Аз қазои мӯшӣу чуғзӣ бо вафо

از قضا موشی و چغزی با وفا

Бар лаб ҷӯ гашта буданд ошно

بر لب جو گشته بودند آشنا

Ҳар ду тан марбӯт меқотӣ шуданд

هر دو تن مربوط میقاتی شدند

Ҳар сабоҳии гӯша Эй ме омаданд

هر صباحی گوشه‌ای می‌آمدند

Нарад дил бо ҳам дигар ме бохтанд

نرد دل با هم‌دگر می‌باختند

Аз всоўс сина ме пардохтанд

از وساوس سینه می‌پرداختند

Ҳар дуро дил аз талоқеи мтсъ

هر دو را دل از تلاقی متسع

Ҳам дигарро қисса хону мустамеъ

هم‌دگر را قصه‌خوان و مستمع

Розгўён бо забон ва бе забон

رازگویان با زبان و بی‌زبان

Алҷмоъаҳи раҳмаро тоўили дон

الجماعه رحمه را تاویل دان

Он ашр чун ҷуфти он шод омадӣ

آن اشر چون جفت آن شاد آمدی

Панҷ солаи қиссааш ёд омадӣ

پنج ساله قصه‌اش یاد آمدی

Ҷӯши нутқ аз дил нишон дӯстӣаст

جوش نطق از دل نشان دوستیست

Бастагии нутқ аз бе алФтист

بستگی نطق از بی‌الفتیست

Дил ки дилбар дид кӣ монад турш

دل که دلبر دید کی ماند ترش

Булбулӣ гул дид кӣ монад хамаш

بلبلی گل دید کی ماند خمش

Моҳии бирёни зи осеби Хизр

ماهی بریان ز آسیب خضر

Зинда шуд дар баҳри гашт ӯ мустақар

زنده شد در بحر گشت او مستقر

Ёрро бо ёр чун бинишаста шуд

یار را با یار چون بنشسته شد

Сад ҳазорон лавҳи сар дониста шуд

صد هزاران لوح سر دانسته شد

Лавҳ маҳфӯзаст пешонии ёр

لوح محفوظ است پیشانی یار

Рози кўнинши намояди ошкор

راز کونینش نماید آشکار

Ҳодӣ роҳаст ёри андари қудум

هادی راهست یار اندر قدوم

Мустафо зин гуфт асҳобии нуҷум

مصطفی زین گفت اصحابی نجوم

Наҷми андари рег ва дарё раҳнамост

نجم اندر ریگ و دریا رهنماست

Чашми андари наҷм на кӯ муқтадост

چشم اندر نجم نه کو مقتداست

Чашмро бо рӯй ӯ май дори ҷуфт

چشم را با روی او می‌دار جفت

Гирди мнгизони зи роҳи баҳс ва гуфт

گرد منگیزان ز راه بحث و گفت

Зонк гардад наҷми пинҳон зон ғубор

زانک گردد نجم پنهان زان غبار

Чашми беҳтар аз забон бо ъсор

چشم بهتر از زبان با عثار

То бигӯед ӯ ки вҳистши шиор

تا بگوید او که وحیستش شعار

Кони нишонди гирду ннгизди ғубор

کان نشاند گرد و ننگیزد غبار

Чун шуд одами мазҳари ваҳйу вдод

چون شد آدم مظهر وحی و وداد

Нотиқа ӯ илми алосмои кушод

ناطقهٔ او علم الاسما گشاد

Ном ҳар чизе чунонк ҳаст он

نام هر چیزی چنانک هست آن

Аз саҳифаи дил рӯй гашташи забон

از صحیفهٔ دل روی گشتش زبان

Фош мегуфтӣ забон аз ритш

فاش می‌گفتی زبان از ریتش

Ҷумларо хосияту моҳияташ

جمله را خاصیت و ماهیتش

Ончунон номӣ ки ашёро сазад

آنچنان نامی که اشیا را سزد

На чунонк ҳизро хонд асад

نه چنانک حیز را خواند اسد

Нӯҳи нуҳсад сол дар роҳи сӯй

نوح نهصد سال در راه سوی

Буд ҳар рӯзяш тзкир навай

بود هر روزیش تذکیر نوی

Лаъл ӯ гуё зи ёқӯти улқулуб

لعل او گویا ز یاقوت القلوب

На рисолаи хонда на қӯти улқулуб

نه رساله خوانده نه قوت القلوب

Ваъзро номўхтаҳи ҳеҷ аз шрўҳ

وعظ را ناموخته هیچ از شروح

Блаки инбўъи кшўФу шарҳи рӯҳ

بلک ینبوع کشوف و شرح روح

Зон меӣ кон май чу нӯшида шавад

زان میی کان می چو نوشیده شود

Оби нутқ аз гунг ҷӯшида шавад

آب نطق از گنگ جوشیده شود

Тифл навзода шавад ҳбри фасеҳ

طفل نوزاده شود حبر فصیح

Ҳикмат болиғ бихонад чун Масеҳ

حکمت بالغ بخواند چون مسیح

Аз киӣ ки ёфт зон май хуши лабӣ

از کهی که یافت زان می خوش‌لبی

Сад ғазали омухти Довӯди набӣ

صد غزل آموخت داود نبی

Ҷумлаи мурғон тарк карда чики чик

جمله مرغان ترک کرده چیک چیک

Ҳам забону ёри Довӯди млик

هم‌زبان و یار داود ملیک

Чаҳ аҷаб ки мурғ гардад маст ӯ

چه عجب که مرغ گردد مست او

Ҳам шунӯди оҳани Нидои даст ӯ

هم شنود آهن ندای دست او

Сарсарӣ бар оди қаттолӣ шуда

صرصری بر عاد قتالی شده

Мари сулаймонро чу ҳмолӣ шуда

مر سلیمان را چو حمالی شده

Сарсарӣ май барад бар сари тахти шоҳ

صرصری می‌برد بر سر تخت شاه

Ҳар сабоҳ ва ҳар мсои як моҳаи роҳ

هر صباح و هر مسا یک ماهه راه

Ҳам шудаи ҳмол ва ҳам ҷосус ӯ

هم شده حمال و هم جاسوس او

Гуфт ғоибро кунони маҳсус ӯ

گفت غایب را کنان محسوس او

Боди дам ки гуфт ғоиб ёфтӣ

باد دم که گفت غایب یافتی

Сӯии гӯши он малик бишитофтӣ

سوی گوش آن ملک بشتافتی

Ки фулонии ин чунин гуфт ин замон

که فلانی این چنین گفت این زمان

эй сулаймони маи соҳиби қирон

ای سلیمان مه صاحب‌قران