Гар хӯрд он шери ишқати хӯни моро хӯрдаи гир

گر خورد آن شیر عشقت خون ما را خورده گیر

Вар сипорам ҳар дамии ҷон дигар бспрдаҳи гир

ور سپارم هر دمی جان دگر بسپرده گیر

Сардаами ин дами тӯй май бемуҳобо ме хӯрам

سردهم این دم توی می بی‌محابا می‌خورم

Гар касе ояд баради дастору кафшами бардаи гир

گر کسی آید برد دستار و کفشم برده گیر

Гар бигӯед ҳӯшёрии зарқро парварда Эй

گر بگوید هوشیاری زرق را پرورده‌ای

Бо чунин барқии паёпаии зарқро парвардаи гир

با چنین برقی پیاپی زرق را پرورده گیر

Ҷони ман тғроӣ боқӣ дорад андари дасти хеш

جان من طغرای باقی دارد اندر دست خویش

Сӯратами имрӯзу Фрдоиист ӯро мурдаи гир

صورتم امروز و فردایی‌ست او را مرده گیر

Аз худои дарёи ҳамеи хоҳӣу мори хушке

از خدا دریا همی‌خواهی و مار خشکی‌یی

Чун ту моҳии нестии дарё ба даст оварда гир

چون تو ماهی نیستی دریا به دست آورده گیر

Ғӯраи Афшорӣу гӯйии ман риёзат ме кунам

غوره افشاری و گویی من ریاضت می‌کنم

Чунк михўораҳ нае рӯи шираи афшурдаи гир

چونک میخواره نه‌ای رو شیره افشرده گیر

Суфиёни софро гӯйӣ ки дардӣ хӯрда анд

صوفیان صاف را گویی که دُردی خورده‌اند

Суфиёнро соф медорад ту бустони дардаи гир

صوفیان را صاف می‌دارد تو بستان درده گیر

Ҳар шукуфа каз мемо нест хандон бар дарахт

هر شکوفه کز می ما نیست خندان بر درخت

Гарчи ӯ тозаи сету хандони ҳам кунун пажмурдаи гир

گرچه او تازه‌ست و خندان هم کنون پژمرده گیر

Шамси табризии ту хуршедӣ ва аз ту чора нест

شمس تبریزی تو خورشیدی و از تو چاره نیست

Чунк бе ту шаб буд астораҳ ҳо башмурда гир

چونک بی‌تو شب بوَد استاره‌ها بشمرده گیر