На ки меҳмони ғарибами ту марои ёри мгир

نه که مهمان غریبم تو مرا یار مگیر

На ки фалоҳи туами сарвару солори мгир

نه که فلاح توام سرور و سالار مگیر

На ки ҳамсояи он сояи эҳсони туам

نه که همسایه آن سایه احسان توام

Ту марои ҳамсафару мушфиқу ғмхўори мгир

تو مرا همسفر و مشفق و غمخوار مگیر

Шарбати раҳмати ту бар ҳамагон гардонаст

شربت رحمت تو بر همگان گردانست

Ту марои ташнау мстсқӣу бемори мгир

تو مرا تشنه و مستسقی و بیمار مگیر

На ки ҳар санги зи хуршед насибӣ дорад

نه که هر سنگ ز خورشید نصیبی دارد

Ту марои мунтазиру куштаи дидори мгир

تو مرا منتظر و کشته دیدار مگیر

На ки лутфи ту гунаҳи сӯз гунаҳ коронаст

نه که لطف تو گنه سوز گنه کارانست

Ту марои тоибу мстғФри ғаффори мгир

تو مرا تایب و مستغفر غفار مگیر

На ки ҳар мурғ ба болу пари ту май пурд

نه که هر مرغ به بال و پر تو می‌پرد

Ту марои съўаҳи шимури ҷаъфари тайёри мгир

تو مرا صعوه شمر جعفر طیار مگیر

Ба ду сад пар натавон бемададат паридан

به دو صد پر نتوان بی‌مددت پریدن

Ту марои зери чунин доми гирифтори мгир

تو مرا زیر چنین دام گرفتار مگیر

Хуфтагонро на тамошои ниҳон май бахше

خفتگان را نه تماشای نهان می‌بخشی

Ту марои хуфтаи шимури ҳозиру бедори мгир

تو مرا خفته شمر حاضر و بیدار مگیر

На ки буии ҷигари пухтаи з ман ме ояд

نه که بوی جگر پخته ز من می‌آید

Мадади ашки ману зардии рухсори мгир

مدد اشک من و زردی رخسار مگیر

На ки маҷнӯни зи ту зон сӯии хирад боғӣ ёфт

نه که مجنون ز تو زان سوی خرد باغی یافت

Аз ҷунун хуш шуд ва мегуфт хиради зори мгир

از جنون خوش شد و می‌گفت خرد زار مگیر

Бо ҷунуни ту хушам то ки фунунро чаҳ кунам

با جنون تو خوشم تا که فنون را چه کنم

Чун ту ҳмхўобаҳ шудӣ бистари ҳамвори мгир

چون تو همخوابه شدی بستر هموار مگیر

Чашми масти ту харобии дилу ақли ҳамаи сет

چشم مست تو خرابی دل و عقل همه‌ست

Ориз чун қамару ранг чу гулнори мгир

عارض چون قمر و رنگ چو گلنار مگیر

Қомати ърърити қомати мо дўто кард

قامت عرعریت قامت ما دوتا کرد

Нодарии зқну зулф чу зуннори мгир

نادری ذقن و زلف چو زنار مگیر

Ин тасовири ҳамаи худ сувари ишқ буд

این تصاویر همه خود صور عشق بود

Ишқ бесӯрат чун қулзуми зхори мгир

عشق بی‌صورت چون قلزم زخار مگیر

Хирмани хокам ва он моҳ бигардам гардон

خرمن خاکم و آن ماه بگردم گردان

Ту марои ҳамтак ин гунбади даввори мгир

تو مرا همتک این گنبد دوار مگیر

Ман ба кӯии ту хушами хонаи ман вайрони гир

من به کوی تو خوشم خانه من ویران گیر

Ман ба буии ту хушами нофаи тотори мгир

من به بوی تو خوشم نافه تاتار مگیر

Майкадаи сети ин сари ман соғар мегӯ башикан

میکده‌ست این سر من ساغر می گو بشکن

Чун зараст ин рухи ман зар ба харвори мгир

چون زرست این رخ من زر به خروار مگیر

Чун дилам бткдаҳ шуд озри гӯи бути метрааш

چون دلم بتکده شد آزر گو بت متراش

Чун серум мъсраҳ шуд хонаи хумори мгир

چون سرم معصره شد خانه خمار مگیر

Куфру ислом кунун омаду ишқ аз азаласт

کفر و اسلام کنون آمد و عشق از ازلست

Кофариро ки кашад ишқи зи куффори мгир

کافری را که کشد عشق ز کفار مگیر

Бонги булбули шинав эй гӯши бҳли наъраи хар

بانگ بلبل شنو ای گوش بهل نعره خر

Дар гулистони нигар эй чашму паии хори мгир

در گلستان نگر ای چشم و پی خار مگیر

Бас кун ва табл мазан гуфт барои ғайраст

بس کن و طبل مزن گفت برای غیرست

Ман худ ағёри худами домани ағёри мгир

من خود اغیار خودم دامن اغیار مگیر

Хониш
ғзл шморҳ 1091 — ъндлӣб