Дод ҷорубӣ ба дастами он нигор

داد جاروبی به دستم آن نگار

Гуфт каз дарёи барангезони ғубор

گفت کز دریا برانگیزان غبار

Бози он ҷорубро з оташ бсухт

باز آن جاروب را ز آتش بسوخت

Гуфт каз оташи ту ҷорубӣ барор

گفت کز آتش تو جاروبی برآر

Кардам аз ҳайрати суҷудии пеш ӯ

کردم از حیرت سجودی پیش او

Гуфт бе соҷди суҷудӣ хуш биор

گفت بی‌ساجد سجودی خوش بیار

Оҳ бе соҷди суҷудӣ чун буд

آه بی‌ساجد سجودی چون بود

Гуфт бе чун бошад ва бе хорхор

گفت بی‌چون باشد و بی‌خارخار

Грднкро пеш кардам гуфтамаш

گردنک را پیش کردم گفتمش

Соҷдиро сари бабр аз зулфиқор

ساجدی را سر ببر از ذوالفقار

Теғ то ӯ беш зад сар беш шуд

تیغ تا او بیش زد سر بیش شد

То бараст аз гарданами сари сад ҳазор

تا برست از گردنم سر صد هزار

Ман чароғ ва ҳар серум ҳамчун Фтил

من چراغ و هر سرم همچون فتیل

Ҳар тарафи андари гирифта аз шарор

هر طرف اندر گرفته از شرار

Шамъҳо май вршд аз сарҳои ман

شمع‌ها می‌ورشد از سرهای من

Шарқ то мағриби гирифта аз қатор

شرق تا مغرب گرفته از قطار

Шарқ ва мағриб чист андари ломакон

شرق و مغرب چیست اندر لامکان

Гулхании торику ҳаммомӣ ба кор

گلخنی تاریک و حمامی به کار

эй мизоҷати сарди кӯи тосаи дилат

ای مزاجت سرد کو تاسه دلت

Андари ин гармоба то кӣ ин қарор

اندر این گرمابه تا کی این قرار

Бршў аз гармобау гулхани Марв

برشو از گرمابه و گلخن مرو

Ҷома кун дрбнгри он нақш ва нигор

جامه کن دربنگر آن نقش و نگار

То бибинӣ нақшҳои дилрабо

تا ببینی نقش‌های دلربا

То бибинӣ рангҳои лолаи зор

تا ببینی رنگ‌های لاله زار

Чун бидидӣ сӯии равзани дрнгр

چون بدیدی سوی روزن درنگر

Коннигор аз акс равзан шуд нигор

کان نگار از عکس روزن شد نگار

Шаш ҷиҳати ҳаммому равзани ломакон

شش جهت حمام و روزن لامکان

Бар сари равзани ҷамоли шаҳриёр

بر سر روزن جمال شهریار

Хоку об аз акс ӯ рангин шуда

خاک و آب از عکس او رنگین شده

Ҷони бборидаҳ ба тарку Зангбор

جان بباریده به ترک و زنگبار

Рӯз рафт ва қиссаам кӯтаҳ нашуд

روز رفت و قصه‌ام کوته نشد

эй шабу рӯз аз ҳадисаши шармсор

ای شب و روز از حدیثش شرمسار

Шоҳи шамси аддӣни табризии маро

شاه شمس الدین تبریزی مرا

Маст медорад хумори андари хумор

مست می‌دارد خمار اندر خمار