Гуфт як рӯзӣ ба хоҷаи гӣле

گفت یک روزی به خواجهٔ گیلیی

Нони парастии нари гадои занбиле

نان پرستی نر گدا زنبیلیی

Чун ситад зу нон бигуфт эй мстъон

چون ستد زو نان بگفت ای مستعان

Хуш ба хону мони худ бозаши расон

خوش به خان و مان خود بازش رسان

Гуфт хон ар онаст ки ман дида ам

گفت خان ار آنست که من دیده‌ام

Ҳақи турои онҷои расонад эй дижам

حق ترا آنجا رساند ای دژم

Ҳар муҳаддисро хасон бозл кунанд

هر محدث را خسان باذل کنند

Ҳарфаш ар олӣ буд нозил кунанд

حرفش ار عالی بود نازل کنند

Зонк қадар мустамеъ ояд набо

زانک قدر مستمع آید نبا

Бар қади хоҷаи баради дарзии қабо

بر قد خواجه برد درزی قبا