эй ошиқи бечора шудаи зор ба зар бар

ای عاشق بیچاره شده زار به زر بر

Гӯйӣ ки назд марги туро ҳалқа ба дар бар

گویی که نَزَد مرگْ تو را حلقه به‌در بر

Бандяш аз он рӯз ки дамҳои шуморӣ

بِنْدیش از آن روز که دَم‌های شماری

Ту май занӣу ваҳми занати шӯй дигар бар

تو می‌زنی و وهم زنت شوی دگر بر

Худро ту сипар кун ба қабули ҳамаи аҳком

خود را تو سپر کن به قبول همه احکام

Зон пеш ки тир аҷал ояд ба сипар бар

زان پیش که تیر اجل آید به سپر بر

Аз одамии идрок ва назар бошад мақсӯд

از آدمی ادراک و نظر باشد مقصود

К-эии раҳмати пайваста ба идроку назар бар

کای رحمت پیوسته به ادراک و نظر بر

эй кони шукри фазли ту венаи халқ чу тӯтӣ

ای کان شکر فضل تو وین خلق چو طوطی

Тӯтӣ чаҳ кунад ки наниҳад дил ба шукр бар

طوطی چه کند که ننهد دل به شکر بر

Он нешикар аз ишқи ту сад ҷои камари баст

آن نیشکر از عشق تو صد جای کمر بست

Шукри ту нбштст бар атрофи камар бар

شُکر تو نبشته‌ست بر اطراف کمر بر

Ҷузи шамсу қамари босираро нур дигар даҳ

جز شمس و قمر باصره را نور دگر ده

эй нури ту вофир шуда бар шамсу қамар бар

ای نور تو وافر شده بر شمس و قمر بر

Аз кори ҷаҳони сайр шудаи хотири ориф

از کار جهان سیر شده خاطر عارف

Ошиқ шуда бар шева ва бар кор дигар бар

عاشق شده بر شیوه و بر کار دگر بر

Дидаст кигар нӯш кунад оби ҷаҳон ро

دیده‌ست که گر نوش کند آب جهان را

Бе ҳазрати ту об надорад ба ҷигар бар

بی‌حضرت تو آب ندارد به جگر بر

Гирами ҳамаи шаби поси надорӣу нзорӣ

گیرم همه شب پاس نداری و نزاری

Худро бизан эй мухлис бар вирди саҳар бар

خود را بزن ای مخلص بر ورد سحر بر

Онҳо ки шабу субҳдам ором надиданд

آن‌ها که شب و صبحدم آرام ندیدند

Ногоҳ фитоданд бар он ганҷи гуҳар бар

ناگاه فتادند بر آن گنج گهر بر

Мӯсои ҳамаи шаби нури ҳамеи ҷуст ва ба охир

موسی همه شب نور همی‌جست و به آخر

Нурӣ аҷабӣ дид ба болои шаҷар бар

نوری عجبی دید به بالای شجر بر

Ёқӯби ватани сохт ба ҷони турраи шаб ро

یعقوب وطن ساخت به جان طره شب را

То бӯса зад охир ба руху зулфи писар бар

تا بوسه زد آخر به رخ و زلف پسر بر

Мақсӯди худо буду писар буд баҳона

مقصود خدا بود و پسر بود بهانه

Ошиқ нашавад ҷони паямбар ба башар бар

عاشق نشود جان پیمبر به بشر بر

ӯ з ол халиласт ва ба оФл накунад майл

او ز آل خلیل‌ست و به آفل نکند میل

Чун хор буд оФл ӯро ба басар бар

چون خار بود آفل او را به بصر بر

Ҷузи дӯст халилӣ напазируфт халилаш

جز دوست‌، خلیلی نپذیرفت خلیلش

Вар на тани худро нФкндӣ ба шарар бар

ور نه تن خود را نفکندی به شرر بر

эй гашта бути ҷони ту нақшӣу кулӯхӣ

ای گشته بت جان تو نقشی و کلوخی

Инкори ту пас чист ба ибоди ҳаҷар бар

انکار تو پس چیست به عباد حجر بر

Як лаҳзаи бунаи гӯш ки хоҳам суханӣ гуфт

یک لحظه بنه گوش که خواهم سخنی گفت

эй чашми хушат таъна зада наргистар бар

ای چشم خوشت طعنه زده نرگس تر بر

Бар нақди зан эй дӯст ки маҳбӯб ту нақдаст

بر نقد زن ای دوست که محبوب تو نقدست

эй чашми ниҳодаи ҳама бар бўку магар бар

ای چشم نهاده همه بر بوک و مگر بر

Барбастам лабро зи раҳ чашм бигӯям

بربستم لب را ز ره چشم بگویم

Чизе ки равад мастии он каллаи сар бар

چیزی که رود مستی آن کله سر بر

Неи неи бнгўим ки аҷаб сайд шигарфаст

نی نی بنگویم که عجب صید شگرف است

Мурғ назараст ва нанишинад ба хабар бар

مرغ نظر‌ست و ننشیند به خبر بر