Гашти қозии тайра сӯфӣ гуфт ҳай

گشت قاضی طیره صوفی گفت هی

Ҳукм ту адласт лошк нест ғӣ

حکم تو عدلست لاشک نیست غی

Онч напасандӣ ба худ эй шайхи дайн

آنچ نپسندی به خود ای شیخ دین

Чун писандӣ бар бародар эй амин

چون پسندی بر برادر ای امین

Ин ндонӣ ки май ман чаҳ кунӣ

این ندانی که می من چه کنی

Ҳам дар он чаҳ оқибати худ афканӣ

هم در آن چه عاقبت خود افکنی

Ман ҳафри бӣрои нхўондӣ аз хабар

من حفر بئرا نخواندی از خبر

Онч хондӣ кун амали ҷони падар

آنچ خواندی کن عمل جان پدر

Ин яке ҳикмати чунин бад дар қазо

این یکی حکمت چنین بد در قضا

Ки туро оварад силӣ бар қафо

که ترا آورد سیلی بر قفا

Вой бар аҳкоми дигарҳои ту

وای بر احکام دیگرهای تو

То чаҳ орад бар сар ва бар пои ту

تا چه آرد بر سر و بر پای تو

Золимиро раҳми оре аз карам

ظالمی را رحم آری از کرم

Ки барои нафақаи бодати се дирам

که برای نفقه بادت سه درم

Дасти золимро бабр чаҳ ҷои он

دست ظالم را ببر چه جای آن

Ки бадаст ӯ наҳй ҳукму Аннан

که بدست او نهی حکم و عنان

Ту бидон бузи Монӣ эй маҷҳӯл дод

تو بدان بز مانی ای مجهول‌داد

Ки нажоди гургро ӯ шер дод

که نژاد گرگ را او شیر داد