مرا

Дар тараддуд мезанад бар ҳамдигар

در تردد می‌زند بر همدگر

Хавфу аўмид баӣ дар кару фар

خوف و اومید بهی در کر و فر