Ахтаронро шаб васласт ва нисорасту нисор

اختران را شب وصلست و نثارست و نثار

Чун сӯй чарх арӯсӣаст зи моҳи даҳу чор

چون سوی چرخ عروسیست ز ماه ده و چار

Зуҳра дар хеш нагунҷад зи навоҳои латиф

زهره در خویش نگنجد ز نواهای لطیف

Ҳамчуи булбул ки шавад масти зи гули фасли баҳор

همچو بلبل که شود مست ز گل فصل بهار

Ҷаддиро байн ба киришма ба асад ме нигарад

جدی را بین به کرشمه به اسد می‌نگرد

Ҳутро байн ки зи дарё чаҳ баровард ғубор

حوت را بین که ز دریا چه برآورد غبار

Муштарӣ асб давонед сӯии пери Зуҳал

مشتری اسب دوانید سوی پیر زحل

Ки ҷавонии ту зи сари гир ва бар ӯ мужда биор

که جوانی تو ز سر گیر و بر او مژده بیار

Кафи миррӣх ки пурхӯн буд аз қабзаи теғ

کف مریخ که پرخون بود از قبضه تیغ

Гашти ҷони бахш чу хуршеди мушаррафи осор

گشت جان بخش چو خورشید مشرف آثار

Далви гардун чу аз он об ҳаёт омад пар

دلو گردون چو از آن آب حیات آمد پر

Шавад он сунбулаи хушк аз ӯ гавҳарбор

شود آن سنبله خشک از او گوهربار

Ҷўзи пурмағзи зи мизон ва шикастани нармад

جوز پرمغز ز میزان و شکستن نرمد

Ҳамл аз модари худ кӣ бигурезад ба нФор

حمل از مادر خود کی بگریزد به نفار

Тири ғамза чу расед аз сӯии ма бар дили қавс

تیر غمزه چو رسید از سوی مه بر دل قوس

Шаб рӯй пеша гирифт аз ҳавасаши ақраби вор

شب روی پیشه گرفت از هوسش عقرب وار

Андари ин ид бирав гови фалак қурбон кун

اندر این عید برو گاو فلک قربان کن

Гар нае чун саратон дар вҳлии кжрФтор

گر نه‌ای چون سرطان در وحلی کژرفتار

Ин фалак ҳаст стрлоб ва ҳақиқат ишқаст

این فلک هست سطرلاب و حقیقت عشقست

Ҳар чаҳ гӯйем аз ин гӯши сӯии маънии дор

هر چه گوییم از این گوش سوی معنی دار

Шамси табриз дар он субҳ ки ту дртобӣ

شمس تبریز در آن صبح که تو درتابی

Рӯз равшан шавад аз рӯй чу моҳати шаби тор

روز روشن شود از روی چو ماهت شب تار