эй тунигор хонагии хонаи дро аз ин сафар

ای تو نگار خانگی خانه درآ از این سفر

Пистаи лаъли бргшо то нашавад гарони шукр

پسته لعل برگشا تا نشود گران شکر

Соқии рӯҳ чун тӯии киштии Нӯҳ чун тӯй

ساقی روح چون توی کشتی نوح چون توی

То ки тиҳӣаст соғарами хӯн чаҳ парасти ин ҷигар

تا که تهیست ساغرم خون چه پرست این جگر

Таъна занад марои зи кини рӯи санамӣ дигар гузин

طعنه زند مرا ز کین رو صنمی دگر گزین

Дар ду ҷаҳон яке бигӯ кӯи санамии куҷо дигар

در دو جهان یکی بگو کو صنمی کجا دگر

Он қаламӣ ки нақш кард чунк бидид нақши ту

آن قلمی که نقش کرد چونک بدید نقش تو

Гуфт киҳои гум шудам ин маликаст ё башар

گفت که‌های گم شدم این ملکست یا بشر

Ҷону ҷаҳон чаро чунин айб ва маломатам кунӣ

جان و جهان چرا چنین عیب و ملامتم کنی

Дар дили ман дро бибин ҳар нафасии яке ҳашар

در دل من درآ ببین هر نفسی یکی حشر

Ишқ бигӯед алслои моидаҳи ду сад бало

عشق بگوید الصلا مایده دو صد بلا

Хушки лабӣу чашмтар моидаҳи байни зи хушк ва тар

خشک لبی و چشم تر مایده بین ز خشک و تر

Чунк чашидӣ ин дуро ҷилва шавад бутии ту ро

چونک چشیدی این دو را جلوه شود بتی تو را

Шуҳраи яке ситорае банда ӯ ду сад қамар

شهره یکی ستاره‌ای بنده او دو صد قمر

Фош бигӯ ки шамси дайни хосбку шаҳи яқин

فاش بگو که شمس دین خاصبک و شه یقین

Дар табризи ҳамчу дайн ӯст ниҳону мштҳр

در تبریز همچو دین اوست نهان و مشتهر