Андешаро раҳо кун андари дилаши мгир

اندیشه را رها کن اندر دلش مگیر

Зеро бараҳнае туу андешаи змҳрир

زیرا برهنه‌ای تو و اندیشه زمهریر

Андеша мекунӣ ки раҳе аз зҳиру ранҷ

اندیشه می‌کنی که رهی از زحیر و رنج

Андеша кардан омад сарчашмаи зҳир

اندیشه کردن آمد سرچشمه زحیر

зи андешаҳо буруни дони бозори сунъ ро

ز اندیشه‌ها برون دان بازار صنع را

Осорро назора кун эй сухраи асир

آثار را نظاره کن ای سخره اثیر

Он кӯйро нигар ки пурд зу мусаввирот

آن کوی را نگر که پرد زو مصورات

Ваон ҷӯйро каз ӯ шуд гардандаи чархи пер

وان جوی را کز او شد گردنده چرخ پیر

Гулгунае каз ӯст рухи дилбарон чу гул

گلگونه‌ای کز اوست رخ دلبران چو گل

СрФтнаҳ эй каз ӯст рухи ошиқони зрир

سرفتنه‌ای کز اوست رخ عاشقان زریر

Хуш аз адами ҳамеи пурди ин сад ҳазор мурғ

خوش از عدم همی‌پرد این صد هزار مرغ

Аз як камони ҳамеи ҷаҳди ин сад ҳазор тир

از یک کمان همی‌جهد این صد هزار تیر

Бе чун ва бе чигуна бурун аз русуму фаҳм

بی‌چون و بی‌چگونه برون از رسوم و فهم

Бедаст май ширешад дар ғайби сад хамир

بی‌دست می‌سریشد در غیب صد خمیر

Бе оташии танури дилу меъда ҳо фурухт

بی‌آتشی تنور دل و معده‌ها فروخت

Нон бар дукони ниҳодау хбози мо стир

نان بر دکان نهاده و خباز ما ستیر

Аз лавҳи хок сода диҳад сад ҳазор нақш

از لوح خاک ساده دهد صد هزار نقش

Вази ҷӯши хӯн мода диҳад сад ҳазор шер

وز جوش خون ماده دهد صد هزار شیر

Шииء аллоҳӣ бигуфтӣ ва омад зи чархи бонг

شییء اللهی بگفتی و آمد ز چرخ بانگ

Занбили бргшо ки ато омад эй фақир

زنبیل برگشا که عطا آمد ای فقیر

Зафт омад он нўолаҳу занбилро дарид

زفت آمد آن نواله و زنبیل را درید

Аз матбах худоӣ наёяд салаи ҳақир

از مطبخ خدای نیاید صله حقیر

Он кас ки ману селои бифиристад аз ҳаво

آن کس که من و سلوی بفرستد از هوا

Ва онк аз шикофи кӯҳ бурун мекашад бъир

و آنک از شکاف کوه برون می‌کشد بعیر

Ваон кӯи зи оби нутфаи براردи Таҳамтанӣ

وان کو ز آب نطفه برآرد تهمتنی

Ваон кӯи зи хоби хуфтаи кушояди раҳи мтир

وان کو ز خواب خفته گشاید ره مطیر

Андари адами намояд ҳар лаҳзаи сӯратӣ

اندر عدم نماید هر لحظه صورتی

То ин хаёлён башитобанд дар масир

تا این خیالیان بشتابند در مسیر

Фармон кунам чу гуфт хамаши ман хамаш кунам

فرمان کنم چو گفت خمش من خمش کنم

Худ шарҳ ин бигӯед як рӯзи он амир

خود شرح این بگوید یک روز آن امیر

Хониш
ғзл шморҳ 1122 — ъндлӣб