Сӯй ҷомеъ мешуд он як шаҳриёр

سوی جامع می‌شد آن یک شهریار

Халқро мезад нақибу чӯбдор

خلق را می‌زد نقیب و چوبدار

Он якеро сари шикастии чӯби зан

آن یکی را سر شکستی چوب‌زن

Ва он дигарро бар даридӣ перҳан

و آن دگر را بر دریدی پیرهن

Дар миёна бе дилии даҳ чӯб хӯрд

در میانه بی‌دلی ده چوب خورد

Бегуноҳӣ ки бирав аз роҳи барад

بی‌گناهی که برو از راه برد

Хӯни чикон рӯ кард бо шоҳ ва бигуфт

خون چکان رو کرد با شاه و بگفت

Зулми зоҳири байн чаҳ пурсӣ аз наҳуфт

ظلم ظاهر بین چه پرسی از نهفت

Хайри ту инаст ҷомеъ май рӯй

خیر تو این است جامع می‌روی

То чаҳ бошад шару визрат эй ғўӣ

تا چه باشد شر و وزرت ای غوی

Як саломӣ нашунӯд пер аз хасӣ

یک سلامی نشنود پیر از خسی

То напечад оқибат аз ваии басӣ

تا نپیچد عاقبت از وی بسی

Гург дарёбад валеро ба буд

گرگ دریابد ولی را به بود

Зонк дарёбад валеро нафаси бад

زانک دریابد ولی را نفس بد

Зонк гург арча ки баси астмгрист

زانک گرگ ارچه که بس استمگریست

Лекаш он фарҳанг ва кед ва макр нест

لیکش آن فرهنگ و کید و مکر نیست

Варна кӣ андар фитодӣ ӯ ба дом

ورنه کی اندر فتادی او به دام

Макри андар одамӣ бошад тамом

مکر اندر آدمی باشد تمام

Гуфт қҷ бо гову уштур эй рФоқ

گفت قج با گاو و اشتر ای رفاق

Чун чунин афтод моро иттифоқ

چون چنین افتاد ما را اتفاق

Ҳар яке таърихи умр абадан кунед

هر یکی تاریخ عمر ابدا کنید

Пертар аўлисти боқии тани занед

پیرتر اولیست باقی تن زنید

Гуфт қҷи мараҷи ман андари он ъҳўд

گفت قج مرج من اندر آن عهود

Бо қҷи қурбони асмъил буд

با قج قربان اسمعیل بود

Гов гуфто бӯдаам ман сол хӯрд

گاو گفتا بوده‌ام من سال‌خورد

Ҷуфти он говии каши одам ҷуфт кард

جفت آن گاوی کش آدم جفت کرد

Ҷуфти он говам ки одами ҷади халқ

جفت آن گاوم که آدم جد خلق

Дар зироат бар замин мекард фалақ

در زراعت بر زمین می‌کرد فلق

Чун шунид аз гову қҷи уштури шигифт

چون شنید از گاو و قج اشتر شگفت

Сар фурӯд оварад ва онро барграфт

سر فرود آورد و آن را برگرفت

Дар ҳаво бар дошт он банди қсил

در هوا بر داشت آن بند قصیل

Уштури бахтии сабк беқолу қил

اشتر بختی سبک بی‌قال و قیل

Ки марои худ ҳоҷат таърих нест

که مرا خود حاجت تاریخ نیست

Кини чунин ҷисмӣу олии грднист

کین چنین جسمی و عالی گردنیست

Худ ҳама кас донад эй ҷони падар

خود همه کس داند ای جان پدر

Ки набошам аз шумо ман хирадтар

که نباشم از شما من خردتر

Донад инро ҳаркии з асҳоб наҳостаст

داند این را هرکه ز اصحاب نهاست

Ки ниҳоди ман фузунтар аз шумост

که نهاد من فزون‌تر از شماست

Ҷумлагон донанд кини чархи баланд

جملگان دانند کین چرخ بلند

Ҳаст сад чандон ки ин хоки нижанд

هست صد چندان که این خاک نژند

Кӯи кушоди рқъаҳҳои осмон

کو گشاد رقعه‌های آسمان

Кӯи ниҳоди буқъаҳои хокдон

کو نهاد بقعه‌های خاکدان