Нак хаёли он фақирам бе риё

نک خیال آن فقیرم بی‌ریا

Оҷиз оварад аз биё ва аз биё

عاجز آورد از بیا و از بیا

Бонг ӯ ту нашнавӣ ман бишинавам

بانگ او تو نشنوی من بشنوم

Зонк дар асрор ҳамроз ваем

زانک در اسرار همراز ویم

Толиби ганҷаши мубини худ ганҷ ӯст

طالب گنجش مبین خود گنج اوست

Дӯст кӣ бошад ба маънии ғайри дӯст

دوست کی باشد به معنی غیر دوست

Саҷдаи худро мекунад ҳар лаҳза ӯ

سجده خود را می‌کند هر لحظه او

Саҷдаи пеши оинаи сет аз баҳри рӯ

سجده پیش آینه‌ست از بهر رو

Гар бидидӣ зи оина ӯ як пашиз

گر بدیدی ز آینه او یک پشیز

Бехаёлӣ зу нмондии ҳеҷ чиз

بی‌خیالی زو نماندی هیچ چیز

Ҳам хаёлоташи ҳам ӯ фонӣ шудӣ

هم خیالاتش هم او فانی شدی

Дониш ӯ маҳв нодонӣ шудӣ

دانش او محو نادانی شدی

Донишии дигари зи нодонии мо

دانشی دیگر ز نادانی ما

Сар баровардӣ аён ки ании ано

سر برآوردی عیان که انی انا

Асҷдўои лодм Нидо омад ҳаме

اسجدوا لادم ندا آمد همی

Ки одамеду хеши бинидши дамӣ

که آدمید و خویش بینیدش دمی

Аҳвалӣ аз чашми эшон давр кард

احولی از چشم ایشان دور کرد

То замин шуд айни чархи ложвард

تا زمین شد عین چرخ لاژورد

Ло илоҳ гуфту ало аллоҳ гуфт

لا اله گفت و الا الله گفت

Гашти лои алои аллоҳу ваҳдати шкФт

گشت لا الا الله و وحدت شکفت

Он ҳабиб ва он халил бо рушд

آن حبیب و آن خلیل با رشد

Вақт он омад ки гӯш мо кашад

وقت آن آمد که گوش ما کشد

Сӯии чашма ки даҳон зинҳо башу

سوی چشمه که دهان زینها بشو

Онч пӯшедем аз халқон магӯ

آنچ پوشیدیم از خلقان مگو

Вар бигӯе худ нагардад ошкор

ور بگویی خود نگردد آشکار

Ту ба қасди кашфи гардии ҷурми дор

تو به قصد کشف گردی جرم‌دار

Лек ман инак баришон май танам

لیک من اینک بریشان می‌تنم

Қойили ин сомъи ин ҳам манам

قایل این سامع این هم منم

Сӯрати дарвешу нақши ганҷи гӯ

صورت درویش و نقش گنج گو

Ранҷ кешанд ин гуруҳ аз ранҷи гӯ

رنج کیش‌اند این گروه از رنج گو

Чашмаи роҳат баришон шуд ҳаром

چشمهٔ راحت بریشان شد حرام

намехуранд аз заҳри қотили ҷоми ҷом

می‌خورند از زهر قاتل جام‌جام

Хокҳо пар карда доман май кашанд

خاکها پر کرده دامن می‌کشند

То кунанд ин чашмаҳоро хушки банд

تا کنند این چشمه‌ها را خشک‌بند

Кӣ шавад ин чашмаи дрёмдд

کی شود این چشمهٔ دریامدد

Мктнси зини мушти хоки неку бад

مکتنس زین مشت خاک نیک و بد

Лек гуяд бо шумо ман баста ам

لیک گوید با شما من بسته‌ام

Бе шумо ман то абад пайваста ам

بی‌شما من تا ابد پیوسته‌ام

Қавм маъкӯсанд андари муштҳо

قوم معکوس‌اند اندر مشتها

Хоки хору обро карда раҳо

خاک‌خوار و آب را کرده رها

Зиди табъ анбиё доранд халқ

ضد طبع انبیا دارند خلق

Аждаҳоро муттако доранд халқ

اژدها را متکا دارند خلق

Чашми банди хатм чун дониста Эй

چشم‌بند ختم چون دانسته‌ای

Ҳеҷ доне аз чаҳ дидаи баста Эй

هیچ دانی از چه دیده بسته‌ای

Бар чаҳ бикшодӣ бадали ин дида ҳо

بر چه بگشادی بدل این دیده‌ها

Як ба як бӣси албдли дони он туро

یک به یک بئس البدل دان آن ترا

Лек хуршеди анояти тофтаи сет

لیک خورشید عنایت تافته‌ست

Оисонро аз карам дар ёфта сет

آیسان را از کرم در یافته‌ست

Нарад баси нодири зи раҳмати бохта

نرد بس نادر ز رحمت باخته

Айни куфронро инобати сохта

عین کفران را انابت ساخته

Ҳам азин бадбахтии халқи он ҷавод

هم ازین بدبختی خلق آن جواد

Мунфаҷир карда ду сад чашмаи вдод

منفجر کرده دو صد چشمهٔ وداد

Ғунчаро аз хор сармоя диҳад

غنچه را از خار سرمایه دهد

Муҳраро аз мор пероя диҳад

مهره را از مار پیرایه دهد

Аз саводи шаби бурун орад наҳор

از سواد شب برون آرد نهار

Вази кафи мъсри брўёнди ясор

وز کف معسر برویاند یسار

Орад созад регро баҳри халил

آرد سازد ریگ را بهر خلیل

Кӯҳ бо Довӯд гардад ҳам рсил

کوه با داود گردد هم رسیل

Кӯҳ бо ваҳшат дар он абри зулм

کوه با وحشت در آن ابر ظلم

Бар кушояди бонги чангу зеру Бам

بر گشاید بانگ چنگ و زیر و بم

Хез эй Довӯд аз халқони нафир

خیز ای داود از خلقان نفیر

Тарк он кардӣ иваз аз мо бигир

ترک آن کردی عوض از ما بگیر