Худованди худовандони асрор

خداوند خداوندان اسرار

Зиҳии хуршед дар хуршеди анвор

زهی خورشید در خورشید انوار

зи ишқи ҳасани ту хубони маи рӯ

ز عشق حسن تو خوبان مه رو

Ба рақси андари мисоли чархи даввор

به رقص اندر مثال چرخ دوار

Чу бинмое зи хӯбии дасти барадӣ

چو بنمایی ز خوبی دست بردی

Бимонад дасту пои ақл аз кор

بماند دست و پای عقل از کار

Кушодаи зи оташ ӯ оби ҳайвон

گشاده ز آتش او آب حیوان

Ки обаши хўштрст эй дӯст ё нор

که آبش خوشترست ای دوست یا نار

Аз он оташ баруедаст гулзор

از آن آتش بروییدست گلزار

Ва зон гулзори оламҳои дили зор

و زان گلزار عالم‌های دل زار

Аз он гулҳо ки ҳар дами тоза тар шуд

از آن گل‌ها که هر دم تازه‌تر شد

На зон гулҳо ки пжмрдсти пирор

نه زان گل‌ها که پژمردست پیرار

Нетанд кард ишқашро ниҳони кас

نتاند کرد عشقش را نهان کس

Агар чаҳ ишқ ӯ дорад зи мо ор

اگر چه عشق او دارد ز ما عار

Яке ғористи ҳиҷронаши пуроташ

یکی غاریست هجرانش پرآتش

Аҷаб рӯзӣ барорам сар аз ин ғор

عجب روزی برآرم سر از این غار

з инкорат бирӯяд парда ҳоӣ

ز انکارت بروید پرده‌هایی

Макун дар кори он дилбари ту инкор

مکن در کار آن دلبر تو انکار

Чу гиреҳгӣ менамӯдӣ рӯй Юсуф

چو گرگی می‌نمودی روی یوسف

Чун он пардаи ғараз май гашти изҳор

چون آن پرده غرض می‌گشت اظهار

зи ҷон одамӣ зояд ҳасадҳо

ز جان آدمی زاید حسدها

Малик бош ва ба одам малик бисипор

ملک باش و به آدم ملک بسپار

Ғизои нафаси тухми он ғараз ҳост

غذای نفس تخم آن غرض‌هاست

Чу коридӣ бирӯяд он ба ночор

چو کاریدی بروید آن به ناچار

Надонад гов кардани бонги булбул

نداند گاو کردن بانگ بلبل

Надонад завқи мастии ақли ҳушёр

نداند ذوق مستی عقل هشیار

Назояд гурги лутф рӯй Юсуф

نزاید گرگ لطف روی یوسف

Ва не товус зояд байзаи мор

و نی طاووس زاید بیضه مار

Ба таррории рабӯди ин умрҳо ро

به طراری ربود این عمرها را

Ба пас фардоу фардои нафаси таррор

به پس فردا و فردا نفس طرار

Ҳамаи умрат ҳам имрӯзаст лоғайр

همه عمرت هم امروزست لاغیر

Ту машну ваъдаи ин табъи айёр

تو مشنو وعده این طبع عیار

Камар бигушо з ҳастӣу камари банд

کمر بگشا ز هستی و کمر بند

Ба хизмат то раҳеи зини нафаси ағёр

به خدمت تا رهی زین نفس اغیار

Намозат кӣ раво бошад ки рӯят

نمازت کی روا باشد که رویت

Ба ҳангом намозаст сӯии булғор

به هنگام نمازست سوی بلغار

Дар он саҳро бачаргар машки хоҳӣ

در آن صحرا بچر گر مشک خواهی

Ки мечарад дар он оҳӯии тотор

که می‌چرد در آن آهوی تاتار

Наме бинии тағайюрҳоу таҳвил

نمی‌بینی تغیرها و تحویل

Дар афлоку замину андари осор

در افلاک و زمین و اندر آثار

Кӣ донад ҷавҳари хубати бигардад

کی داند جوهر خوبت بگردد

Ба хокӣ каш надорад суди ғмхўор

به خاکی کش ندارد سود غمخوار

Чу ту хрбндаҳ бошӣ нафаси худ ро

چو تو خربنده باشی نفس خود را

Ба ҳалқа нозанинон бошӣ баси хор

به حلقه نازنینان باشی بس خوار

Агар хоҳии атои ройгонӣ

اگر خواهی عطای رایگانی

зи оламҳои боқии малик бисёр

ز عالم‌های باقی ملک بسیار

Чунон ҷомӣ ки вайронӣ ҳуш аст

چنان جامی که ویرانی هوش است

зи шамси ҳақу дайни бустону ҳаши дор

ز شمس حق و دین بستان و هش دار

Худованди худовандони боқӣ

خداوند خداوندان باقی

Ки набӯдашон ба махдумяши инкор

که نبودشان به مخدومیش انکار

зи лутфи ҷон ӯ рафтаи бакорат

ز لطف جان او رفته بکارت

Чу диднднши зи ҷинати ҳури абкор

چو دیدندنش ز جنت حور ابکار

Агар на пардаи рашки илоҳӣ

اگر نه پرده رشک الهی

Бпўшидиш аз дору зи диёр

بپوشیدیش از دار و ز دیار

Ки сангу хоку обу боду оташ

که سنگ و خاک و آب و باد و آتش

Ҳама рӯҳӣ шудандӣ масту сайёр

همه روحی شدندی مست و سیار

Ба бозор батону ошиқон дар

به بازار بتان و عاشقان در

зи нақш ӯ бисӯзад ҷумлаи бозор

ز نقش او بسوزد جمله بازار

Ду даҳ дон ҳар ду куни ду ҷаҳон ро

دو ده دان هر دو کون دو جهان را

Чаҳ бошад даҳ ки бошад Ӯши солор

چه باشد ده که باشد اوش سالار

Ки рӯҳи алқудс поиш ме бабўсед

که روح القدس پایش می ببوسید

Нидо омад ки поишро маёзор

ندا آمد که پایش را میازار

Чаҳ кам ақлӣ буд он кас ки ин ро

چه کم عقلی بود آن کس که این را

Барои ҷоҳ ӯ гуяд ки мксор

برای جاه او گوید که مکثار

Ба ҳақи онки он шери ҳақиқӣ

به حق آنک آن شیر حقیقی

Чунин сайд дилам кардаст ашкор

چنین صید دلم کردست اشکار

Ки аз табриз пайғомӣ фиристӣ

که از تبریز پیغامی فرستی

Ки инаст лобаи мо андари асҳор

که اینست لابه ما اندر اسحار