Бонг зад бар ваии ҷавон ва гуфт бас
بانگ زد بر وی جوان و گفت بس
Рӯзи равшан аз куҷо омад асас
روز روشن از کجا آمد عسس
Нури мардони машриқ ва мағриб гирифт
نور مردان مشرق و مغرب گرفت
Осмонҳо саҷда карданд аз шигифт
آسمانها سجده کردند از شگفت
Офтоби ҳақ бар омад аз ҳамл
آفتاب حق بر آمد از حمل
Зер чодар рафт хуршед аз хаҷал
زیر چادر رفت خورشید از خجل
Тараот чун ту Иблисии маро
ترهات چون تو ابلیسی مرا
Кӣ бигардонад зи хоки ин саро
کی بگرداند ز خاک این سرا
Ман ба бодии номдми ҳам чун саҳоб
من به بادی نامدم همچون سحاب
То бигардӣ бози гирдами зини ҷаноб
تا به گَردی باز گردم زین جناب
Аҷҷал бо он нур шуд қиблаи карам
عجل با آن نور شد قبلهٔ کرم
Қибла бе он нур шуд куфру санам
قبله بی آن نور شد کفر و صنم
Ҳаст абоҳт каз ҳавоӣ омад залол
هست اباحت کز هوای آمد ضلال
Ҳаст абоҳт каз худо омад камол
هست اباحت کز خدا آمد کمال
Куфри имони гашту дев ислом ёфт
کفر ایمان گشت و دیو اسلام یافت
Он тарафи кони нур беандоза тофт
آن طرف کان نور بیاندازه تافت
Мазҳари ъзсту маҳбӯб ба ҳақ
مظهر عزست و محبوب به حق
Аз ҳамаи Каррӯбӣони бардаи сабақ
از همه کروبیان برده سبق
Саҷдаи одамро баён сабақ ӯст
سجده آدم را بیان سبق اوست
Саҷдаи оради мағзро пайвасти пӯст
سجده آرد مغز را پیوست پوست
Шамъи ҳақро пуф кунӣ ту эй ъҷўз
شمع حق را پف کنی تو ای عجوز
Ҳам ту сӯзии ҳам сарат эй гандаи пўз
هم تو سوزی هم سرت ای گندهپوز
Кӣ шавад дарёи зи пўзи саги наҷис
کی شود دریا ز پوز سگ نجس
Кӣ шавад хуршед аз пуфи мнтмс
کی شود خورشید از پف منطمس
Ҳукм бар зоҳир агар ҳам ме кунӣ
حکم بر ظاهر اگر هم میکنی
Чист зоҳиртар бигӯ зини равшанӣ
چیست ظاهرتر بگو زین روشنی
Ҷумлаи зоҳирҳо ба пеши ин зуҳӯр
جمله ظاهرها به پیش این ظهور
Бошад андари ғояти нақсу қусӯр
باشد اندر غایت نقص و قصور
Ҳар ки бар шамъи худои оради пуф ӯ
هر که بر شمع خدا آرد پف او
Шамъ кӣ мерад бисӯзад пўз ӯ
شمع کی میرد؟ بسوزد پوز او
Чун ту хафоашони басии бенанди хоб
چون تو خفاشان بسی بینند خواب
Кин ҷаҳон монад ятем аз офтоб
کاین جهان ماند یتیم از آفتاب
Мавҷҳои тези дарёҳои рӯҳ
موجهای تیز دریاهای روح
Ҳаст сад чандон ки бади тӯфони Нӯҳ
هست صد چندان که بد طوفان نوح
Лек андари чашми канъон мӯӣ раст
لیک اندر چشم کنعان موی رست
Нӯҳу киштиро биҳишту кӯҳи ҷуст
نوح و کشتی را بهشت و کوه جست
Кӯҳу канъонро фурӯи баради он замон
کوه و کنعان را فرو برد آن زمان
Ним мавҷӣ то ба қаъри амтҳон
نیم موجی تا به قعر امتهان
Ма фишонд нуру саги въ въ кунад
مه فشاند نور و سگ وعوع کند
Саги зи нури моҳ кӣ мартаъ кунад
سگ ز نور ماه کی مرتع کند؟
Шаби равон ва ҳамРаҳон маи бтг
شبروان و همرهان مه به تگ
Тарк рафтан кӣ кунанд аз бонги саг
ترک رفتن کی کنند از بانگ سگ
Ҷузви сӯии кули давон монанди тир
جزو سوی کل دوان مانند تیر
Кӣ кунад вақф аз пай ҳар гандаи пер
کی کند وقف از پی هر گندهپیر
Ҷони шаръу ҷон тақво орифаст
جان شرع و جان تقوی عارف است
Маърифати маҳсӯли зуҳди солФст
معرفت محصول زهد سالف است
Зуҳди андар коштани кўшиднст
