Он яке мешуд ба раҳи сӯии дукон

آن یکی می‌شد به ره سوی دکان

Пеши раҳро баста дид ӯ аз занон

پیش ره را بسته دید او از زنان

Пой ӯ май сӯхт аз таъҷилу роҳ

پای او می‌سوخت از تعجیل و راه

Баста аз ҷўқи занони ҳам чу моҳ

بسته از جوق زنان هم‌چو ماه

Рӯ ба як зан кард ва гуфт эй мстҳон

رو به یک زن کرد و گفت ای مستهان

Ҳай чаҳ бисёред эй духтарчагон

هی چه بسیارید ای دخترچگان

Рӯ бадв кард он зан ва гуфт эй амин

رو بدو کرد آن زن و گفت ای امین

Ҳеҷ бисёре мо мункири мубин

هیچ بسیاری ما منکر مبین

Байн ки бо бисёре мо бар бисот

بین که با بسیاری ما بر بساط

Танг меояд шуморо инбисот

تنگ می‌آید شما را انبساط

Дар ливота май Фтид аз қаҳти зан

در لواطه می‌فتید از قحط زن

Фоилу мафъӯли расвои змн

فاعل و مفعول رسوای زمن

Ту мубини ин воқеъоти рӯзгор

تو مبین این واقعات روزگار

Каз фалак мегардад ӣнҷои ногувор

کز فلک می‌گردد اینجا ناگوار

Ту мубини тҳшири рӯзӣу маош

تو مبین تحشیر روزی و معاش

Ту мубини ин қаҳту хавфу иртиош

تو مبین این قحط و خوف و ارتعاش

Байн ки бо ин ҷумлаи талхӣҳои ӯ

بین که با این جمله تلخیهای او

Мурда ӯйеду нопарвоӣ ӯ

مردهٔ اویید و ناپروای او

Раҳматии дони имтиҳони талх ро

رحمتی دان امتحان تلخ را

Нқмтии дони малики Марву Балх ро

نقمتی دان ملک مرو و بلخ را

Он броҳим аз талаф нагурехт ва монад

آن براهیم از تلف نگریخت و ماند

Ин броҳим аз шараф бигурехт ва ронад

این براهیم از شرف بگریخت و راند

Он насузад вена бисӯзад эй аҷаб

آن نسوزد وین بسوزد ای عجب

Наъл маъкӯсаст дар роҳи талаб

نعل معکوس است در راه طلب