Хоҷаеро буд ҳиндӯи банда Эй

خواجه‌ای را بود هندو بنده‌ای

Парварида карда ӯро зинда Эй

پروریده کرده او را زنده‌ای

Илму одобаш тамом омӯхта

علم و آدابش تمام آموخته

Дар дилаши шамъи ҳунари афрӯхта

در دلش شمع هنر افروخته

Прўридш аз туфулият ба ноз

پروریدش از طفولیت به ناز

Дар канори лутфи он икроми соз

در کنار لطف آن اکرام‌ساز

Буд ҳам ин хоҷаро хуши духтарӣ

بود هم این خواجه را خوش دختری

Сими андомии гшии хуши гавҳар ӣ

سیم‌اندامی گشی خوش‌گوهر‌ی

Чун мроҳқи гашти духтари толибон

چون مراهق گشت دختر طالبان

Базл мекарданд кобӣни гарон

بذل می‌کردند کابین گران

намераседаш аз сӯй ҳар меҳтар ӣ

می‌رسیدش از سوی هر مهتر‌ی

Баҳри духтари дам ба дами хузегар ӣ

بهر دختر دم به دم خوزه‌گر‌ی

Гуфт хоҷаи молро набӯд сабот

گفت خواجه مال را نبْوَد ثبات

Рӯз ояд шаб равад андари ҷаҳот

روز آید شب رود اندر جهات

Ҳасани сӯрат ҳам надорад эътибор

حسن صورت هم ندارد اعتبار

Ки шавад рухи зард аз як захми хор

که شود رخ زرد از یک زخم خار

Саҳл бошад низ мҳтрзодгӣ

سهل باشد نیز مهترزادگی

Ки буд ғарра ба молу борагӣ

که بود غره به مال و بارگی

эй басои меҳтари бача каз шӯру шар

ای بسا مهتر‌بچه کز شور و شر

Шуд зи феъли зишти худ нанги падар

شد ز فعل زشت خود ننگ پدر

Пари ҳунарро низ агар бошад нафис

پر هنر را نیز اگر باشد نفیس

Кам парасту ибратии гир аз блис

کم پرست و عبرتی گیر از بلیس

Илм будаш чун набӯдаш ишқи дайн

علم بودش چون نبودش عشق دین

ӯ надид аз одами алои нақши тин

او ندید از آدم الا نقش طین

Гарчи донеи диққати илм эй амин

گرچه دانی دقت علم ای امین

Зонат накушояд ду дидаи ғайби байн

زانت نگشاید دو دیدهٔ غیب‌بین

ӯ набинад ғайри дастор ӣу риш

او نبیند غیر دستار‌ی و ریش

Аз муъаррифи пурсад аз бешу камии ш

از معرف پرسد از بیش و کمی‌ش

ЪорФои ту аз муъаррифи фориғӣ

عارفا تو از معرف فارغی

Худ ҳамеи бинӣ ки нури бозғӣ

خود همی‌بینی که نور بازغی

Кор тақво дораду дайну салоҳ

کارْ تقوی دارد و دین و صلاح

Ки азу бошад бадви олами фалоҳ

که ازو باشد بدو عالم فلاح

Кард як домоди солеҳи ихтиёр

کرد یک داماد صالح اختیار

Ки бад ӯ фахри ҳамаи хайлу табор

که بُد او فخر همه خیل و تبار

Пас занон гуфтанд ӯро мол нест

پس زنان گفتند او را مال نیست

Меҳтарӣу ҳасан ва истиқлол нест

مهتری و حسن و استقلال نیست

Гуфт онҳо тобеъ зуҳданду дайн

گفت آنها تابع زهدند و دین

Безар ӯ ганҷии сет бар рӯй замин

بی‌زر او گنجی‌ست بر روی زمین

Чун ба ҷади тазвиҷи духтари гашти фош

چون به جد تزویج دختر گشت فاش

Дасти паймону нишонеу қумош

دست پیمان و نشانی و قماش

Пас ғуломи хирад ки андари хона буд

پس غلام خُرد که‌اندر خانه بود

Гашти бемору заъифу зори зуд

گشت بیمار و ضعیف و زار زود

Ҳам чу бемори диқӣ ӯ ме гудохт

هم‌چو بیمار دقی او می‌گداخت

Иллат ӯро табибӣ кам шинохт

علت او را طبیبی کم شناخت

Ақл мегуфтӣ ки ранҷиш аз дил аст

عقل می‌گفتی که رنجش از دل است

Доруии тан дар ғами дил ботил аст

داروی تن در غم دل باطل است

Он ғломки дам назд аз ҳоли хеш

آن غلامک دم نزد از حال خویش

Каз чаҳ меояд бирав дар синаи неш

کز چه می‌آید برو در سینه نیش

Гуфт хотунро шабии шавҳар ки ту

گفت خاتون را شبی شوهر که تو

Бози пурсиш дар хало аз ҳол ӯ

باز پرسش در خلا از حال او

Ту ба ҷои модарӣ ӯро буд

تو به جای مادری او را بود

Ки ғами худ пеши ту пайдо кунад

که غم خود پیش تو پیدا کند

Чунк хотун кард дар гӯши ин калом

چونک خاتون کرد در گوش این کلام

Рӯз дигар рафт наздики ғулом

روز دیگر رفت نزدیک غلام

Пас сарашро шона мекард он сетӣ

پس سرش را شانه می‌کرد آن ستی

Бо ду сад меҳру даллолу оштӣ

با دو صد مهر و دلال و آشتی

Ончунон ки модарони меҳрбон

آنچنان که مادران مهربان

Нарм кардаш то дар омад дар баён

نرم کردش تا در آمد در بیان

Ки марои аўмид аз ту ин набӯд

که مرا اومید از تو این نبود

Ки диҳии духтар ба бегонаи ънўд

که دهی دختر به بیگانهٔ عنود

Хоҷаи зодаи мо ва мо хастаи ҷигар

خواجه‌زادهٔ ما و ما خسته‌جگر

Ҳайф набӯд ки равад ҷой дигар

حیف نبود که رود جای دگر

Хости он хотуни зи хашмӣ ки омадаш

خواست آن خاتون ز خشمی که آمدش

Ки занад вази боми зери андоздш

که زند وز بام زیر اندازدش

Кӯ ки бошад ҳиндӯ ӣ модари ғур ӣ

کو که باشد هندو‌ی مادر غَر‌ی

Ки тамаъ дорад ба хоҷаи духтар ӣ

که طمع دارد به خواجه دختر‌ی

Гуфт сабри аввалӣ буд худро гирифт

گفت صبر اولی بود خود را گرفت

Гуфт бо хоҷа ки бишинав ин шигифт

گفت با خواجه که بشنو این شگفت

Ин чунин гроء кӣ хоин буд

این چنین گراء کی خاین بود

Мо гумони барда ки ҳаст ӯ муътамад

ما گمان برده که هست او معتمد