Чаро зи қофилаи як кас намешавад бедор
چرا ز قافله یک کس نمیشود بیدار
Ки рахти умри з кӣ боз май баради таррор
که رخت عمر ز کی باز میبرد طرار
Чаро зи хобу з таррор ме ниёзорӣ
چرا ز خواب و ز طرار مینیازاری
Чаро аз ӯ ки хабар мекунад кунӣ озор
چرا از او که خبر میکند کنی آزار
Туро ҳар онки бёзрди шайх ва воъиз туаст
تو را هر آنک بیازرد شیخ و واعظ توست
Ки нест меҳри ҷаҳонро чу нақши оби қарор
که نیست مهر جهان را چو نقش آب قرار
Яке ҳамеша ҳаме гуфт роз бо хона
یکی همیشه همیگفت راز با خانه
Машав хароб ба ногуҳ маро бикун ахбор
مشو خراب به ناگه مرا بکن اخبار
Шабӣ ба ногуҳи хона бар ӯ фурӯд омад
شبی به ناگه خانه بر او فرود آمد
Чаҳ гуфт гуфт куҷо шуд васият бисёр
چه گفت گفت کجا شد وصیت بسیار
НгФтмт хабарам кун ту пеш аз афтодан
نگفتمت خبرم کن تو پیش از افتادن
Ки чораи созами ман бо аёли худ ба фирор
که چاره سازم من با عیال خود به فرار
Хабар накардӣ эй хонаи кӯи ҳақи суҳбат
خبر نکردی ای خانه کو حق صحبت
ФрўФтодӣу киштии маро ба зории зор
فروفتادی و کشتی مرا به زاری زار
Ҷавоб гуфт мар ӯро фасеҳи он хона
جواب گفت مر او را فصیح آن خانه
Ки чанд чанд хабар кардамат ба лайл ва наҳор
که چند چند خبر کردمت به لیل و نهار
Бидон тараф ки даҳонро гшодмӣ бишкоф
بدان طرف که دهان را گشادمی بشکاف
Ки қӯтами брсидст вақт шуд ҳаши дор
که قوتم برسیدست وقت شد هش دار
Ҳаме задӣ ба даҳонами зи ҳирси муштии гул
همیزدی به دهانم ز حرص مشتی گل
Шикофҳо ҳамеи бастии саросари девор
شکافها همه بستی سراسر دیوار
з ҳар куҷо ки кушодам даҳон фурӯбастӣ
ز هر کجا که گشادم دهان فروبستی
Нҳштим ки бигӯям чаҳ гӯям эй меъмор
نهشتیم که بگویم چه گویم ای معمار
Бидон ки хона тан туасту ранҷҳо чу шикоф
بدان که خانه تن توست و رنجها چو شکاف
Шикофи ранҷ ба дору гирифтӣ эй бемор
شکاف رنج به دارو گرفتی ای بیمار
Мисоли коҳ ва гуласт он музавварау маъҷун
مثال کاه و گلست آن مزوره و معجون
?ҳуллои ту коҳи гули андари шикоф май Афшор
هلا تو کاه گل اندر شکاف میافشار
Даҳони кушояди тан то бгўидт рафтам
دهان گشاید تن تا بگویدت رفتم
Табиб ояду бандад бар ӯ раҳи гуфтор
طبیب آید و بندد بر او ره گفتار
Хумори дарди сарат аз шароби марги шинос
خمار درد سرت از شراب مرگ شناس
Мадаи шароби бунафшаи бҳли шароби анор
مده شراب بنفشه بهل شراب انار
Вагар диҳии ту ба одати диҳиш ки рӯпӯшаст
وگر دهی تو به عادت دهش که روپوشست
Чаҳ рӯй пӯшӣ зон кӯаст олами алосрор
چه روی پوشی زان کوست عالم الاسرار
Бихӯр шароб инобат бисоз қурси вараъ
بخور شراب انابت بساز قرص ورع
зи тавбаи сози ту маъҷуни ғизои зи истиғфор
ز توبه ساز تو معجون غذا ز استغفار
Бигир набзи дилу дайн худ бибин чунӣ
بگیر نبض دل و دین خود ببین چونی
Нигоҳ кун ту ба қорўраҳи амали як бор
نگاه کن تو به قاروره عمل یک بار
Ба ҳақи гурез ки оби ҳаёт ӯ дорад
به حق گریز که آب حیات او دارد
Ту зинҳор аз ӯ хоҳ ҳар нафаси зинҳор
تو زینهار از او خواه هر نفس زنهار
Агар касят бигӯед ки хост фоида нест
اگر کسیت بگوید که خواست فایده نیست
Бигӯ ки хост аз ӯ хост чун буд бе кор
بگو که خواست از او خاست چون بود بیکار
Мурӣд чист ба тозӣ мурӣд хоҳанда
مرید چیست به تازی مرید خواهنده
Мурӣд аз он муродасту сайд аз он шикор
مرید از آن مرادست و صید از آن شکار
Агар нахост марои пас чароам хоҳон кард
اگر نخواست مرا پس چرام خواهان کرد
Ки зард кард рухамро фироқи он рухсор
که زرد کرد رخم را فراق آن رخسار
Вагар на ғамза ӯ зад ба теғи ишқи маро
وگر نه غمزه او زد به تیغ عشق مرا
Чарост ин дили ман хӯну чашми ман хўнбор
چراست این دل من خون و چشم من خونبار
Хазон мурӣд баҳораст зарду оҳи кунон
خزان مرید بهارست زرد و آه کنان
На оқибат ба сар ӯ расед шайхи баҳор
نه عاقبت به سر او رسید شیخ بهار
Чу зиндаи гашти мурӣди баҳор ва мурда намонад
چو زنده گشت مرید بهار و مرده نماند
Мурӣди ҳақи з чаҳ монад миёни раҳи мурдор
مرید حق ز چه ماند میان ره مردار
Ба сӯии боғи биёу ҷазоӣ феъл бибин
به سوی باغ بیا و جزای فعل ببین
Шукуфаи лоиқ ҳар тухми пок дар изҳор
شکوفه لایق هر تخم پاک در اظهار
Чу воъизони хзрксўаҳи баҳор эй ҷон
چو واعظان خضرکسوه بهار ای جان
Забони ҳоли гшо ва хамӯш бош эй ёр
زبان حال گشا و خموش باش ای یار