Нимят з заҳр омад нимӣ дигар аз шукр

نیمیت ز زهر آمد نیمی دگر از شکر

Биллоҳ ки чунин мангар биллоҳ ки чунон мангар

بالله که چنین منگر بالله که چنان منگر

Ҳар чанд ки заҳр аз ту конӣаст шукрҳо ро

هر چند که زهر از تو کانیست شکرها را

Зон рӯ ки чунин нурӣ зон ранги чунон анвар

زان رو که چنین نوری زان رنگ چنان انور

Нурӣ ки наёрам гуфт дар пой ту ме уфтад

نوری که نیارم گفت در پای تو می‌افتد

Мъниш ки дрўишо дар мо бингар хуштар

معنیش که درویشا در ما بنگر خوشتر

Дар ман ки туам бингар худбини шӯу ҳамчини шӯ

در من که توم بنگر خودبین شو و همچین شو

эй нури зи сар то по аз пой магӯ вази сар

ای نور ز سر تا پا از پای مگو وز سر

Чун дар басари халқии гӯйии ту пар аз зарқӣ

چون در بصر خلقی گویی تو پر از زرقی

эй онки ту ҳам ғарқӣ дар хӯни дили ман тар

ای آنک تو هم غرقی در خون دل من تر

Ар зонк гуҳари дории дарёии ду чашмами байн

ار زانک گهر داری دریای دو چشمم بین

Вари санги маҳаки дории андари рухи ман байни зар

ور سنگ محک داری اندر رخ من بین زر

Он шери худоиро шамс алҳақ табризӣ

آن شیر خدایی را شمس الحق تبریزی

Сайдӣ ки на рӯбаҳ шуд ӯро ба сегӣ мшмр

صیدی که نه روبه شد او را به سگی مشمر

Хониш
ғзл шморҳ 1030 — ъндлӣб