Гуфт сӯфӣ қодираст он мстъон

گفت صوفی قادرست آن مستعان

Ки кунад савдои моро бе зиён

که کند سودای ما را بی زیان

Онки оташро кунад вирду шаҷар

آنک آتش را کند ورد و شجر

Ҳам тавонад кард инро бе зарар

هم تواند کرد این را بی‌ضرر

Онки гули оради бурун аз айни хор

آنک گل آرد برون از عین خار

Ҳам тавонад кард ин дайро баҳор

هم تواند کرد این دی را بهار

Онк зу ҳар сарв озодӣ кунад

آنک زو هر سرو آزادی کند

Қодираст ар ғуссаро шодӣ кунад

قادرست ار غصه را شادی کند

Онк шуд мавҷӯд аз вай ҳар адам

آنک شد موجود از وی هر عدم

Гар бидорад боқиш ӯро чаҳ кам

گر بدارد باقیش او را چه کم

Онки танро ҷон диҳад то ҳӣ шавад

آنک تن را جان دهد تا حی شود

Гар намиранд зӣонаш кӣ шавад

گر نمیراند زیانش کی شود

Худ чаҳ бошад гар бубахшад он ҷавод

خود چه باشد گر ببخشد آن جواد

Бандаро мақсӯди ҷон бе иҷтиҳод

بنده را مقصود جان بی‌اجتهاد

Давр дорад аз заъифон дар камӣн

دور دارد از ضعیفان در کمین

Макри нафасу фитнаи деви лъин

مکر نفس و فتنهٔ دیو لعین