Ман рой даро тлолои нураи васати алФؤод

من رای درا تلالا نوره وسط الفؤاد

Бинноу байна қабл алтҷлии алифи воад

بیننا و بینه قبل التجلی الف واد

Ҷоءи ман яҳёи алмўоту алрмиму алрФот

جاء من یحیی الموات و الرمیم و الرفات

Аиҳо аломўоти қўмўоу абсрўои явми алтнод

ایها الاموات قوموا و ابصروا یوم التناد

Торти алктби алкроми ман кироми котибин

طارت الکتب الکرام من کرام کاتبین

Аиқзўои ман ғФлаҳи сами аншрўои ллоҷтҳод

ایقظوا من غفله ثم انشروا للاجتهاد

Ҷоءнои мизонно кӣ тхтбри аўзонно

جاءنا میزاننا کی تختبر اوزاننا

Рбнои аслаҳи шأннои أўи ҷади бъФў ё ҷавод

ربنا اصلح شأننا أَو جُد بعفوٍ یا جواد

Азҳкўои баъди албко ё нъми ҳзи алмштко

اضحکوا بعد البکا یا نعم هذ المشتکا

Қади хрҷтми ман ҳиҷобу антбҳтми ман рқод

قد خرجتم من حجاب و انتبهتم من رقاد

Порсӣ гӯйем шоҳои огаҳии худ аз фуод

پارسی گوییم شاها آگهی خود از فؤاد

Моҳи ту тобандаи боду давлатати пояндаи бод

ماه تو تابنده باد و دولتت پاینده باد

Ҳар малулӣ ки туро диду хуш ва тоза нашуд

هر ملولی که تو را دید و خوش و تازه نشد

Оби нобаши тираи боду оташаши бодои рмод

آب نابش تیره باد و آتشش بادا رماد

Хўобнокӣ ки сабоҳат дид ваз ҷо биринҷаст

خوابناکی که صباحت دید وز جا برنجست

Чашми бахташи хуфтаи бодо то илои явми алмъод

چشم بختش خفته بادا تا الی یوم المعاد

Хониш
ғзл шморҳ 1010 — ъндлӣб