Гуфт қозӣ воҷиб оядмон ризо
گفت قاضی واجب آیدمان رضا
Ҳар қафо ва ҳар ҷафои корди қазо
هر قفا و هر جفا کارد قضا
Хуши дилам дар ботин аз ҳукми зибр
خوشدلم در باطن از حکم زبر
Гарчи шуд рӯем турши колҳқи мар
گرچه شد رویم ترش کالحق مر
Ин дилам боғасту чашмами абрӯаш
این دلم باغست و چشمم ابروش
Абр гиряд боғ хандад шоду хуш
ابر گرید باغ خندد شاد و خوش
Соли қаҳт аз офтоб хира ханд
سال قحط از آفتاب خیرهخند
Боғҳо дар марг ва ҷон кандан расанд
باغها در مرگ و جان کندن رسند
зи амри ҳақи вобкўои ксирои хонда Эй
ز امر حق وابکوا کثیرا خواندهای
Чун сари бирён чаҳ хандони монда Эй
چون سر بریان چه خندان ماندهای
Равшанӣ хона бошӣ ҳам чу шамъ
روشنی خانه باشی همچو شمع
Гар фурӯи пошии ту ҳам чун шамъи дмъ
گر فرو پاشی تو همچون شمع دمع
Он турши рӯеи модар ё падар
آن ترشرویی مادر یا پدر
Ҳофиз фарзанд шуд аз ҳар зарар
حافظ فرزند شد از هر ضرر
Завқи хандаи дидае эй хира ханд
ذوق خنده دیدهای ای خیرهخند
Завқи гиряи байн ки ҳаст он кони қанд
ذوق گریه بین که هست آن کان قند
Чун ҷаҳаннами гиряи оради ёди он
چون جهنم گریه آرد یاد آن
Пас ҷаҳаннам хуштар ояд аз ҷинон
پس جهنم خوشتر آید از جنان
Хандаҳо дар гиря ҳо омад ктим
خندهها در گریهها آمد کتیم
Ганҷ дар вайронаҳо ҷӯ эй салим
گنج در ویرانهها جو ای سلیم
Завқ дар ғмҳости пай гум карда анд
ذوق در غمهاست پی گم کردهاند
Оби ҳайвонро ба зулмат барда анд
آب حیوان را به ظلمت بردهاند
Бозгўнаҳи наъл дар раҳ то работ
بازگونه نعل در ره تا رباط
Чашмҳоро чор кун дар эҳтиёт
چشمها را چار کن در احتیاط
Чашмҳоро чор кун дар эътибор
چشمها را چار کن در اعتبار
Ёр кун бо чашми худ ду чашми ёр
یار کن با چشم خود دو چشم یار
Амрҳм шурӣ бихон андари суҳуф
امرهم شوری بخوان اندر صحف
Ёрро бош ва магӯаш аз ноз ов
یار را باش و مگوش از ناز اف
Ёр бошад роҳро пушту паноҳ
یار باشد راه را پشت و پناه
Чунк некӯ бенгарӣ ёраст роҳ
چونک نیکو بنگری یارست راه
Чунк дар ёрони рисӣ хомаш нишин
چونک در یاران رسی خامش نشین
Андари он ҳалқа макун худро нигин
اندر آن حلقه مکن خود را نگین
Дар намоз ҷумъа бингар хуш ба ҳуш
در نماز جمعه بنگر خوش به هوش
Ҷумла ҷамъанд ва як андеша ва хамӯш
جمله جمعند و یکاندیشه و خموش
Рахтҳоро сӯии хомӯшии кашон
رختها را سوی خاموشی کشان
Чун нишон ҷӯӣ макун худро нишон
چون نشان جویی مکن خود را نشان
Гуфт пайғомбар ки дар баҳри ҳамӯам
گفت پیغامبر که در بحر هموم
Дар далолати дони ту ёронро нуҷум
در دلالت دان تو یاران را نجوم
Чашм дар асторгон на раҳ биҷӯ
چشم در استارگان نه ره بجو
Нутқи ташвиш назар бошад магӯ
نطق تشویش نظر باشد مگو
Гар ду ҳарфи сидқи гӯйӣ эй фалон
گر دو حرف صدق گویی ای فلان
Гуфт тира дар табаъ гардад равон
گفت تیره در تبع گردد روان
Ин нхўондии колклом эй мстҳом
این نخواندی کالکلام ای مستهام
Фии шҷўни ҷираи ҷири алклом
فی شجون جره جر الکلام
Ҳин машав шореъ дар он ҳарфи рушд
هین مشو شارع در آن حرف رشد
Ки сухан зу мари суханро ме кашад
که سخن زو مر سخن را میکشد
Нест дар забтат чу бикшодӣ даҳон
نیست در ضبطت چو بگشادی دهان
Аз пай софӣ шавад тираи равон
از پی صافی شود تیره روان
Онки маъсӯми раҳ ваҳй худост
آنک معصوم ره وحی خداست
Чун ҳама софаст бигушоед равост
چون همه صافست بگشاید رواست
Зонк мо интқи расӯли болаҳвӣ
زانک ما ینطق رسول بالهوی
Кӣ ҳаво зояд зи маъсӯми худо
کی هوا زاید ز معصوم خدا
Хештанро сози мнтиқии зи ҳол
خویشتن را ساز منطیقی ز حال
То нагардӣ ҳам чу ман сухраи мақол
تا نگردی همچو من سخرهٔ مقال