Орифӣ пурсед аз он пери кишӣш

عارفی پرسید از آن پیر کشیش

Ки тӯии хоҷаи мусинтар ё ки риш

که توی خواجه مسن‌تر یا که ریش

Гуфт на ман пеши азу зоида ам

گفت نه من پیش ازو زاییده‌ام

Бе зи ришии баси ҷаҳонро дида ам

بی ز ریشی بس جهان را دیده‌ام

Гуфт ришат шуд сипед аз ҳоли гашт

گفت ریشت شد سپید از حال گشت

Хуии зишти ту нгрдидсти вшт

خوی زشت تو نگردیده‌ست وشت

ӯ пас аз ту зод ва аз ту бигузаред

او پس از تو زاد و از تو بگذرید

Ту чунин хушкии зи савдои срид

تو چنین خشکی ز سودای ثرید

Ту бар он рангӣ ки аввали зода Эй

تو بر آن رنگی که اول زاده‌ای

Як қадам зон пеш тар наниҳода Эй

یک قدم زان پیش‌تر ننهاده‌ای

Ҳам чунон дуғии турш дар маъданӣ

هم‌چنان دوغی ترش در معدنی

Худ нагардӣ зу мухлиси равғанӣ

خود نگردی زو مخلص روغنی

Ҳам хамирии хамри тинаҳи дарӣ

هم خمیری خمر طینه دری

Гарчи умрӣ дар танури озарӣ

گرچه عمری در تنور آذری

Чун ҳашишии по ба гул бар пушта Эй

چون حشیشی پا به گل بر پشته‌ای

Гарчи аз боди ҳаваси саргашта Эй

گرچه از باد هوس سرگشته‌ای

Ҳам чу қавми Мӯсои андари ҳури тӣа

هم‌چو قوم موسی اندر حر تیه

Мондае бар ҷои чли сол эй сафеҳ

مانده‌ای بر جای چل سال ای سفیه

Май рӯй ҳар рӯз то шаби ҳрўлаҳ

می‌روی هر روز تا شب هروله

Хеш май бинӣ дар аввали марҳала

خویش می‌بینی در اول مرحله

Нагузарӣ зини баъди сесад солаи ту

نگذری زین بعد سیصد ساله تو

То ки дории ишқи он гӯсолаи ту

تا که داری عشق آن گوساله تو

То хаёли аҷҷал аз ҷонишон нарафт

تا خیال عجل از جانشان نرفت

Бад баришон тӣа чун гирдоби зафт

بد بریشان تیه چون گرداب زفت

Ғайри ин аҷҷалӣ казу ёбидаҳ Эй

غیر این عجلی کزو یابیده‌ای

Бе ниҳояти лутфу неъмати дида Эй

بی‌نهایت لطف و نعمت دیده‌ای

Гови табъӣ зон никуӣҳои зафт

گاو طبعی زان نکوییهای زفت

Аз дилат дар ишқи ин гӯсола рафт

از دلت در عشق این گوساله رفت

Борӣ акнӯн ту з ҳар ҷузват бипурс

باری اکنون تو ز هر جزوت بپرس

Сад забон доранд ин аҷзои хирс

صد زبان دارند این اجزای خرس

Зикри неъматҳои раззоқи ҷаҳон

ذکر نعمتهای رزاق جهان

Ки ниҳон шуд он дар авроқи замон

که نهان شد آن در اوراق زمان

Рӯзу шаби афсонаи ҷӯйонеи ту чуст

روز و شب افسانه‌جویانی تو چست

Ҷузви ҷузви ту фасонаи гӯии тест

جزو جزو تو فسانه‌گوی تست

Ҷузви ҷузват то брстст аз адам

جزو جزوت تا برستست از عدم

Чанд шодӣ дидаанд ва чанд ғам

چند شادی دیده‌اند و چند غم

Зонк белиззат наравед ҳеҷ ҷузв

زانک بی‌لذت نروید هیچ جزو

Блак лоғар гардад аз ҳаии печи ҷузв

بلک لاغر گردد از هی پیچ جزو

Ҷузв монад ва он хушӣ аз ёд рафт

جزو ماند و آن خوشی از یاد رفت

Бал нарафт он хФиаҳ шуд аз панҷ ва ҳафт

بل نرفت آن خفیه شد از پنج و هفت

Ҳам чу тобистон ки аз ваии пунбаи зод

هم‌چو تابستان که از وی پنبه‌زاد

Монад пунба рафт тобистони зи ёд

ماند پنبه رفت تابستان ز یاد

ё мисоли ях ки зояд аз што

یا مثال یخ که زاید از شتا

Шуд штои пинҳон ва он яхи пеши мо

شد شتا پنهان و آن یخ پیش ما

Ҳаст он ях зон съўбти ёдгор

هست آن یخ زان صعوبت یادگار

Ёдгори сиФ дар даии ин смор

یادگار صیف در دی این ثمار

Ҳам чунон ҳар ҷузви ҷузват эй Фтӣ

هم‌چنان هر جزو جزوت ای فتی

Дар танати афсонаи гӯии неъматӣ

در تنت افسانه گوی نعمتی

Чун занӣ ки бист фарзандаш буд

چون زنی که بیست فرزندش بود

Ҳар яке ҳокии ҳоли хуш буд

هر یکی حاکی حال خوش بود

Ҳамл набӯд бе зи мастӣу зи лоғ

حمل نبود بی ز مستی و ز لاغ

Бебаҳорӣ кӣ шавад зояндаи боғ

بی بهاری کی شود زاینده باغ

Ҳомилону бачагонашон бар канор

حاملان و بچگانشان بر کنار

