Кас бе касе намонад май дони ту ин қадар

کس بی‌کسی نماند می‌دان تو این قدر

Гар бо яке насозӣ ояд яке дигар

گر با یکی نسازی آید یکی دگر

Зини хонагар рӯми ману хона тиҳӣ кунам

زین خانه گر روم من و خانه تهی کنم

Ояд яке дигар чу манӣ ё зи ман бтар

آید یکی دگر چو منی یا ز من بتر

Мирос мондааст ҷаҳон аз ҳазор қарн

میراث مانده است جهان از هزار قرن

Чун шуд ба зери хок падар шуд писари падар

چون شد به زیر خاک پدر شد پسر پدر

Танҳо на одамии ҳайвон низ ҳамчунин

تنها نه آدمی حیوان نیز همچنین

Вар не надидӣ ту дар офоқи ҷонвар

ور نی ندیدیی تو در آفاق جانور

Шаби офтоб агар баравад ҳам зи боми чарх

شب آفتاب اگر برود هم ز بام چرخ

Бар ҷои офтоби ситораи сет ё қамар

بر جای آفتاب ستاره‌ست یا قمر

Гар тарки як ҳунари бикунади марди табъ ӯ

گر ترک یک هنر بکند مرد طبع او

Машғӯли кори дигари гашт ва дигар ҳунар

مشغول کار دیگر گشت و دگر هنر

Зеро ки бар дили ҳамаи халқони мўклист

زیرا که بر دل همه خلقان موکلیست

Бекорашон надорад ва беёр ва бе сафар

بی‌کارشان ندارد و بی‌یار و بی‌سفر

Хониш
ғзл шморҳ 1119 — ъндлӣб