эй ёри шигарф дар ҳамаи кор

ای یار شگرف در همه کار

Айёрау ошиқи ту айёр

عیاره و عاشق تو عیار

Ту рӯзи қиёматӣ ки аз ту

تو روز قیامتی که از تو

Зер ва зибраст шаҳру бозор

زیر و زبرست شهر و بازار

Ман зории ошиқон чаҳ гӯям

من زاری عاشقان چه گویم

эй маъшӯқони зи ишқи ту зор

ای معشوقان ز عشق تو زار

Дар рӯзи аҷал чу ман бимирам

در روز اجل چو من بمیرم

Дар гӯр макун марои нигаҳдор

در گور مکن مرا نگهدار

Вар май хоҳӣ ки зинда гирдем

ور می‌خواهی که زنده گردیم

Моро ба насим васл бисипор

ما را به نسیم وصل بسپار

Охири ту куҷо ва мо кҷоиим

آخر تو کجا و ما کجاییم

эй бе ту ҳаёту айш бе кор

ای بی‌تو حیات و عیش بی‌کار

Аз ман раги ҷони бурӣдаи бодо

از من رگ جان بریده بادا

Гар бе ту рагем ҳаст ҳушёр

گر بی‌تو رگیم هست هشیار

Андари раҳи ту ду сад камӣн буд

اندر ره تو دو صد کمین بود

Наздик намӯд роҳу ҳамвор

نزدیک نمود راه و هموار

Аз гулшан рӯй ту шудам маст

از گلشن روی تو شدم مست

Биниҳодам масти пой бар хор

بنهادم مست پای بر خار

Рафтам сӯии донаи ту чун мурғ

رفتم سوی دانه تو چون مرغ

Пурхӯн дидам ҷиноҳу минқор

پرخون دیدم جناح و منقار

Ин турфа ки хўштрсти захмат

این طرفه که خوشترست زخمت

Аз ҳар дона ки дорад анбор

از هر دانه که دارد انبار

эй бе ту ҳароми зиндагонӣ

ای بی‌تو حرام زندگانی

эй бе ту нагашта бахти бедор

ای بی‌تو نگشته بخت بیدار

Худ бахти тӯйу зиндагии ту

خود بخت توی و زندگی تو

Боқии номӣу лофу озор

باقی نامی و لاف و آزار

эй карда зи дили марои фаромӯш

ای کرده ز دل مرا فراموش

Охир чаҳ шавад маро ба ёди ор

آخر چه شود مرا به یاد آر

Як бор чу рафт об дар ҷӯй

یک بار چو رفت آب در جوی

Кӣ гардад чархи тамаъи як бор

کی گردد چرخ طمع یک بار

Хомаш ки ситеза ме фазояд

خامش که ستیزه می‌فزاید

Он хоҷаи ишқро зи гуфтор

آن خواجه عشق را ز گفتار