Дид дар хоб ӯ шабӣу хоби кӯ

دید در خواب او شبی و خواب کو

Воқеа бе хоби сӯфии рости ху

واقعهٔ بی‌خواب صوفی‌راست خو

Ҳотифӣ гуфташ к-эии дидаи тъб

هاتفی گفتش کای دیده تعب

Рқъаҳ эй дар машқи вроқони талаб

رقعه‌ای در مشق وراقان طلب

ХФиаҳ зон вроқи кат ҳамсоя аст

خفیه زان وراق کت همسایه است

Сӯии коғзпораҳҳоашовар ту даст

سوی کاغذپاره‌هاش آور تو دست

Рқъаҳ эй шаклаши чунин рангаши чунин

رقعه‌ای شکلش چنین رنگش چنین

Бас бихон онро ба хилват эй ҳазин

بس بخوان آن را به خلوت ای حزین

Чун бдздии он зи вроқ эй писар

چون بدزدی آن ز وراق ای پسر

Пас буруни рӯи зи анбаӣу шӯру шар

پس برون رو ز انبهی و شور و شر

Ту бихон онро ба худ дар хилватӣ

تو بخوان آن را به خود در خلوتی

Ҳин мҷу дар хондани он ширкатӣ

هین مجو در خواندن آن شرکتی

Вар шавад он фоши ҳам ғамгин машав

ور شود آن فاش هم غمگین مشو

Ки наёбади ғайри ту зон ним ҷӯ

که نیابد غیر تو زان نیم جو

Вар кашад он дайри ҳони зинҳори ту

ور کشد آن دیر هان زنهار تو

Вирд худ кун дам ба дами лотқнтўо

ورد خود کن دم به دم لاتقنطوا

Ин бигуфту дасти худ он муждаи вар

این بگفت و دست خود آن مژده‌ور

Бар дил ӯ зад ки рӯи заҳмати бабр

بر دل او زد که رو زحمت ببر

Чун ба хеш омад зи ғайбати он ҷавон

چون به خویش آمد ز غیبت آن جوان

наменагунҷед аз фараҳи андари ҷаҳон

می‌نگنجید از فرح اندر جهان

Зуҳра ӯ бар даридӣ аз қалақ

زهرهٔ او بر دریدی از قلق

Гар набӯдӣ рФқу ҳифзу лутфи ҳақ

گر نبودی رفق و حفظ و لطف حق

Як фараҳи он каз пас шашсад ҳиҷоб

یک فرح آن کز پس ششصد حجاب

Гӯш ӯ бишунид аз ҳазрати ҷавоб

گوش او بشنید از حضرت جواب

Аз ҳуҷб чун ҳиси самъаш дар гузашт

از حجب چون حس سمعش در گذشت

Шуд сарафрозу зи гардун бар гузашт

شد سرافراز و ز گردون بر گذشت

Ки буд кони ҳиси чашмаши зи эътибор

که بود کان حس چشمش ز اعتبار

Зон ҳиҷоби ғайб ҳам ёбад гузор

زان حجاب غیب هم یابد گذار

Чун гузора шуд ҳавосаш аз ҳиҷоб

چون گذاره شد حواسش از حجاب

Пас паёпай гардадаш диду хитоб

پس پیاپی گرددش دید و خطاب

Ҷониби дукон вроқ омад ӯ

جانب دکان وراق آمد او

Даст май барад ӯ ба машқаши сӯ ба сӯ

دست می‌برد او به مشقش سو به سو

Пеш чашмаш омад он мактуби зуд

پیش چشمش آمد آن مکتوب زود

Бо ъломотӣ ки ҳотиф гуфта буд

با علاماتی که هاتف گفته بود

Дар бағал зад гуфт хоҷаи хайри бод

در بغل زد گفت خواجه خیر باد

Ин замони во май расм эй Авестоад

این زمان وا می‌رسم ای اوستاد

Рафт кунҷи хилватӣ ва онро бихонад

رفت کنج خلوتی و آن را بخواند

Вази таҳайюри вола ва ҳайрон бимонад

وز تحیر واله و حیران بماند

Ки бад-ӣни сони ганҷи нома бе баҳо

که بدین سان گنج‌نامهٔ بی‌بها

Чун фитода монад андари машқҳо

چون فتاده ماند اندر مشقها

Бози андари хотираши ин фикри ҷуст

باز اندر خاطرش این فکر جست

Каз пай ҳар чиз яздон ҳофизаст

کز پی هر چیز یزدان حافظست

Кӣ гузорад ҳофизи андари актноФ

کی گذارد حافظ اندر اکتناف

Ки касе чизе рибоед аз газоф

که کسی چیزی رباید از گزاف

Гар биёбон пар шавад зару нқўд

گر بیابان پر شود زر و نقود

Бе ризои ҳақ ҷӯй натавон рабӯд

بی رضای حق جوی نتوان ربود

Вар бихонӣ сад суҳуф бесикта Эй

ور بخوانی صد صحف بی سکته‌ای

Беқадар ёдат намонад нукта Эй

بی قدر یادت نماند نکته‌ای

Вар кунӣ хизмат нахонӣ як ктиб

ور کنی خدمت نخوانی یک کتیب

Илмҳои нодарраи ёбии зи ҷайб

علمهای نادره یابی ز جیب

Шуд зи ҷайби он кафи Мӯсо зў фишон

شد ز جیب آن کف موسی ضو فشان

Кон фузун омад зи моҳи осмон

کان فزون آمد ز ماه آسمان

Конк май ҷустии зи чарх бо наҳиф

کانک می‌جستی ز چرخ با نهیب

Сар бар оўрдстт эй Мӯсои зи ҷайб

سر بر آوردستت ای موسی ز جیب

То бадоне ки осмонҳои саммӣ

تا بدانی که آسمانهای سمی

Ҳаст акси мадракоти одамӣ

هست عکس مدرکات آدمی

Не ки аввали дасти яздони Маҷид

نی که اول دست یزدان مجید

Аз ду олами пештари ақли офарид

از دو عالم پیشتر عقل آفرید

Ин сухани пайдо ва пинҳонаст бас

این سخن پیدا و پنهانست بس

Ки набошад муҳаррами анқои магас

که نباشد محرم عنقا مگس

Бози сӯии қиссаи бози о эй писар

باز سوی قصه باز آ ای پسر

Қиссаи ганҷу фақировар ба сар

قصهٔ گنج و فقیر آور به سر