Омад турши рӯе дигар ё змҳрираст ӯ магар
آمد ترش رویی دگر یا زمهریر است او مگر
Брризи ҷомӣ бар сараш эй соқӣ ҳамчун шукр
برریز جامی بر سرش ای ساقی همچون شکر
ё май диҳиш аз булбула ё худ ба роҳаш кун ҳилла
یا می دهش از بلبله یا خود به راهش کن هله
Зеро миёни глрхон хуш нест ъФрит эй писар
زیرا میان گلرخان خوش نیست عفریت ای پسر
Дарда май пайғомбарӣ то хар намонад дар харӣ
درده می پیغامبری تا خر نماند در خری
Харро бирӯяд дар замон аз бодаи исои ду пар
خر را بروید در زمان از باده عیسی دو پر
Дар маҷлиси мисатони дили ҳушёр агар ояд мҳл
در مجلس مستان دل هشیار اگر آید مهل
Доне ки мисатонро буд дар ҳоли мастии хайру шар
دانی که مستان را بود در حال مستی خیر و شر
эй посбон бар дар нишин дар маҷлиси мо раҳи мада
ای پاسبان بر در نشین در مجلس ما ره مده
Ҷузи ошиқии оташи дилии коид аз ӯ буии ҷигар
جز عاشقی آتش دلی کآید از او بوی جگر
Гар дасти хоҳӣ по диҳад вари пои хоҳии сар наад
گر دست خواهی پا دهد ور پای خواهی سر نهد
Вари бели хоҳии орият бар ҷои бели оради табар
ور بیل خواهی عاریت بر جای بیل آرد تبر
То дар шароб оғиштаам бешарм ва бедил гашта ам
تا در شراب آغشتهام بیشرم و بیدل گشتهام
Аспр саломат нестам дар пеши теғам чун сипар
اسپر سلامت نیستم در پیش تیغم چون سپر
Хоҳам яке гӯяндае оби ҳаётии зинда Эй
خواهم یکی گویندهای آب حیاتی زندهای
Котш ба хоб андарзанд вена парда гуяд то саҳар
کآتش به خواب اندرزند وین پرده گوید تا سحر
Андари тани мангар раҳгии ҳушёри ёбии брдрш
اندر تن من گر رگی هشیار یابی بردرش
Чун шергир ҳақ нашуд ӯро дар ин раҳи саги шимур
چون شیرگیر حق نشد او را در این ره سگ شمر
Қавмии харобу масту хуши қавмии ғуломи панҷ ва шаш
قومی خراب و مست و خوش قومی غلام پنج و شش
Онҳо ҷудои венаҳо ҷудои онҳо дигар венаҳо дигар
آنها جدا وینها جدا آنها دگر وینها دگر
зи андозаи берун хӯрдаам кондозаҳро гум карда ам
ز اندازه بیرون خوردهام کاندازه را گم کردهام
Шдўои ядии шдўои Фмии ҳозои ҳифози зии алскр
شدوا یدی شدوا فمی هذا حفاظ ذی السکر
Ҳин неши моро нӯш кун афғони моро гӯш кун
هین نیش ما را نوش کن افغان ما را گوش کن
Моро чу худ беҳуш кун бе ҳуши сӯии мо нигар
ما را چو خود بیهوش کن بیهوش سوی ما نگر