Анои Фтҳнои айнаками Фостбсрўои алғиби албср

انا فتحنا عینکم فاستبصروا الغیب البصر

Анои қзинои бинкми Фостбшрўои болмнтср

انا قضینا بینکم فاستبشروا بالمنتصر

Боди сабо эй хуши хабар мужда биовар дили бабр

باد صبا ای خوش خبر مژده بیاور دل ببر

Ҷонами фидоат эй муждаи вари бустони ту ҷонами моҳзр

جانم فدات ای مژده ور بستان تو جانم ماحضر

Шамшерҳо ҷавшан шавад вайронаҳо гулшан шавад

شمشیرها جوشن شود ویرانه‌ها گلشن شود

Чашми ҷаҳон равшан шавад чун аз ту ояд як назар

چشم جهان روشن شود چون از تو آید یک نظر

эй қаҳр бедандон шудаи ваии лутфи сад чандон шуда

ای قهر بی‌دندان شده وی لطف صد چندان شده

Ҷону ҷаҳони хандон шуда чун дод ҷонҳоро зафар

جان و جهان خندان شده چون داد جان‌ها را ظفر

Ҳар кас ки дидат эй зё ваон ҳазрати бокибриё

هر کس که دیدت ای ضیا وان حضرت باکبریا

Бодои варои шарм аз худогар ӯ блоФд аз ҳунар

بادا ورا شرم از خدا گر او بلافد از هنر

Нагузошт шери бешае аз ҳаст мо як реша Эй

نگذاشت شیر بیشه‌ای از هست ما یک ریشه‌ای

Ало ки ним андешае дар рӯзу шаби ҳиҷрони шимур

الا که نیم اندیشه‌ای در روز و شب هجران شمر

эй офарин бар рӯй шаҳ каз вай хаҷал шуд рӯй ма

ای آفرین بر روی شه کز وی خجل شد روی مه

Кӯрон ба дида гуфта ха башнавада лутфаши гӯши кар

کوران به دیده گفته خه بشنوده لطفش گوش کر

Аз ишқи он султони ман ваон доруу дармони ман

از عشق آن سلطان من وان دارو و درمان من

Кӣ сайр гардад ҷони ман дар ҷони ман ҷўъи албқр

کی سیر گردد جان من در جان من جوع البقر

Ани кони ъишои қади ҳиҷру ахтли ақлии ман сҳр

ان کان عیشا قد هجر و اختل عقلی من سهر

Валлоҳи рӯҳии мо нафари валлоҳи рӯҳии мо куфр

والله روحی ما نفر والله روحی ما کفر

Ман абрӯаш ӯ моҳ вааш ӯ рӯз ва ман ҳамчуи шабаш

من ابروش او ماه وش او روز و من همچو شبش

ӯ ҷон ва ман чун қолабаши ҳайрон аз он хӯбӣу фар

او جان و من چون قالبش حیران از آن خوبی و فر

Оҳ аз дуо бе сомъии ҷурму гунаҳ бе шофиӣ

آه از دعا بی‌سامعی جرم و گنه بی‌شافعی

Дарду ?илам бе наафъӣ рӯем чу зар бе симбр

درد و الم بی‌نافعی رویم چو زر بی‌سیمبر

Кӣ бошад он дар суфтаи ман алҳмдллаҳ гуфта ман

کی باشد آن در سفته من الحمدلله گفته من

Мсттрбу хуши хуфтаи ман дар сояҳои он шаҷар

مستطرب و خوش خفته من در سایه‌های آن شجر

То дидамӣ ҷонони худ ман ҷӯямӣ дармони худ

تا دیدمی جانان خود من جویمی درمان خود

Ки гӯямаш ҳиҷрони худ бнмоимши хӯни ҷигар

که گویمش هجران خود بنمایمش خون جگر

эй гавҳари баҳри бақо чун ҳақи ту баси пинҳони лақо

ای گوهر بحر بقا چون حق تو بس پنهان لقا

Махдуми шамси аддӣнро табризи шаҳру мштҳр

مخدوم شمس الدین را تبریز شهر و مشتهر