То чанд занӣ бар ман зи инкори ту хори охир

تا چند زنی بر من ز انکار تو خار آخر

Ман бо ту намегӯям эй мурдаи пори охир

من با تو نمی‌گویم ای مرده پار آخر

Монандаи абрии ту ҳам мзлм ва бе борон

ماننده ابری تو هم مظلم و بی‌باران

Торик макун эй абри як қатраи бабори охир

تاریک مکن ای ابر یک قطره ببار آخر

Ин ҷумлаи фармонҳо аз баҳр қадар омад

این جمله فرمان‌ها از بهر قدر آمد

эй ҷабрии ғофили ту аз лиззати кори охир

ای جبری غافل تو از لذت کار آخر

Бо кӯр касе гуяд кин ришта ба сӯзани каш

با کور کسی گوید کاین رشته به سوزن کش

Бо баста касе гуяд кон ҷост шикори охир

با بسته کسی گوید کان جاست شکار آخر

Бо Тифли дурузаи кас аз шоҳид ва ме гуяд

با طفل دوروزه کس از شاهد و می‌گوید

ё бо назари ҳайвон аз чашми хумори охир

یا با نظر حیوان از چشم خمار آخر

Чун ҳеҷ наёбӣ тӯии паҳлавӣ занон биншин

چون هیچ نیابی توی پهلوی زنان بنشین

Аз ҳалқа ҷонбозон бигузар ба канори охир

از حلقه جانبازان بگذر به کنار آخر

Дар қудрати махдумии шамс алҳақ табризӣ

در قدرت مخدومی شمس الحق تبریزی

Ғўтӣ бихӯрӣ бинии ҳақро ба нзори охир

غوطی بخوری بینی حق را به نظار آخر