Шуд далели ишқи бозӣ бо баҳор

شد دلیل عشق‌بازی با بهار

Ҳар дарахтӣ дар рзоъи кӯдакон

هر درختی در رضاع کودکان

Ҳам чу Марями ҳомил аз шоҳии ниҳон

هم‌چو مریم حامل از شاهی نهان

Гарчи дар оби оташӣ пӯшида шуд

گرچه در آب آتشی پوشیده شد

Сад ҳазорон каф бирав ҷӯшида шуд

صد هزاران کف برو جوشیده شد

Гарчи оташи сахти пинҳон май тунд

گرچه آتش سخت پنهان می‌تند

Каф ба даҳ ангушт ишорат ме кунад

کف به ده انگشت اشارت می‌کند

Ҳам чунин аҷзои мисатони висол

هم‌چنین اجزای مستان وصال

Ҳомил аз тимсолҳои ҳолу қол

حامل از تمثالهای حال و قال

Дар ҷамоли ҳоли вои мондаи даҳон

در جمال حال وا مانده دهان

Чашм ғоиб гашта аз нақши ҷаҳон

چشم غایب گشته از نقش جهان

Он маволед аз зиҳи ин чор нест

آن موالید از زه این چار نیست

Лоҷарами манзури ин абсор нест

لاجرم منظور این ابصار نیست

Он маволед аз таҷаллӣ зода анд

آن موالید از تجلی زاده‌اند

Лоҷарами мастури парда сода анд

لاجرم مستور پردهٔ ساده‌اند

Зодаи гуфтему ҳақиқат зод нест

زاده گفتیم و حقیقت زاد نیست

Венаи иборати ҷузи пай иршод нест

وین عبارت جز پی ارشاد نیست

Ҳин хамаш кун то бигӯед шоҳи қул

هین خمش کن تا بگوید شاه قل

Булбулӣ мафруш бо ин ҷинси гул

بلبلی مفروش با این جنس گل

Ин гул гуёст пари ҷӯшу хурӯш

این گل گویاست پر جوش و خروش

Блблои тарк забон кун бош гӯш

بلبلا ترک زبان کن باش گوش

Ҳар ду гавани тимсоли покизаи мисол

هر دو گون تمثال پاکیزه‌مثال

Шоҳид адланд бар сари висол

شاهد عدل‌اند بر سر وصال

Ҳар ду гавани ҳасани латифи Муртазо

هر دو گون حسن لطیف مرتضی

Шоҳиди аҳболу ҳашари мо мзӣ

شاهد احبال و حشر ما مضی

Ҳам чу ях кандар тамӯзи мстҷд

هم‌چو یخ کاندر تموز مستجد

Ҳар дами афсона зимистон ме кунад

هر دم افسانهٔ زمستان می‌کند

Зикри он арёҳи сарду змҳрир

ذکر آن اریاح سرد و زمهریر

Андари он азмону айёми ъсир

اندر آن ازمان و ایام عسیر

Ҳам чу он мива ки дар вақти што

هم‌چو آن میوه که در وقت شتا

намекунад афсонаи лутфи худо

می‌کند افسانهٔ لطف خدا

Қиссаи даври табассумҳои шамс

قصهٔ دور تبسمهای شمس

Вони арӯсони чаманро ламсу тмс

وآن عروسان چمن را لمس و طمس

Ҳол рафт ва монад ҷузвати ёдгор

حال رفت و ماند جزوت یادگار

ё азуи вопрс ё худ ёди ор

یا ازو واپرس یا خود یاد آر

Чун фурӯ гирад ғаматгар чусте

چون فرو گیرد غمت گر چستیی

Зон дам навмед кун вои ҷусте

زان دم نومید کن وا جستیی

ГФтииш эй ғуссаи мункир ба ҳол

گفتییش ای غصهٔ منکر به حال

Ротбаҳи анъомҳоро зон камол

راتبهٔ انعامها را زان کمال

Гар баҳри дами нети баҳору хрмист

گر بهر دم نت بهار و خرمیست

Ҳам чу чоши гули танат анбор чист

هم‌چو چاش گل تنت انبار چیست

Чоши гули тани фикри ту ҳам чун гулоб

چاش گل تن فکر تو هم‌چون گلاب

Мункир гул шуд гулоби инат ъҷоб

منکر گل شد گلاب اینت عجاب

Аз копии хуёни куфрон ки дареғ

از کپی‌خویان کفران که دریغ

Бар набии хуёни нисори меҳру меғ

بر نبی‌خویان نثار مهر و میغ

Он лҷоҷи куфр қонӯн копӣаст

آن لجاج کفر قانون کپیست

Вони сипосу шукр минҳоҷ набӣаст

وآن سپاس و شکر منهاج نبیست

Бо копии хуёни тҳткҳо чаҳ кард

با کپی‌خویان تهتکها چه کرد

Бо набии рӯйони тнскҳо чаҳ кард

با نبی‌رویان تنسکها چه کرد

Дар иморатҳо сгоннду ъқўр

در عمارتها سگانند و عقور

Дар хробиҳости ганҷи ъзу нур

در خرابیهاست گنج عز و نور

Гар набӯдӣ ин бзўғи андари хусуф

گر نبودی این بزوغ اندر خسوف

Гум накардӣ роҳи чандини файласуф

گم نکردی راه چندین فیلسوف

Зиракону оқилон аз гмрҳӣ

زیرکان و عاقلان از گمرهی

Дида бар хартуми доғи аблаҳӣ

دیده بر خرطوم داغ ابلهی