زهد اندر کاشتن کوشیدن است
Маърифати он киштро рӯиданаст
معرفت آن کشت را روییدن است
Пас чу тан бошад ҷиҳоду эътиқод
پس چو تن باشد جهاد و اعتقاد
Ҷони ин куштан наботасту ҳсод
جان این کشتن نبات است و حصاد
Амри маърӯф ӯ ва ҳам маърӯф ӯст
امر معروف او و هم معروف اوست
Кошифи асрор ва ҳам макшуф ӯст
کاشف اسرار و هم مکشوف اوست
Шоҳи имрӯзӣнау фардои мост
شاه امروزینه و فردای ماست
Пӯсти бандаи мағзи нағзаши доимост
پوست بندهٔ مغز نغزش دایم است
Чун ано алҳақ гуфт шайху пеши барад
چون انا الحق گفت شیخ و پیش برد
Пас гулӯии ҷумлаи кӯронро фишурд
پس گلوی جمله کوران را فشرد
Чун анои банда ло шуд аз вуҷӯд
چون انای بنده لا شد از وجود
Пас чаҳ монад ту биандеш эй ҷҳўд
پس چه ماند تو بیندیش ای جحود
Гар туро чашмӣаст бигушо дар нигар
گر ترا چشمیست بگشا در نگر
Баъди лои охир чаҳ мемонад дигар
بعد لا آخر چه میماند دگر
эй бурӣдаи он лабу ҳалқу даҳон
ای بریده آن لب و حلق و دهان
Ки кунад туфи сӯии ма ё осмон
که کند تف سوی مه یا آسمان
Туф биравяш боз гардад бе шаккӣ
تف به رویش باز گردد بیشکی
Туфи сӯии гардуни наёбади маслакӣ
تف سوی گردون نیابد مسلکی
То қиёмат туф бирав боради зи раб
تا قیامت تف برو بارد ز رب
Ҳам чу таббат бар равони бўлҳб
همچو تبت بر روان بولهب
Табл ва роят ҳаст малики шаҳриёр
طبل و رایت هست ملک شهریار
Саг касе ки хонд ӯро табли хор
سگ کسی که خواند او را طبلخوار
Осмонҳо бандаи моҳ вай анд
آسمانها بندهٔ ماه ویاند
Шарқу мағриб ҷумла нонахоҳ вай анд
شرق و مغرب جمله نانخواه ویاند
Зонк лўлокст бар тўқиъ ӯ
زانک لولاک است بر توقیع او
Ҷумла дар анъом ва дар тавзеъ ӯ
جمله در انعام و در توزیع او
Гар набӯдӣ ӯ нёбидии фалак
گر نبودی او نیابیدی فلک
Гардишу нуру маконеи малик
گردش و نور و مکانی ملک
Гар набӯдӣ ӯ нёбидии баҳор
گر نبودی او نیابیدی بُحار
Ҳайбату моҳӣ ва дар шоҳвор
هیبت و ماهی و دُر شاهوار
Гар набӯдӣ ӯ нёбидии замин
گر نبودی او نیابیدی زمین
Дар дарунаи ганҷу беруни ёсамин
در درونه گنج و بیرون یاسمین
Ризқҳо ҳам ризқи хорон вай анд
رزقها هم رزقخواران ویاند
Миваҳо лаби хушки борон вай анд
میوهها لبخشک باران ویاند
Ҳин ки маъкӯсаст дар амри ин гиреҳ
هین که معکوس است در امر این گره
Садақаи бахши хешро садақа бидиҳ
صدقهبخش خویش را صدقه بده
Аз Фқирстти ҳамаи зару ҳарир
از فقیرستت همه زر و حریر
Ҳин ғаниро даҳ закотӣ эй фақир
هین غنی را ده زکاتی ای فقیر
Чун ту нанагии ҷуфти он мақбули рӯҳ
چون تو ننگی جفت آن مقبولروح
Чун аёли кофари андари ақди Нӯҳ
چون عیال کافر اندر عقد نوح
Гар набӯдӣ нисбати ту зини саро
گر نبودی نسبت تو زین سرا
Пора пора кардамӣ ин дами туро
پارهپاره کردمی این دم ترا
Додмии он Нӯҳро аз ту халос
دادمی آن نوح را از تو خلاص
То мушаррафи гштмии ман дар қисос
تا مشرف گشتمی من در قصاص
Лек бо хонаи шаҳаншоҳи змн
لیک با خانهٔ شهنشاه زمن
Ин чунин густохе ноед зи ман
این چنین گستاخیی ناید ز من
Рӯ дуо кун ки саги ин мӯтинӣ
رو دعا کن که سگ این موطنی
Варна акнӯн кардамӣ ман карданӣ
ورنه اکنون کردمی من کردنی