На дар вафот гузорад на дар ҷафои дилдор

نه در وفات گذارد نه در جفا دلدار

На мункирати бигузорад на бар сари иқрор

نه منکرت بگذارد نه بر سر اقرار

Ба ҳар куҷо ки наҳй дил ба қаҳр баркандат

به هر کجا که نهی دل به قهر برکندت

Ба ҳеҷ ҷой манеҳ дил дилоу пои мФшор

به هیچ جای منه دل دلا و پا مفشار

Ба шаб қарор наҳй рӯз он бигардонад

به شب قرار نهی روز آن بگرداند

Бигир ибрат аз ин ихтилофи лайл ва наҳор

بگیر عبرت از این اختلاف لیل و نهار

зи ҷаҳли тавбау савганд май тунди ғофил

ز جهل توبه و سوگند می‌تند غافل

Чаҳ ҳила дорад мақҳур дар кафи қаҳҳор

چه حیله دارد مقهور در کف قهار

Бродрои сару кори ту бо кӣ афтодаст

برادرا سر و کار تو با کی افتادست

Каз ӯст бесар ва по гашта гунбади даввор

کز اوست بی‌سر و پا گشته گنبد دوار

Бродрои ту куҷои хуфтае наме доне

برادرا تو کجا خفته‌ای نمی‌دانی

Ки бар сар ту нишастаст афъии бедор

که بر سر تو نشستست افعی بیدار

Чаҳ хобҳост ки май бинӣ эй дили мағрур

چه خواب‌هاست که می‌بینی ای دل مغرور

Чаҳ деги баҳр ту пухтаст пер хон солор

چه دیگ بهر تو پختست پیر خوان سالار

Ҳазор тоҷир бар буи суд шуд ба сафар

هزار تاجر بر بوی سود شد به سفر

Бабради дмдмаҳи ҳукми ҳақи зи ҷонаши қарор

ببرد دمدمه حکم حق ز جانش قرار

Чунонаш кард ки дар шаҳрҳо наме гунҷид

چنانش کرد که در شهرها نمی‌گنجید

Малул шуд зи биёбон ва рафт сӯии баҳор

ملول شد ز بیابان و رفت سوی بحار

Равад ки гирад марҷон валек бидиҳад ҷон

رود که گیرد مرجان ولیک بدهد جان

Ки дар камӣн бинишастаст бар раҳаши ҷаррор

که در کمین بنشستست بر رهش جرار

Давид дар паии об ва наёфт ғайри сароб

دوید در پی آب و نیافت غیر سراب

Давид дар паии нур ва наёфт алои нор

دوید در پی نور و نیافت الا نار

Қазои гирифтаи ду гӯшаши кашони кашон ки биё

قضا گرفته دو گوشش کشان کشان که بیا

Чунин кашанд ба сӯии ҷуволи гӯши ҳмор

چنین کشند به سوی جوال گوش حمار

Бтар зи говӣ кин чархро наме бинӣ

بتر ز گاوی کاین چرخ را نمی‌بینی

Ки гардан ту бибастаст аз барои даввор

که گردن تو ببستست از برای دوار

Дар ин даввори табибон ҳама гирифторанд

در این دوار طبیبان همه گرفتارند

Каз ин даввор буд масти каллаи бемор

کز این دوار بود مست کله بیمار

Ба бару баҳр ва ба дашт ва ба кӯҳ ме кашадаш

به بر و بحر و به دشت و به کوه می‌کشدش

Ки то куҷоаш даранд ба панҷаи шери шикор

که تا کجاش دراند به پنجه شیر شکار

Валек ошиқи ҳақро чу бардаронад шер

ولیک عاشق حق را چو بردراند شیر

?ҳулло даридан ӯро чу дигарон машумор

هلا دریدن او را چو دیگران مشمار

Дилу ҷигар чу наёбади дарунаи тан ӯ

دل و جگر چو نیابد درونه تن او

Ҳамон касе ки даридаш ҳамӯ шавад меъмор

همان کسی که دریدش همو شود معمار

Чу дар ҳаёти худ ӯ куштаи гашт дар кафи ишқ

چو در حیات خود او کشته گشت در کف عشق

Ба амри мўтўои ман қабл ани тмўтўои зор

به امر موتوا من قبل ان تموتوا زار

Ки бе диласт ва ҷгрхўн ошиқаст яқин

که بی‌دلست و جگرخون عاشقست یقین

Шикорро ндрониди ҳеҷ шери ду бор

شکار را ندرانید هیچ شیر دو بار

Вагар дарид ба саҳваши бдўздш дар ҳол

وگر درید به سهوش بدوزدش در حال

Дар ӯ дамади дами ҷон ва бигирадаш ба канор

در او دمد دم جان و بگیردش به کنار

Ҳаром кард худои шҳму лаҳми ошиқ ро

حرام کرد خدا شحم و لحم عاشق را

Ки то тамаъ накунад дар фаноаши мардуми хор

که تا طمع نکند در فناش مردم خوار

Ту ишқи нӯш ки трёқи хоки Форўқист

تو عشق نوش که تریاق خاک فاروقیست

Ки заҳр Зуҳра надорад ки дам занад зи зрор

که زهر زهره ندارد که دم زند ز ضرار

Сухан расед ба ишқу ҳамеи ҷаҳди дили ман

سخن رسید به عشق و همی‌جهد دل من

Куҷои ҷаҳди зи чунин захм бе муҳобои тор

کجا جهد ز چنین زخم بی‌محابا تار

Чу қутб менаҷаҳд аз миёни даври фалак

چو قطب می‌نجهد از میان دور فلک

Куҷои ҷаҳд ту бигӯ нуқта аз чунин паргор

کجا جهد تو بگو نقطه از چنین پرگار

Хамӯш бош ки ин ҳам кашокаш қадараст

خموش باش که این هم کشاکش قدرست

Туро ба шеър ва ба атласи марои сӯии ашъор

تو را به شعر و به اطلس مرا سوی اشعار