эй ниҳода бар сари зонуи ту сар

ای نهاده بر سر زانو تو سر

Вази даруни ҷони ҷумлаи бохабар

وز درون جان جمله باخبر

Пеши чашмати саркаш рӯпӯш нест

پیش چشمت سرکش روپوش نیست

Офаринҳо бар сафои он басар

آفرین‌ها بر صفای آن بصر

Баҳр хӯнаст эй санами он чашм нест

بحر خونست ای صنم آن چشم نیست

Алҳзр эй дили зи захми он назар

الحذر ای دل ز زخم آن نظر

Дар мижа ӯ гарчи дилро мужда ҳост

در مژه او گرچه دل را مژده‌هاست

Алҳзр эй ошиқон аз ваии ҳазар

الحذر ای عاشقان از وی حذر

ӯ ба зери коҳи оби хуфтаи сет

او به زیر کاه آب خفته‌ست

По манеҳ густохи вар не рафт сар

پا منه گستاخ ور نی رفت سر

Хуфтаи шаклии асл ҳар бедоде

خفته شکلی اصل هر بیدادیی

То зи хобаши ту нхспӣ эй писар

تا ز خوابش تو نخسپی ای پسر

Пора хоҳам кард ман ҷомаи зи ту

پاره خواهم کرد من جامه ز تو

эй бародари порае зини гармтар

ای برادر پاره‌ای زین گرمتر

Сиркаи ошомӣу гӯйии шаҳди кӯ

سرکه آشامی و گویی شهد کو

Дасти ту дар заҳру гӯйии кӯи шукр

دست تو در زهر و گویی کو شکر

Рӯҳро умрӣаст собӯн май занӣ

روح را عمریست صابون می‌زنی

ё туро худ ҷон набӯдаст эй магар

یا تو را خود جان نبودست ای مگر

То ба кӣ сайқали зании ойӣна ро

تا به کی صیقل زنی آیینه را

Шарми бодати охир аз ойӣна гар

شرم بادت آخر از آیینه گر

Сӯии баҳри шамси табризии гурез

سوی بحر شمس تبریزی گریز

То براردи зи оинаи ҷонати гуҳар

تا برآرد ز آینه جانت گهر

Хониш
ғзл шморҳ 1099 — ъндлӣб