Пас Халифаи сохт соҳиби сина Эй

پس خلیفه ساخت صاحب‌سینه‌ای

То буд шоҳяшро ойӣна Эй

تا بود شاهیش را آیینه‌ای

Баси сафоӣ беҳудӯдаш дод ӯ

بس صفای بی‌حدودش داد او

Вонгаҳ аз зулмат зидаш биниҳод ӯ

وانگه از ظلمت ضدش بنهاد او

Ду илм бар сохт аспеду сиёҳ

دو علم بر ساخت اسپید و سیاه

Он яке одам дигар Иблиси роҳ

آن یکی آدم دگر ابلیس راه

Дар миёни он ду лашкаргоҳи зафт

در میان آن دو لشکرگاه زفت

Чолишу пайкор онч рафт рафт

چالش و پیکار آنچ رفت رفت

Ҳам чунон даври дувум Њобил шуд

هم‌چنان دور دوم هابیل شد

Зиди нури пок ӯ қобил шуд

ضد نور پاک او قابیل شد

Ҳам чунон ин ду илм аз адлу ҷавр

هم‌چنان این دو علم از عدل و جور

То ба намруд омад андари даври давр

تا به نمرود آمد اندر دور دور

Зиди иброҳӣми гашту хасм ӯ

ضد ابراهیم گشت و خصم او

Вони ду лашкари кини гузору ҷанги ҷӯ

وآن دو لشکر کین‌گزار و جنگ‌جو

Чун дарозӣ ҷанг омад нохўшш

چون درازی جنگ آمد ناخوشش

Файсали он ҳар ду омад оташаш

فیصل آن هر دو آمد آتشش

Пас ҳукм кард оташиро ва накар

پس حکم کرد آتشی را و نکر

То шавад ҳали мушкили он ду нафар

تا شود حل مشکل آن دو نفر

Даври давру қарни қарни ин ду Фриқ

دور دور و قرن قرن این دو فریق

То ба фиръавн ва ба Мӯсои шафиқ

تا به فرعون و به موسی شفیق

Солҳо андар майонишон ҳарб буд

سالها اندر میانشان حرب بود

Чун з ҳад рафт ва малулӣ ме фузуд

چون ز حد رفت و ملولی می‌فزود

Оби дарёро ҳукм созед ҳақ

آب دریا را حکم سازید حق

То ки монад кӣ баради зини ду сабақ

تا که ماند کی برد زین دو سبق

Ҳам чунон то давру таври Мустафо

هم‌چنان تا دور و طور مصطفی

Бо Абуҷаҳли он сипаҳдори ҷафо

با ابوجهل آن سپهدار جفا

Ҳам накар созед аз баҳри самуд

هم نکر سازید از بهر ثمود

Сиҳаҳ эй ки ҷонишонро дар рабӯд

صیحه‌ای که جانشان را در ربود

Ҳам накар созед баҳри қавми од

هم نکر سازید بهر قوم عاد

Зуди хезии тезрав яъне ки бод

زود خیزی تیزرو یعنی که باد

Ҳам накар созед бар қоруни зи кин

هم نکر سازید بر قارون ز کین

Дар ҳалимии ин замини пӯшеди кин

در حلیمی این زمین پوشید کین

То ҳалимӣ замин шуд ҷумлаи қаҳр

تا حلیمی زمین شد جمله قهر

Баради қорунроу ганҷашро ба қаър

برد قارون را و گنجش را به قعر

Луқмаеро ки сутун ин танаст

لقمه‌ای را که ستون این تنست

Дафъи теғи ҷўъи нон чун ҷавшанаст

دفع تیغ جوع نان چون جوشنست

Чунк ҳақи қаҳрӣ наад дар нони ту

چونک حق قهری نهد در نان تو

Чун хноқи он нон бигирад дар гулӯ

چون خناق آن نان بگیرد در گلو

Ин либосӣ ки з сармо шуд мҷир

این لباسی که ز سرما شد مجیر

Ҳақ диҳад ӯро мизоҷи змҳрир

حق دهد او را مزاج زمهریر

То шавад бар танати ин ҷбаҳи шигарф

تا شود بر تنت این جبهٔ شگرف

Сарди ҳам чун яхи газандаи ҳам чу барф

سرد هم‌چون یخ گزنده هم‌چو برف

То гурезӣ аз вшқи ҳам аз ҳарир

تا گریزی از وشق هم از حریر

Зу паноҳи оре ба сӯии змҳрир

زو پناه آری به سوی زمهریر

Ту ду қуллаи нестии як қулла Эй

تو دو قله نیستی یک قله‌ای

Ғофил аз қиссаи азоби зилла Эй

غافل از قصهٔ عذاب ظله‌ای

Амр ҳақ омад ба шаҳристон ва даҳ

امر حق آمد به شهرستان و ده

Хонау деворро сояи мада

خانه و دیوار را سایه مده

Монеъ борон мабошу офтоб

مانع باران مباش و آفتاب

То бидон мурсал шуданд уммати шитоб

تا بدان مرسل شدند امت شتاب

Ки бамурдем ағлаб эй меҳтари амон

که بمردیم اغلب ای مهتر امان

Боқиш аз дафтар тафсир хон

باقیش از دفتر تفسیر خوان

Чун Асоро мор кард он чусти даст

چون عصا را مار کرد آن چست‌دست

Гар туро ақлӣаст он нукта бас аст

گر ترا عقلیست آن نکته بس است

Ту назари дорӣ валек амъонш нест

تو نظر داری ولیک امعانش نیست

Чашма афсурдааст ва карда ист

چشمهٔ افسرده است و کرده ایست

Зин ҳаме гуяд нигорандаи фикр

زین همی گوید نگارندهٔ فکر

Ки бикун эй бандаи амъони назар

که بکن ای بنده امعان نظر

Он намехоҳад ки оҳани кӯби сард

آن نمی‌خواهد که آهن کوب سرد

Лек эй пӯлод бар Довӯди гирд

لیک ای پولاد بر داود گرد

Тан бамурдат сӯии исрофили рон

تن بمردت سوی اسرافیل ران

Дили Фсрдти рӯ ба хуршеди равон

دل فسردت رو به خورشید روان

Дар хаёл аз бас ки гаштии мктсӣ

در خیال از بس که گشتی مکتسی

Нак бсўФстоиии бдзни рисӣ

نک بسوفسطایی بدظن رسی

ӯ худ аз лаби хиради маъзул буд

او خود از لب خرد معزول بود

Шуд зи ҳиси маҳрӯму маъзул аз вуҷӯд

شد ز حس محروم و معزول از وجود

Ҳин сухани хои навбати лаб хое аст

هین سخن‌خا نوبت لب‌خایی است

Гар бигӯе халқро расвоӣ аст

گر بگویی خلق را رسوایی است

Чист амъони чашмаро кардани равон

چیست امعان چشمه را کردن روان

Чун зи тан ҷон раст гўиндши равон

چون ز تن جان رست گویندش روان

Он ҳакимиро ки ҷон аз банди тан

آن حکیمی را که جان از بند تن

Боз раст ва шуд равони андари чаман

باز رست و شد روان اندر چمن

Ду лақабро ӯ барин ҳар ду ниҳод

دو لقب را او برین هر دو نهاد

Баҳри фарқ эй офарин бар ҷонаши бод

بهر فرق ای آفرین بر جانش باد

Дар баёни онк бар фармон равад

در بیان آنک بر فرمان رود

Гар гулиро хор хоҳад он шавад

گر گلی را خار خواهد آن شود